Zdjęcie przedstawiające pozyskiwanie chromu za pomocą aluminotermii. Reakcja zachodzi w specjalnym tyglu z uchwytem umieszczonym na dwóch cegłach stojących na większym tyglu. Z małego tygla wydostaje się jasny płomień, z którego ulatuje biały, gęsty dym. Wokół płomieni można zaobserwować liczne iskry. Opisano: 1. Aluminotermia Proces metalurgiczny mający na celu produkcję metali poprzez redukcję ich tlenków sproszkowanym lub zgranulowanym glinem, zwany jest aluminotermią. Używane w tej metodzie reagenty tworzą mieszaninę termitową, która reagując prowadzi do wydzielenia dużych ilości ciepła (temperatura dochodzi do 3000 K)., 2. Otrzymywanie czystego chromu Oddzielenie żelaza z rudy (żelazochrom) przebiega w dwóch etapach:
Atom chromu w chromicie ulega utlenieniu do chromianów (C r O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego, indeks górny, dwa, minus, koniec indeksu górnego, atom chromu = +VI s.u.) poprzez ogrzewanie rudy w obecności powietrza z mieszaniną C a C O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego i N a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Z żelaza powstaje nierozpuszczalny w wodzie F e indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Za pomocą kwasu siarkowego(VI), chromian zostaje przekształcony w dichromian (C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, siedem, koniec indeksu dolnego, indeks górny, dwa, minus, koniec indeksu górnego). Reakcja przebiega w podwyższonej temperaturze.Powstały w ten sposób dichromian redukuje się za pomocą węgla do C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Tlenek chromu(III) redukowany jest kolejno do chromu metalicznego, za pomocą aluminotermii., 3. Zachodzące reakcje: N a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, siedem, koniec indeksu dolnego, plus, dwa C, strzałka, C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, plus, N a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, plus, C O

C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, plus, dwa A l, strzałka, A l indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego, plus, dwa C r, 4. Fotografia przedstawia chrom wyprodukowany metodą aluminotermii. Zdjęcie przedstawiające chrom wyprodukowany metodą aluminotermii. Jest to nieduża, połyskująca, szara bryłka.

Zdjęcie przedstawiające fragment motocyklu, w którym wykorzystano chromowane części, jest to między innymi rura wydechowa. 1. Chromowanie Chromowanie wykonywane metodami elektrolitycznymi, służy jako metoda naprawy i zabezpieczania materiałów przed korozją.

Chromem można pokrywać przedmioty stalowe, miedziane, mosiężne. Powłoki dekoracyjno‑ochronne powinny stanowić cienką warstwę od 0,25 do 2,5 µm, która powinna być szczelna (ochrona mechaniczna). Czas nakładania cienkich powłok wynosi kilka minut. W jednej wannie chromuje się jednocześnie kilka części. Gęstość prądu używanego w tym procesie nie jest duża (8–12 początek ułamka, A, mianownik, dm indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, koniec ułamka), co pozwala na stosowanie źródła prądu stałego o stosunkowo małej mocy. Składnikami elektrolitu są: bezwodnik kwasu chromowego (C r O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego) i kwas siarkowy(VI) (H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, S O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego).

Bezwodnik kwasu chromowego(VI), w połączeniu z wodą tworzy kwasy chromowe(VI) (H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C r O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego i H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C r indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O indeks dolny, siedem, koniec indeksu dolnego)., 2. Właściwości powłok chromowych Powłoki chromowe tracą połysk i barwę dopiero pod wpływem wysokiej temperatury (400–500°C), przez dłuższy czas zachowują odporność na działanie korozji. Wykazują się one dużą twardością oraz dobrą przyczepnością. Wykorzystuje się je do regeneracji części, których powierzchnia jest twarda, mało ścieralna i odporna na korozję., 3. Przykłady zastosowań powłok chromowych: części samochodowe: felgi, zderzaki, listwy, lusterka lub nawet cały samochód części motocykla: zbiorniki, ramy, błotniki, osłony, lagi lub cały motocykl wyposażenie domu: meble, sprzęt AGD/RTV, lampy, klamki, itp. kamieniarstwo: figurki betonowe, ogrodzenia, rury chromowane do syfonów i inne rury w mieszkaniu.