o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych
Twierdzenie: o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych

Dany jest wielomian Wx=anxn+an-1xn-1++a1x+a0, w którym wszystkie współczynniki an, an-1, , a1a0 są liczbami całkowitymi, przy czym an0a00.
Jeżeli liczba wymierna pq zapisana w postaci ułamka nieskracalnego, w którym liczby pq są całkowite jest pierwiastkiem wielomianu Wx, to p jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego a0, zaś q jest dzielnikiem współczynnika an przy najwyższej potędze zmiennej.

Dowód

Dane są liczby całkowite p, q spełniające założenia.

Wiemy, że Wpq=0, czyli
an·pnqn+an-1·pn-1qn-1++a1·pq+a0=0.

Po obustronnym przemnożeniu przez qn mamy
anpn+an-1pn-1q++a1pqn-1+a0qn=0, więc anpn+an-1pn-1q++a1pqn-1=-a0qn

Zauważmy, że liczba
anpn+an-1pn-1q++a1pqn-1=
=panpn-1+an-1pn-2q++a1qn-1
jest podzielna przez p, więc również a0qn musi być podzielna przez p.

Liczby pq są z założenia względnie pierwsze (bo ułamek pq jest nieskracalny), więc p musi być dzielnikiem a0.

Analogicznie dowodzimy, że q musi być dzielnikiem an.

Wystarczy zauważyć, że liczba
an-1pn-1q++a1pqn-1+a0qn=qan-1pn-1++a1qn-2+a0qn-1
czyli anpn musi być podzielne przez q.

Przykład 1

Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
Wx=2x4-11x3+4x2+2x+15.

  • Po wykonaniu obliczeń można zauważyć, że W5=0.

  • Korzystając z twierdzenia Bézoutatwierdzenie Bézoutatwierdzenia Bézouta po wykonaniu odpowiedniego dzielenia wielomianów możemy więc zapisać
    Wx=x-52x3-x2-x-3.

  • Zajmiemy się teraz wielomianem W1x=2x3-x2-x-3. Jeżeli sprawdziliśmy wcześniej, że ±1, ±3 nie są pierwiastkami Wx to wiemy, że wielomian W1x nie ma pierwiastków całkowitych.

  • Po wykonaniu rachunków można zauważyć, że W132=0.

  • Po podzieleniu przez dwumian x-32 uzyskujemy równość
    Wx=x-5x-322x2+2x+2.

  • Za pomocą wyróżnika Δ możemy sprawdzić, że wielomian W2x=2x2+2x+2 nie ma pierwiastków rzeczywistych.

  • Jedynymi pierwiastkami rzeczywistymi wielomianu Wx są zatem liczby 5 oraz 32.

Przykład 2

Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
Wx=2x4+7x3-10x2-21x+12.

Rrl4EaTjftsLA
Pierwiastki całkowite
  • Sprawdźmy najpierw, czy wielomian ma jakieś pierwiastki całkowite. Jeżeli istnieją, muszą być całkowitymi dzielnikami wyrazu wolnego dwanaście.
  • Analizujemy więc wartość wielomianu dla ± jeden, ± dwa, ± trzy, ± cztery, ± sześć, ± dwanaście.
  • Po wykonaniu obliczeń (większość można przeliczyć w pamięci, wystarczy tylko oszacować wynik i sprawdzić, czy jest różny od zera) możemy zauważyć, że tylko W nawias, minus, cztery zamknięcie nawiasu, równa się, zero.
, Dzielenie Po wykonaniu dzielenia W nawias x zamknięcie nawiasu przez x, plus, cztery dostajemy
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias dwa x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć x, plus, trzy zamknięcie nawiasu. Wiemy, że dla dzielników wyrazu wolnego (czyli ± jeden, ± trzy) wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu przyjmuje wartości różne od zera, wielomian nie ma więc więcej pierwiastków całkowitych., Pierwiastki niecałkowite wymierne
  • Sprawdźmy, czy wielomian dwa x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć x, plus, trzy ma jakieś pierwiastki niecałkowite wymierne.
  • Zgodnie z twierdzeniem o pierwiastkach wymiernych pierwiastków takich należy szukać wśród liczb ± początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, ± początek ułamka, trzy, mianownik, dwa, koniec ułamka.
  • Po wykonaniu obliczeń możemy zauważyć, że W nawias, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, równa się, zero.
, Kolejne dzielenie Wykonując kolejne dzielenie możemy zatem zapisać, że
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć zamknięcie nawiasu., Funkcja kwadratowa
  • Pozostało przeanalizowanie wielomianu dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć.
  • Wyłączając dwa przed nawias i korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów mamy
    W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, dwa nawias, x, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias, x, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, nawias, x, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu., Podsumowanie Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma zatem cztery pierwiastki rzeczywiste: liczby minus, cztery, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka oraz minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka.

Zauważmy, że twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych możemy wykorzystać również do wyszukania wszystkich pierwiastków wymiernych wielomianu o współczynnikach wymiernych.

Wystarczy zauważyć, że przemnożenie wielomianu przez stałą niezerową nie zmienia jego pierwiastków.

Każdy wielomian o współczynnikach wymiernych możemy zatem sprowadzić do wielomianu o współczynnikach całkowitych mnożąc go przez wspólną wielokrotność mianowników wszystkich współczynników wielomianu.

Pokażemy to w kolejnych dwóch przykładach.

Przykład 3

Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
Wx=12x4-215x3-1930x2+215x+215.

  • Zauważmy, że po przemnożeniu wielomianu Wx przez 30 otrzymamy wielomian Vx o współczynnikach całkowitych mający te same pierwiastki, co wielomian Wx.

  • Vx=15x4-4x3-19x2+4x+4

  • Spróbujmy na początek wyszukać pierwiastki całkowite wielomianu Vx analizując jego wartości dla liczb ±1, ±2, ±4 (dzielniki wyrazu wolnego).

  • Łatwo zauważymy, że V1=V-1=0, więc wielomian Vx jest podzielny przez x+1x-1=x2-1.

  • Wykonajmy dzielenie dowolnym sposobem (możemy np. użyć algorytmu dzielenia pisemnego lub dwukrotnie schematu Hornera). Uzyskamy zapis
    Vx=x+1x-115x2-4x-4.

  • Za pomocą wyróżnika Δ możemy wyznaczyć pierwiastki trójmianu kwadratowego 15x2-4x-4 - są to liczby -2523.

  • Podsumujmy: wielomian Wx ma cztery pierwiastki rzeczywiste: 1, -1, -2523.

Przykład 4

Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu Wx=13x5+15x4+43x3+45x2+x+35.

R1IqzVCRtEeqI
Współczynniki całkowite Po przemnożeniu przez piętnaście uzyskamy wielomian mający te same pierwiastki, ale o współczynnikach całkowitych:
V nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, pięć x indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, plus, trzy x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście x, plus, dziewięć., Pierwiastki całkowite Sprawdźmy, czy wśród dzielników wyrazu wolnego, czyli liczb ± jeden, ± trzy, ± dziewięć, są pierwiastki wielomianu V nawias x zamknięcie nawiasu.
Po wykonaniu obliczeń widzimy, że wielomian ten nie ma pierwiastków całkowitych., Pierwiastki wymierne Sprawdźmy, czy wielomian ma pierwiastki wymierne niecałkowite, analizując zgodnie z twierdzeniem liczby ± początek ułamka, jeden, mianownik, pięć, koniec ułamka, ± początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka, ± początek ułamka, dziewięć, mianownik, pięć, koniec ułamka (tu rachunki mogą być dość żmudne).
Po wykonaniu obliczeń znajdujemy pierwiastek wymierny minus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka., Postać iloczynowa Zgodnie z twierdzeniem Bézouta możemy zapisać
V nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, plus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias pięć x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście zamknięcie nawiasu.
Zauważmy, że wielomian pięć x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście nie ma pierwiastków rzeczywistych, bo jest sumą dwóch liczb nieujemnych (potęgi o wykładnikach parzystych) i liczby dodatniej piętnaście., Podsumowanie Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma tylko jeden pierwiastek rzeczywisty - jest nim liczba minus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka.

Słownik

twierdzenie Bézouta
twierdzenie Bézouta

liczba a jest pierwiastkiem wielomianu Wx wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian Wx dzieli się przez dwumian x-a bez reszty

twierdzenie o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych
twierdzenie o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych

dany jest wielomian Wx=anxn+an-1xn-1++a1x+a0, w którym wszystkie współczynniki an, an-1, , a1a0 są liczbami całkowitymi, przy czym an0a00.
Jeżeli liczba całkowita p jest pierwiastkiem wielomianu W(x), to p jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego a0

twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych
twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych

dany jest wielomian Wx=anxn+an-1xn-1++a1x+a0, w którym wszystkie współczynniki an, an-1, , a1a0 są liczbami całkowitymi, przy czym an0a00.
Jeżeli liczba wymierna pq zapisana w postaci ułamka nieskracalnego, w którym liczby pq są całkowite jest pierwiastkiem wielomianu Wx, to p jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego a0, zaś q jest dzielnikiem współczynnika an przy najwyższej potędze zmiennej