Cele:

• w zakresie fizycznego obszaru rozwoju: uczeń kształtuje nawyk prawidłowego oddychania, rozwija kontrolę oddechu, wydłużenia wydechu oraz płynności ruchu, zwiększa świadomość pracy klatki piersiowej i przepony;

• w zakresie emocjonalnego obszaru rozwoju: uczeń reguluje pobudzenie, wyciszenie w zależności od rodzaju oddechu, rozwija umiejętność samoregulacji;

• w zakresie społecznego obszaru rozwoju: uczeń ćwiczy we wspólnym rytmie z całą grupą i uczy się otwartości na różnorodność sposobów wykonywania ćwiczeń, buduje atmosferę akceptacji poprzez pracę z dźwiękiem;

• w zakresie poznawczego obszaru rozwoju: uczeń rozwija koncentrację uwagi, świadome obserwowanie własnych odczuć i rozpoznawanie różnic między rodzajami oddechów.

Przybory: brak (mata – opcjonalnie).

Przebieg: Nauczyciel wyjaśnia uczniom, że będą wykonywać różne ćwiczenia oddechowe inspirowane zachowaniami zwierząt. Każdy rodzaj oddechu jest najpierw krótko demonstrowany, a uczniowie powtarzają go w dostępnej dla siebie wersji, zwracając uwagę na spokojny oddech i brak forsowania. Wdechy wykonujemy nosem. Ćwiczenia mogą odbywać się w siadzie z wydłużonym kręgosłupem, stojąc lub w leżeniu (w zależności od wariantu). Każdy oddech powtarzamy 3‑5 razy, robiąc krótkie przerwy. Po każdym ćwiczeniu można zapytać uczniów, co zauważyli w swoim ciele.

1. Oddech węża – syczący wydech
Dzieci w leżeniu przodem („węże śpią”). Na wdechu unoszą klatkę piersiową, opierając się na przedramionach w łagodnej pozycji „kobry”. Na syczący wydech „ssssss…” wracają do leżenia („węże odpoczywają”). Ćwiczenie można wykonywać również w siadzie.

→ Korzyści: wydłużenie wydechu, wyciszenie, uspokojenie.

2. Oddech trzmiela/pszczoły – „bzzz” lub „mmm”
Uczniowie biorą wdech nosem, a podczas wydechu wydają dźwięk „bzzz” lub „mmm”. Mogą położyć dłonie na klatce piersiowej lub policzkach, aby lepiej poczuć wibracje.

→ Korzyści: rozluźnienie twarzy i gardła, uspokojenie emocji, naturalna stymulacja nerwu błędnego.

3. Oddech króliczka
Uczniowie wykonują trzy krótkie wdechy nosem, po czym robią długi wydech.

→ Korzyści: lekkie pobudzenie, poprawa koncentracji i czujności.

4. Oddech słonia – pełny ruch z ramionami
Uczniowie stoją w lekkim rozkroku; dłonie złączone tworzą „trąbę słonia”. Wdech – ramiona unoszą się nad głowę. Wydech – skłon w przód, ramiona kierują się w stronę podłogi.

→ Korzyści: wydłużanie mięśni kręgosłupa, synchronizacja ruchu z oddechem, płynność ruchowa.
W tej zabawie dźwięki (syczenie, brzęczenie, „mmm”) są ważną częścią ćwiczeń – wydłużają wydech, wspierają regulację napięcia i zwiększają świadomość oddechu. Cisza nie jest tutaj celem; dźwięk jest narzędziem pracy z ciałem. Na koniec zabawy można zapytać dzieci, który „oddech zwierzątka” był dla nich najprzyjemniejszy.