Źródło: GroMar Sp. z o. o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Film nawiązujący do treści materiału
RATYcMWxyEjnq
Ćwiczenie 1
Uzupełnij poniższe zdania. Oddziaływanie, które występuje np. między kationami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya oraz anionami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya a odpowiednio zorientowanymi cząsteczkami dipolowymi 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya, otaczającymi jony w roztworze, nazywamy oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Z kolei przyciąganie się dipoli trwałych nazywamy 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya lub po prostu oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya. Występuje ono m.in. między cząsteczkami ciekłego 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Uzupełnij poniższe zdania. Oddziaływanie, które występuje np. między kationami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya oraz anionami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya a odpowiednio zorientowanymi cząsteczkami dipolowymi 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya, otaczającymi jony w roztworze, nazywamy oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Z kolei przyciąganie się dipoli trwałych nazywamy 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya lub po prostu oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya. Występuje ono m.in. między cząsteczkami ciekłego 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Polecenie 2
RHv0OzJ0kJ9p0
(Uzupełnij).
Dipole indukowane powstają przez przesunięcie symetrycznie rozłożonej gęstości elektronowej w cząsteczce w stronę jednego z jej krańców, pod wpływem pola elektrycznego generowanego przez jon lub dipol.
