R1MOUMT8XXLX8
Na zdjęciu wysoka sala. Na środku stoi stół. Po obu stronach stołu siedzą ludzie. Za nimi stoją grupy ludzi. Na stole leżą dokumenty.

Po wojnie. System wersalski 

Pierwsze posiedzenie plenarne rokowań. Delegacja sowiecka po lewej, po prawej delegacja polska ze Stanisławem Grabskim.
Źródło: Magdalena Poznańska, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.

Polityka międzynarodowa Niemiec. Znaczenie traktatów z RapalloLocarno

Na początku października 1925 r. do szwajcarskiej miejscowości Locarno zjechały delegacje: brytyjska, francuska, włoska, belgijska i niemiecka. Obrady otworzył premier brytyjski Joseph Chamberlain, zaznaczając równouprawnienie wszystkich uczestników. Po raz pierwszy od zakończenia wojny Niemcy zostały zaproszone na międzynarodową konferencję, a podjęte na niej decyzje oznaczały oficjalny powrót tego państwa do grupy mocarstw europejskich. Locarno przez wielu współczesnych zostało również uznane za początek epoki pokoju w Europie.

RMCMT4Z2L6PEB1
Linia chronologiczna. 1919. Powstanie Republiki Weimarskiej. 17.03.1921. Uchwalenie konstytucji marcowej w Polsce. 18.03.1921. Podpisanie pokoju ryskiego. 1922. Zawarcie układu w Rapallo przez Republikę Weimarską i ZSRS. 1924. Śmierć Lenina. 1925. Międzynarodowa konferencja w Locarno. 12–15.05.1926. Przewrót majowy w Polsce. 1928. Podpisanie przez Polskę paktu Brianda‑Kellogga. 1933. Przejęcie władzy w Niemczech przez Hitlera.
Źródło: Contentplus.sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Dla zainteresowanych
  • Określisz, co oznaczało pojawiające się w niemieckiej propagandzie pojęcie „krwawiącej granicy wschodniej”.

  • Wytłumaczysz, jaki wpływ na położenie międzynarodowe Polski miało podpisanie układu w Rapallo.

  • Wyjaśnisz, dlaczego w 1925 r. w polskim czasopiśmie satyrycznym „Mucha” ukazał się rysunek przedstawiający Niemcy pod postacią psa bez ogona, z łagodnym pyskiem zwróconym w stronę Francji, a wściekłym skierowanym ku Polsce.

Mapa Niemiec, III Rzeszy w latach 1919 - 1937

Zapoznaj się z mapą, a następnie wykonaj polecenie.
RX6SZRJR1EB8J
Granice Republiki Weimarskiej w latach 1919–1937.
Źródło: Contentplus.sp. z o.o. na podstawie kgberger, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
1
Polecenie 1

Wymień ziemie, które w wyniku pokoju wersalskiego zostały odebrane Niemcom i przyłączone do nowo utworzonego państwa polskiego. Jakich terenów nie udało się przyłączyć?

R24B8PN7OM9JH
Twoja wypowiedź (Uzupełnij).
1
Polecenie 1

Na podstawie opisu mapy wymień ziemie, które w wyniku pokoju wersalskiego zostały odebrane Niemcom i przyłączone do nowo utworzonego państwa polskiego. Jakich terenów nie udało się przyłączyć?

R24B8PN7OM9JH
Twoja wypowiedź (Uzupełnij).

Tak o kierunkach niemieckiej polityki zagranicznej pisał Gustaw Stresemann:

Fragment listu ministra spraw zagranicznych Gustava Stresemanna do byłego pruskiego następcy tronu z 7 września 1925

Niemiecka polityka zagraniczna ma moim zdaniem trzy wielkie zadania do spełnienia w najbliższym czasie: po pierwsze, załatwienie sprawy reparacji w sposób znośny dla Niemiec i zapewnienie pokoju, będącego przesłanką wzmocnienia Niemiec. Po drugie, zaliczam do tych zadań ochronę Niemców za granicą, ochronę tych 10‑12 milionów rodaków, którzy pozostają teraz w obcych krajach pod obcym jarzmem. Trzecim wielkim zadaniem jest zmiana granic wschodnich: odzyskanie Gdańska, polskiego korytarza (Pomorza) i korektury granic na Górnym Śląsku. Na dalszym planie stoi przyłączenie niemieckiej Austrii.

Indeks dolny Polecenie
Wyjaśnij, dlaczego jednym z najważniejszych celów polityki zagranicznej Republiki Weimarskiej w latach 20. było odzyskanie Gdańska i polskiego Pomorza. Indeks dolny koniec

CART14 Źródło: Fragment listu ministra spraw zagranicznych Gustava Stresemanna do byłego pruskiego następcy tronu z 7 września 1925. Cytat za: G. Szelągowska, s. 250.
1
Polecenie 2

Indeks dolny Wyjaśnij, dlaczego jednym z najważniejszych celów polityki zagranicznej Republiki Weimarskiej w latach 20. było odzyskanie Gdańska i polskiego Pomorza. Indeks dolny koniec

R24B8PN7OM9JH
Twoja wypowiedź (Uzupełnij).

Od połowy lat 20. międzynarodowa sytuacja Niemiec zaczęła się poprawiać. W 1922 r. zawarły one układ w Rapallo ze Związkiem Sowieckim. Oba państwa, znajdujące się do tej pory w stanie izolacji politycznej, nawiązały współpracę gospodarczą i militarną, wyrzekły się wzajemnych roszczeń i prawa do odszkodowań wojennych oraz przywracały stosunki dyplomatyczne. Dwaj wrogowie systemu wersalskiego i jednocześnie dwaj najwięksi przeciwnicy suwerenności Polski podali sobie ręce. Nie po raz ostatni zresztą.

R1KAZ64MROM1S
Podpisanie układu w Rapallo, na zdjęciu kanclerz Republiki Weimarskiej Joseph Wirth, minister spraw zagranicznych Walther Rathenau oraz delegacja sowiecka: Leonid Krasin, komisarz spraw zagranicznych Gieorgij Cziczerin oraz Adolf Joffe, sowiecki polityk i ambasador sowiecki w Austrii.
Źródło: Bundesarchiv, Bild 183-R14433, Wikimedia Commons, licencja: CC BY-SA 3.0.
1
Polecenie 3

Określ atmosferę panującą pomiędzy głównymi negocjatorami układu w Rapallo?

R24B8PN7OM9JH
Twoja wypowiedź (Uzupełnij).

Zbliżenie niemiecko‑sowieckie zmusiło Zachód do zmiany stosunku do Republiki Weimarskiej. Wyrazem tego było porozumienie między dotychczasowymi nieprzejednanymi przeciwnikami: Francją i Niemcami. Podpisanie paktów reńskich w 1925 r. gwarantujących granicę zachodnią Niemiec okazały się wielką porażką polskiej dyplomacji. Układy arbitrażowe zawarte między władzami polskimi a niemieckimi nie dawały żadnych gwarancji polskiej granicy zachodniej, wprowadzały tylko procedurę rozwiązywania sporów między skonfliktowanymi państwami. W konsekwencji Niemcy mieli prawo czuć się zachęceni przez państwa zachodnie, głównie Francję i Wielką Brytanię, do szukania dróg ekspansji na wschodzie kosztem m.in. Polski. Józef Piłsudski podsumował znaczenie układów w Locarno dla sprawy polskiej, mówiąc:

Każdy przyzwoity Polak spluwa, jak słyszy to słowo”
[Locarno – przyp. aut.].

CART15Cytat za: Polski wiek XX. Dwudziestolecie, red. K. Persak, P. Machcewicz, Warszawa 2009.
R1EMROMKOZFQA
Karykatura odnosząca się do układów w Locarno, zamieszczona w piśmie satyrycznym „Mucha”. Niemcy zostali przedstawieni jako pies bez ogona, za to z dwiema mordami, jedną łagodną zwróconą w stronę Zachodu, a drugą groźną skierowaną ku Polsce.
Źródło: „Mucha” R. 57, 1925, nr 14, s. 7 / Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie.

Zawarcie porozumienia w Rapallo oraz pakty reńskie osłabiły pozycję międzynarodową Polski i oznaczały dla niej zwiększenie zagrożenia. Nad Polską zawisło niebezpieczeństwo znalezienia się w izolacji. Dodatkowo Republika Weimarska została rok później przyjęta do Ligi Narodów jako członek stały, zajmując pozycję, o którą od dawna bezskutecznie starała się Warszawa. Wzmocnione poparciem państw zachodnich Niemcy zaostrzyły kurs wobec Polski, prowokując szereg konfliktów (np. o znaki polskie na skrzynkach pocztowych w Gdańsku), a propaganda niemiecka nie ustawała w przedstawianiu Polaków jako tych, którzy niesłusznie weszli w posiadanie niemieckich terytoriów.

Szukanie nowych dróg

Zbliżenie Niemiec do państw zachodnich doprowadziło do pewnego ochłodzenia ich stosunków z ZSRS. Niecałe trzy tygodnie później, 24 kwietnia 1926 r. Związek Sowiecki ponownie zawarł z Niemcami układ gwarantujący neutralność na wypadek agresji ze strony trzeciego państwa. Pomimo różnic dwaj wrogowie kolejny raz wzmocnili swoje pozycje.

R1L1BQ4GO2DXO
Warszawa, 1925 r., wizyta komisarza ludowego spraw zagranicznych Związku Sowieckiego Grigorija Cziczerina w Warszawie (na zdjęciu w środku, w towarzystwie Aleksandra Skrzyńskiego, polskiego ministra spraw zagranicznych, oraz posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego ZSRS w Polsce Piotra Wojkowa). W jej trakcie reprezentant Rosji przedstawił stronie polskiej propozycję zawarcia paktu o nieagresji. Rokowania w tej sprawie przerwało zabójstwo Piotra Wojkowa (zmarł postrzelony w Warszawie przez emigranta rosyjskiego zwolennika caratu), za co odpowiedzialnością Kreml obciążył władze polskie. Rozmowy zostały wznowione w 1932 r. i wtedy też został podpisany traktat o nieagresji między Polską a ZSRS.
Źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe, 3/1/0/4/2072, domena publiczna.

Dla Polski układy niemiecko‑sowieckie oznaczały wzrost zagrożenia. Dlatego polska dyplomacja popierała działania i współuczestniczyła w różnych inicjatywach mających na celu zagwarantowanie pokoju w Europie. Polska podpisała w 1928 r. tzw. pakt Brianda–Kellogga, na mocy którego sygnatariusze (razem 62 państwa) wyrzekali się wojny jako sposobu prowadzenia polityki zagranicznej. Rok później przedstawiciele Rzeczypospolitej, Estonii, Łotwy i Rumunii zawarli analogiczny dokument zaproponowany przez stronę sowiecką, zwany protokołem Litwinowa. Jego sygnatariusze oficjalnie rezygnowali ze stosowania przemocy w dochodzeniu swoich roszczeń terytorialnych.

Podpisanie tych układów zbiegło się w czasie z ochłodzeniem w stosunkach sowiecko‑niemieckich i osłabieniem związków między obu państwami. Na początku 1930 r. wznowiono rozmowy między Moskwą a Warszawą na temat ewentualnego układu o nieagresji, podpisano też szereg umów handlowych z Niemcami, co dawało nadzieję na bardziej umiarkowany kurs Niemiec wobec Polski. Rzeczpospolita stanęła przed szansą zrównoważenia stosunków między oboma agresywnymi sąsiadami. Żadne z państw – ani Niemcy, ani Związek Sowiecki – nie było jednak zainteresowane normalizacją stosunków z Polską, a rewizjonizm terytorialny w dalszym ciągu determinował ich relacje z Warszawą.

Audiobook

Zapoznaj się z audiobookiem, a następnie wykonaj polecenia
RAAVDTRGP9ZPD
Nagranie dźwiękowe lekcji dotyczy konferencji w Locarno.
Źródło: R. Kaczmarek, Historia Polski 1914–1989, PWN, Warszawa 2014, s. 49; 171–172.
W. Roszkowski, Historia Polski 1914–1991, PWN, Warszawa 1992, s. 172.
www.prawo.pl/akty/dz‑u-1926‑114‑662,16872007.html.
Polecenie 4

Wyjaśnij, dlaczego podpisanie układu w Locarno uznaje się za moment przełomowy w polskiej polityce zagranicznej. Dlaczego to wydarzenie postawiło Polskę przed koniecznością przewartościowania polityki zagranicznej?

R1U8BDB2CQOHL
(Uzupełnij).
Polecenie 5

Historyk Piotr Wandycz tak pisze o Aleksandrze Skrzyńskim: był pierwszym polskim ministrem spraw zagranicznych w rozumieniu europejskimjednym z najzdolniejszych*. Czy zgadzasz się z tymi określeniami? Odpowiedź uzasadnij. Podaj przynajmniej 5 argumentów.

Indeks dolny *Źródło cytatu: P. Wandycz, Aleksander Skrzyński - minister spraw zagranicznych II Rzeczypospolitej, 2006, tekst dostępny: pism.pl Indeks dolny koniec

RQFNURPVRN8HD
(Uzupełnij).
Polecenie 6

Napisz ocenę znaczenia traktatu z Locarno dla Europy lat dwudziestych XX wieku. Zwróć w niej uwagę na zagrożenia, jakie dla stabilizacji politycznej w Europie mogą się pojawić w wyniku dopuszczenia Niemiec do grupy mocarstw europejskich.

R1G6ODF6CFXH9
(Uzupełnij).

Trenuj i ćwicz

Ćwiczenie 1

Przeanalizuj poniższe fragmenty dotyczące wydarzeń z okresu dwudziestolecia międzywojennego, które wywarły wpływ na położenie międzynarodowe Polski. Następnie ułóż je w ciągu chronologicznym.

R1L94QLMNVAK3
Elementy do uszeregowania: 1. wielostronny układ międzynarodowy o charakterze paktu o nieagresji, podpisany […] w Moskwie przez Polskę, ZSRR, Rumunię, Estonię i Łotwę, nazwany od nazwiska inicjatora dokumentu, ówczesnego zastępcy ludowego komisarza spraw zagranicznych ZSRR., 2. […] główny traktat pokojowy kończący I wojnę światową […]. Ustalił [on] wiele granic międzypaństwowych w Europie oraz wprowadził nowy ład polityczny. […] Został zawarty podczas paryskiej konferencji pokojowej […]. Brało w niej udział 27 zwycięskich państw. Polska była reprezentowana przez Ignacego Paderewskiego i Romana Dmowskiego. Państwa pokonane w I wojnie światowej (Niemcy, Austro‑Węgry, Imperium Osmańskie, Bułgaria) nie zostały dopuszczone do konferencji, a jedynie przedstawiono im traktaty do podpisania., 3. […] traktat pomiędzy Niemcami a ZSRR gwarantujący neutralność sygnatariuszy w przypadku niesprowokowanej agresji państwa trzeciego na jedną ze stron traktatu. W razie zawarcia przez państwa trzecie porozumienia w celu ekonomicznego lub finansowego bojkotu jednej ze stron, druga gwarantowała brak przystąpienia do takiego porozumienia. Strony zgadzały się uzgodnić w odpowiednim czasie przed upływem terminu przyszły kształt ich stosunków politycznych. […] Sygnatariuszami byli minister spraw zagranicznych Niemiec Gustav Stresemann i ambasador ZSRR w Berlinie Nikołaj Krestinski., 4. Francja, Belgia, Wielka Brytania i Włochy podpisały z Niemcami [układ], gwarantujący nienaruszalność granicy między Niemcami a Francją i Belgią, przy czym Wielka Brytania i Włochy miały w razie agresji ze strony Niemiec lub Francji udzielić pomocy stronie napadniętej. Równocześnie strony wyrzekały się agresji wobec siebie. […]
Ponadto podpisano cztery układy arbitrażowe, które Niemcy zawarły z Francją, Belgią, Polską i Czechosłowacją, oraz dwa układy gwarancji wzajemnej między Francją z jednej a Polską i Czechosłowacją z drugiej strony. Te ostatnie podtrzymywały ważność sojuszów francusko‑polskiego i francusko‑czechosłowackiego na wypadek dokonania agresji przez Niemcy. Niemcy nie zgodziły się na to, by wzmianka o tych układach znalazła się w tekście paktu reńskiego.
Źródło: Teksty dostępne online: wikipedia.org.
1
Ćwiczenie 2

Przeanalizuj poniższe wykresy i na ich podstawie wykonaj polecenia.

Udział Niemiec w handlu zagranicznym Polski (w procentach)

R74FZ8EEL8FSU
Wykres kolumnowy. Lista elementów:
  • 1. zestaw danych:
    • Lata: 1924
    • Import: 34.3
    • Eksport: 42.4
  • 2. zestaw danych:
    • Lata: 1925
    • Import: 31.0
    • Eksport: 43.2

Indeks dolny Na podstawie: Zbigniew Klimiuk, Stosunki handlowe Polski i Niemiec w okresie międzywojennym (1918–1939), Lublin 2011, s. 248. Indeks dolny koniec

Udział Polski w handlu zagranicznym Niemiec (w procentach)

R1K38XF5OZ1G7
Wykres kolumnowy. Lista elementów:
  • 1. zestaw danych:
    • Lata: 1924
    • Import: 5.0
    • Eksport: 6.0
  • 2. zestaw danych:
    • Lata: 1925
    • Import: 3.7
    • Eksport: 4.5
  • 3. zestaw danych:
    • Lata: 1926
    • Import: 3.0
    • Eksport: 2.5

Indeks dolny Na podstawie: Zbigniew Klimiuk, Stosunki handlowe Polski i Niemiec w okresie międzywojennym (1918–1939), Lublin 2011, s. 248. Indeks dolny koniec

RQN5RVOV37V8G
Rozstrzygnij, które państwo – Polska czy Niemcy – więcej korzystało na wznowieniu kontaktów ekonomicznych po I wojnie światowej. (Uzupełnij).
R2UK4RCNO4AVT
Uzasadnij tezę, że utrzymanie kontaktów handlowych z Niemcami miało dla gospodarki Polski kluczowe znaczenie. (Uzupełnij).
RCH8L3FPE66V6
Podaj, kiedy i w wyniku jakich okoliczności nastąpił spadek obrotów handlowych między Polską a Niemcami. (Uzupełnij).
Ćwiczenie 3

Przeanalizuj poniższą karykaturę, a następnie wskaż stwierdzenia prawdziwe i fałszywe.

Zapoznaj się z opisem poniższej karykatury, a następnie wskaż stwierdzenia prawdziwe i fałszywe.

R1E1ZGBPNSOV6
Źródło: Grażyna Szelągowska, Historia. Dzieje nowożytne i najnowsze 1870–1939. Podręcznik do klasy III liceum ogólnokształcącego, WSiP, Warszawa 1998, s. 309.
R33LZT6SNRL5U
Łączenie par. . Karykatura powstała po podpisaniu traktatu wersalskiego.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Karykatura ukazuje zacofanie ekonomiczne Polski wobec zaawansowania technologicznego Niemiec.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Karykatura przedstawia dysproporcje sił i potencjałów ekonomicznych oraz militarnych między Polską a jej zachodnim sąsiadem.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Karykatura ukazuje wzrost zagrożenia dla Polski.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
1
Ćwiczenie 4

Wciel się w rolę dziennikarza warszawskiej gazety. Właśnie dowiedziałeś/dowiedziałaś się o postanowieniach traktatów reńskich. Napisz artykuł, w którym przedstawisz polski punkt widzenia.

Nie zapomnij o tytule, który przyciągnie uwagę czytelników.

R1AA9TFOBQCM3
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 5

Wyobraź sobie, że jesteś parlamentarzystą związanym z obozem lewicy i występujesz na forum sejmu pod koniec kwietnia 1922 r. Ułóż przemowę (do 10 zdań), w której dokonasz analizy sytuacji międzynarodowej. Odnieś się do przytoczonego niżej fragmentu traktatu. Pamiętaj, że twoja wypowiedź powinna być sugestywna i spełniać wymogi przemówienia. Rozpocznij ją od zwrotu: Wysoka Izbo. Na koniec sformułuj wniosek dotyczący sytuacji międzynarodowej.

Art. 1. A. Rzesza Niemiecka i RSFRR zrzekają się wzajemnie odszkodowania zarówno na swe wydatki wojenne, jak i za szkody wojenne […].

Art. 2. Niemcy zrzekają się roszczeń wynikających z dotychczasowego stosowania ustaw i zarządzeń RSFRR wobec obywateli niemieckich i ich spraw prywatnych oraz praw Niemiec i krajów niemieckich w stosunku do Rosji, a także roszczeń, które wynikają w ogóle z zarządzeń RSFRR lub jej organów w stosunku do obywateli niemieckich lub ich praw prywatnych […].

Art. 3. Dyplomatyczne i konsularne stosunki między Niemcami a RSFRR zostaną niezwłocznie wznowione. […]

Art. 5. Obydwa rządy będą wzajemnie uwzględniały w duchu życzliwości potrzeby gospodarcze obydwu krajów.

CART16 Źródło: Wiek XX w źródłach. Wybór tekstów źródłowych z propozycjami metodycznymi dla nauczycieli historii, studentów i uczniów, oprac. M. Sobańska-Bondaruk, S.B. Lenard, PWN, Warszawa 1998, s. 92–93.
RFD5C51H2K6EF
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 6

Przeanalizuj poniższą karykaturę, a następnie wyraź jej sens, odwołując się do elementów graficznych.

Zapoznaj się z opisem poniższej karykatury, a następnie wyraź jej sens, odwołując się do elementów graficznych, które przedstawia.

RHKUDFQG6L12N
Źródło: „Mucha” R. 57, 1925, nr 15 / Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, tylko do użytku edukacyjnego.
R15QR9962F3VB
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 7

Wstaw podane niżej cytaty w odpowiednie miejsca w tekście.

R13VQC5UJVZRN
Konieczność normalizacji stosunków z Rosją Radziecką rozumiał dobrze także Władysław Grabski [premier w latach 1923–1925 – przyp. autorki e‑materiału]. […] (Tu wybierz) 1. Plonem […] długotrwałych pertraktacji było zakończenie masowej repatriacji, zwrot części archiwaliów, a przede wszystkim podpisanie dwóch konwencji: kolejowej (kwiecień 1924) i znacznie ważniejszej konsularnej (lipiec 1924)., 2. Jednak […] niechęć strony rosyjskiej, która parła wówczas do zbliżenia z Niemcami, uniemożliwiła ten kolejny krok w kierunku normalizacji stosunków dwustronnych., 3. Stosunki z ZSRR w pierwszych latach po podpisaniu układu w Rydze […] rozwijały się w cieniu konfliktów dyplomatycznych., 4. Po negocjacjach w Warszawie udało się podpisać 17 marca 1922 r. układ o przymierzu odpornym, skierowanym mimo jego obronnego charakteru przeciwko Rosji Radzieckiej. […], 5. Uważano, że może być to układ gwarancyjny, odgrywający podobną rolę jak Locarno na wschodzie. Miały wspólnie stanowić podstawę do zawarcia w końcu dwustronnego układu handlowego […]. (Tu wybierz) 1. Plonem […] długotrwałych pertraktacji było zakończenie masowej repatriacji, zwrot części archiwaliów, a przede wszystkim podpisanie dwóch konwencji: kolejowej (kwiecień 1924) i znacznie ważniejszej konsularnej (lipiec 1924)., 2. Jednak […] niechęć strony rosyjskiej, która parła wówczas do zbliżenia z Niemcami, uniemożliwiła ten kolejny krok w kierunku normalizacji stosunków dwustronnych., 3. Stosunki z ZSRR w pierwszych latach po podpisaniu układu w Rydze […] rozwijały się w cieniu konfliktów dyplomatycznych., 4. Po negocjacjach w Warszawie udało się podpisać 17 marca 1922 r. układ o przymierzu odpornym, skierowanym mimo jego obronnego charakteru przeciwko Rosji Radzieckiej. […], 5. Uważano, że może być to układ gwarancyjny, odgrywający podobną rolę jak Locarno na wschodzie.
Metodą nacisku na stronę radziecką był również powrót polskiej dyplomacji do idei sojuszu z państwami bałtyckimi. Nie było to możliwe z Litwą, ale Skirmunt
[minister spraw zagranicznych w latach 1921–1922 – przyp. autorki e‑materiału] starał się zmontować wspólny blok z Finlandią, Estonią i Łotwą. (Tu wybierz) 1. Plonem […] długotrwałych pertraktacji było zakończenie masowej repatriacji, zwrot części archiwaliów, a przede wszystkim podpisanie dwóch konwencji: kolejowej (kwiecień 1924) i znacznie ważniejszej konsularnej (lipiec 1924)., 2. Jednak […] niechęć strony rosyjskiej, która parła wówczas do zbliżenia z Niemcami, uniemożliwiła ten kolejny krok w kierunku normalizacji stosunków dwustronnych., 3. Stosunki z ZSRR w pierwszych latach po podpisaniu układu w Rydze […] rozwijały się w cieniu konfliktów dyplomatycznych., 4. Po negocjacjach w Warszawie udało się podpisać 17 marca 1922 r. układ o przymierzu odpornym, skierowanym mimo jego obronnego charakteru przeciwko Rosji Radzieckiej. […], 5. Uważano, że może być to układ gwarancyjny, odgrywający podobną rolę jak Locarno na wschodzie. Brak porozumienia razem z oziębieniem w stosunkach dyplomatycznych doprowadził w końcu do fiaska […] inicjatywy […].
Polska do połowy lat 20. próbowała nawiązać stosunki ze ZSRR, także z uzyskaniem zbiorowych gwarancji bezpieczeństwa. […] Na przełomie 1925 i 1926 r. nasiliły się starania […] do zawarcia układu o nieagresji jako jednego z całej serii traktatów podpisywanych wówczas przez ZSRR z Estonią, Łotwą i Finlandią. (Tu wybierz) 1. Plonem […] długotrwałych pertraktacji było zakończenie masowej repatriacji, zwrot części archiwaliów, a przede wszystkim podpisanie dwóch konwencji: kolejowej (kwiecień 1924) i znacznie ważniejszej konsularnej (lipiec 1924)., 2. Jednak […] niechęć strony rosyjskiej, która parła wówczas do zbliżenia z Niemcami, uniemożliwiła ten kolejny krok w kierunku normalizacji stosunków dwustronnych., 3. Stosunki z ZSRR w pierwszych latach po podpisaniu układu w Rydze […] rozwijały się w cieniu konfliktów dyplomatycznych., 4. Po negocjacjach w Warszawie udało się podpisać 17 marca 1922 r. układ o przymierzu odpornym, skierowanym mimo jego obronnego charakteru przeciwko Rosji Radzieckiej. […], 5. Uważano, że może być to układ gwarancyjny, odgrywający podobną rolę jak Locarno na wschodzie.
Ostatecznie możliwość porozumienia nie została sfinalizowana. Nieufność strony radzieckiej wzmacniało przedłużenie w marcu 1926 r. układu polsko‑rumuńskiego o wyraźnym ostrzu antyradzieckim, a dla Polski kluczowym negatywnym sygnałem przed dalszym forsowaniem tego projektu było przedłużenie w kwietniu 1926 r. niemiecko‑radzieckiego układu o nieagresji z Rapallo, potwierdzającego trwałość zbliżenia dwóch najbardziej agresywnie w stosunku do Rzeczypospolitej nastawionych sąsiadów.

Indeks dolny Źródło: Ryszard Kaczmarek, Historia Polski 1914–1989, PWN, Warszawa 2014, s. 169–170. Indeks dolny koniec

Słownik

arbitraż
arbitraż

(z franc. arbitrage od łac. arbiter – naoczny świadek, sędzia) polubowny sposób rozstrzygania sporów przez arbitrów, czyli rozjemców, których wskazuje każda ze stron sporu

konferencja w Locarno
konferencja w Locarno

spotkanie delegacji brytyjskiej, włoskiej, francuskiej, belgijskiej i niemieckiej w 1925 r. w szwajcarskim mieście Locarno; efektem konferencji było podpisanie traktatów reńskich

pakt Brianda–Kellogga
pakt Brianda–Kellogga

zwany paktem paryskim, pakt z 1928 r. ustanawiający wyrzeczenie się wojny jako sposobu prowadzenia polityki zagranicznej; nazwa pochodzi od nazwisk francuskiego ministra spraw zagranicznych Aristide’a Brianda i Franka Kellogga, sekretarza stanu USA; był to pakt wielostronny, do którego przystąpiły 62 państwa

protokół Litwinowa
protokół Litwinowa

układ noszący charakter układu o nieagresji, podpisany w 1929 r. w Moskwie przez Polskę, ZSRS, Rumunię, Estonię i Łotwę; nazwa pochodzi od nazwiska zastępcy komisarza ludowego spraw zagranicznych ZSRS, będącego inicjatorem tego układu

reparacje wojenne
reparacje wojenne

(z łac. reparatio – naprawa) inaczej odszkodowanie wojenne wypłacane przez państwo odpowiedzialne za konflikt państwu poszkodowanemu w jego wyniku oraz jego obywatelom

rewizjonizm
rewizjonizm

(z łac. revisio – ponowne widzenie) dążenie do zmiany istniejącego stanu rzeczy, np. decyzji dotyczących przebiegu granic

repatriacja
repatriacja

(z łac. repatriatio – powrót do ojczyzny) zorganizowana i przeprowadzona przez władzę akcja powrotu obywateli do ojczyzny, np. wskutek zmiany granicy

traktat w Berlinie
traktat w Berlinie

zawarty między Związkiem Sowieckim a Niemcami w 1926 r. traktat zapewniał o przyjaźni i neutralności na wypadek ataku ze strony trzeciego państwa

traktaty reńskie
traktaty reńskie

zawarte w wyniku obrad konferencji w Locarno w 1925 r., ustalały gwarancję bezpieczeństwa dla granicy niemiecko‑francuskiej i niemiecko‑belgijskiej

układ w Rapallo
układ w Rapallo

układ zawarty w 1922 r. między Związkiem Sowieckim a Niemcami, dotyczący wznowienia stosunków dyplomatycznych i zacieśnieniu kontaktów gospodarczych między oboma państwami

wojna celna
wojna celna

konflikt gospodarczy między Niemcami a II Rzecząpospolitą w 1925 r., którego tłem było podniesienie przez Niemcy stawek celnych i zachwianie gospodarką polską