Przeczytaj
Dany jest wielomian , w którym wszystkie współczynniki , , , i są liczbami całkowitymi, przy czym i .
Jeżeli liczba wymierna zapisana w postaci ułamka nieskracalnego, w którym liczby i są całkowite jest pierwiastkiem wielomianu , to jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego , zaś jest dzielnikiem współczynnika przy najwyższej potędze zmiennej.
Dane są liczby całkowite , spełniające założenia.
Wiemy, że , czyli
.
Po obustronnym przemnożeniu przez mamy
, więc
Zauważmy, że liczba
jest podzielna przez , więc również musi być podzielna przez .
Liczby i są z założenia względnie pierwsze (bo ułamek jest nieskracalny), więc musi być dzielnikiem .
Analogicznie dowodzimy, że musi być dzielnikiem .
Wystarczy zauważyć, że liczba
czyli musi być podzielne przez .
Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
.
Na początek sprawdźmy, czy wielomian ma pierwiastki całkowite. Zgodnie z twierdzeniem o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitychtwierdzeniem o pierwiastkach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych szukamy ich wśród dzielników wyrazu wolnego (liczby , , , ).
Po wykonaniu obliczeń można zauważyć, że .
Korzystając z twierdzenia Bézoutatwierdzenia Bézouta po wykonaniu odpowiedniego dzielenia wielomianów możemy więc zapisać
.
Zajmiemy się teraz wielomianem . Jeżeli sprawdziliśmy wcześniej, że , nie są pierwiastkami to wiemy, że wielomian nie ma pierwiastków całkowitych.
Sprawdźmy, czy ma jakiś pierwiastek niecałkowity wymierny. Zgodnie z twierdzeniem o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitychtwierdzeniem o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych wystarczy przeanalizować liczby , .
Po wykonaniu rachunków można zauważyć, że .
Po podzieleniu przez dwumian uzyskujemy równość
.
Za pomocą wyróżnika możemy sprawdzić, że wielomian nie ma pierwiastków rzeczywistych.
Jedynymi pierwiastkami rzeczywistymi wielomianu są zatem liczby oraz .
Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
.
- Sprawdźmy najpierw, czy wielomian ma jakieś pierwiastki całkowite. Jeżeli istnieją, muszą być całkowitymi dzielnikami wyrazu wolnego dwanaście.
- Analizujemy więc wartość wielomianu dla ± jeden, ± dwa, ± trzy, ± cztery, ± sześć, ± dwanaście.
- Po wykonaniu obliczeń (większość można przeliczyć w pamięci, wystarczy tylko oszacować wynik i sprawdzić, czy jest różny od zera) możemy zauważyć, że tylko W nawias, minus, cztery zamknięcie nawiasu, równa się, zero.
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias dwa x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć x, plus, trzy zamknięcie nawiasu. Wiemy, że dla dzielników wyrazu wolnego (czyli ± jeden, ± trzy) wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu przyjmuje wartości różne od zera, wielomian nie ma więc więcej pierwiastków całkowitych., Pierwiastki niecałkowite wymierne
- Sprawdźmy, czy wielomian dwa x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć x, plus, trzy ma jakieś pierwiastki niecałkowite wymierne.
- Zgodnie z twierdzeniem o pierwiastkach wymiernych pierwiastków takich należy szukać wśród liczb ± początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, ± początek ułamka, trzy, mianownik, dwa, koniec ułamka.
- Po wykonaniu obliczeń możemy zauważyć, że W nawias, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, równa się, zero.
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć zamknięcie nawiasu., Funkcja kwadratowa
- Pozostało przeanalizowanie wielomianu dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, sześć.
- Wyłączając dwa przed nawias i korzystając ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów mamy
W nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, dwa nawias, x, minus, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias x, plus, cztery zamknięcie nawiasu nawias, x, minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu, nawias, x, plus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka, zamknięcie nawiasu., Podsumowanie Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma zatem cztery pierwiastki rzeczywiste: liczby minus, cztery, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka oraz minus, pierwiastek kwadratowy z trzy koniec pierwiastka.
Zauważmy, że twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych możemy wykorzystać również do wyszukania wszystkich pierwiastków wymiernych wielomianu o współczynnikach wymiernych.
Wystarczy zauważyć, że przemnożenie wielomianu przez stałą niezerową nie zmienia jego pierwiastków.
Każdy wielomian o współczynnikach wymiernych możemy zatem sprowadzić do wielomianu o współczynnikach całkowitych mnożąc go przez wspólną wielokrotność mianowników wszystkich współczynników wielomianu.
Pokażemy to w kolejnych dwóch przykładach.
Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu
.
Zauważmy, że po przemnożeniu wielomianu przez otrzymamy wielomian o współczynnikach całkowitych mający te same pierwiastki, co wielomian .
Spróbujmy na początek wyszukać pierwiastki całkowite wielomianu analizując jego wartości dla liczb , , (dzielniki wyrazu wolnego).
Łatwo zauważymy, że , więc wielomian jest podzielny przez .
Wykonajmy dzielenie dowolnym sposobem (możemy np. użyć algorytmu dzielenia pisemnego lub dwukrotnie schematu Hornera). Uzyskamy zapis
.
Za pomocą wyróżnika możemy wyznaczyć pierwiastki trójmianu kwadratowego - są to liczby i .
Podsumujmy: wielomian ma cztery pierwiastki rzeczywiste: , , i .
Wyznaczmy wszystkie pierwiastki rzeczywiste wielomianu .
V nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, pięć x indeks górny, pięć, koniec indeksu górnego, plus, trzy x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście x, plus, dziewięć., Pierwiastki całkowite Sprawdźmy, czy wśród dzielników wyrazu wolnego, czyli liczb ± jeden, ± trzy, ± dziewięć, są pierwiastki wielomianu V nawias x zamknięcie nawiasu.
Po wykonaniu obliczeń widzimy, że wielomian ten nie ma pierwiastków całkowitych., Pierwiastki wymierne Sprawdźmy, czy wielomian ma pierwiastki wymierne niecałkowite, analizując zgodnie z twierdzeniem liczby ± początek ułamka, jeden, mianownik, pięć, koniec ułamka, ± początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka, ± początek ułamka, dziewięć, mianownik, pięć, koniec ułamka (tu rachunki mogą być dość żmudne).
Po wykonaniu obliczeń znajdujemy pierwiastek wymierny minus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka., Postać iloczynowa Zgodnie z twierdzeniem Bézouta możemy zapisać
V nawias x zamknięcie nawiasu, równa się, nawias, x, plus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka, zamknięcie nawiasu, nawias pięć x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście zamknięcie nawiasu.
Zauważmy, że wielomian pięć x indeks górny, cztery, koniec indeksu górnego, plus, dwadzieścia x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, piętnaście nie ma pierwiastków rzeczywistych, bo jest sumą dwóch liczb nieujemnych (potęgi o wykładnikach parzystych) i liczby dodatniej piętnaście., Podsumowanie Wielomian W nawias x zamknięcie nawiasu ma tylko jeden pierwiastek rzeczywisty - jest nim liczba minus, początek ułamka, trzy, mianownik, pięć, koniec ułamka.
Słownik
liczba jest pierwiastkiem wielomianu wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian dzieli się przez dwumian bez reszty
dany jest wielomian , w którym wszystkie współczynniki , , , i są liczbami całkowitymi, przy czym i .
Jeżeli liczba całkowita jest pierwiastkiem wielomianu , to jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego
dany jest wielomian , w którym wszystkie współczynniki , , , i są liczbami całkowitymi, przy czym i .
Jeżeli liczba wymierna zapisana w postaci ułamka nieskracalnego, w którym liczby i są całkowite jest pierwiastkiem wielomianu , to jest dzielnikiem (dodatnim lub ujemnym) wyrazu wolnego , zaś jest dzielnikiem współczynnika przy najwyższej potędze zmiennej