Przeczytaj
Przypomnijmy na początek wzory skróconego mnożenia, które mogą być przydatne przy rozkładaniu wielomianów na czynniki.
Wszystkie wzory zapiszemy tak, że po lewej stronie będzie suma (różnica), a po prawej iloczyn (potęga).
dla nieparzystych
Jeżeli znasz symbol Newtona lub trójkąt Pascala, możesz też uogólnić wzór na kwadrat lub sześcian sumy do postaci zwanej dwumianem Newtona:
Pokażmy po jednym przykładzie zastosowań do rozkładania wielomianu na czynniki dla każdego z powyższych wzorów:
W dwóch ostatnich przypadkach jeden z uzyskanych czynników jest wielomianem stopnia większego niż , czyli nie jest wielomianem nierozkładalnym.
Sprowadź do postaci iloczynowej wielomian .
.
Możemy teraz użyć wzoru skróconego mnożenia na różnicę sześcianów lub na różnicę kwadratów. Warto zawsze wybrać optymalną w danej sytuacji metodę.
Zaprezentujemy tu obie metody.
Obie metody prowadzą oczywiście do tego samego rozwiązania
.
Warto zawsze wybrać tę, która jest dla nas prostsza i szybsza (wydaje się, że w powyższym przykładzie rozumowanie było trochę łatwiejsze przy użyciu na początek wzoru na różnicę kwadratów).
Sprowadź do postaci iloczynowej wielomian
.
Wyłączmy wspólny czynnik przed nawias:
.
Zauważmy, że w nawiasie możemy użyć wzoru skróconego mnożenia na sześcian różnicy:
.
Sprowadź do postaci iloczynu wielomian
.
Pogrupujmy odpowiednio wyrazy wielomianu dążąc do użycia wzorów skróconego mnożenia:
Wyłączmy wspólny czynnik przed nawias:
(uzyskane czynniki są nierozkładalne)
Przypomnijmy, że zgodnie z zasadniczym twierdzeniem teorii wielomianówzasadniczym twierdzeniem teorii wielomianów każdy wielomian stopnia większego od można zapisać w postaci iloczynu wielomianów pierwszego stopnia i nierozkładalnych wielomianów drugiego stopnia. W ostatnim przykładzie pokażemy rozkłady kilku wielomianów stopnia , które nie mają pierwiastków rzeczywistych, czyli na mocy twierdzenia Bézoutatwierdzenia Bézouta w ich rozkładzie nie występują wielomiany pierwszego stopnia.
Zapisz podany wielomian w postaci iloczynu wielomianów nierozkładalnych zmiennej rzeczywistej:
- F nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego F nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego
- Skorzystajmy ze wzoru na różnicę kwadratów:
F nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, minus, x, zamknięcie nawiasu, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, plus, x, zamknięcie nawiasu - Uzyskane wielomiany drugiego stopnia są nierozkładalne. Po uporządkowaniu możemy zapisać
F nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu
- Dążymy do zastosowania wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów
G nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, minus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego - G nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka x, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego
- Po zastosowaniu wzoru skróconego mnożenia i uporządkowaniu otrzymujemy iloczyn dwóch wielomianów nierozkładalnych drugiego stopnia:
G nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, minus, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, nawias, x, plus, pierwiastek kwadratowy z dwa koniec pierwiastka x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu
- Postąpimy podobnie jak poprzednio:
H nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, minus, trzy x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego - H nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, nawias, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka x, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego
- H nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, nawias, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka x, plus, jeden, zamknięcie nawiasu
Słownik
liczba jest pierwiastkiem wielomianu wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian dzieli się przez dwumian bez reszty
jedyne wielomiany nierozkładalne stopnia dodatniego o współczynnikach rzeczywistych to wszystkie wielomiany pierwszego stopnia oraz wielomiany drugiego stopnia z ujemnym wyróżnikiem
każdy wielomian stopnia większego od można zapisać w postaci iloczynu wielomianów nierozkładalnych i niezerowej stałej
zapis w postaci iloczynu jest jednoznaczny z dokładnością do przemnożenia czynników przez stałą niezerową