Cele:

• w zakresie fizycznego obszaru rozwoju: ćwiczenie kontroli posturalnej, równowagi, zatrzymania ruchu oraz różnicowania poziomów i kształtów pozycji ciała;

• w zakresie emocjonalnego obszaru rozwoju: rozwijanie świadomości własnych emocji i umiejętności wyrażania ich poprzez ciało, budowanie poczucia pewności i sprawczości;

• w zakresie społecznego obszaru rozwoju: kształtowanie współpracy, uważności na innych, respektowania granic i funkcjonowania w grupie;

• w zakresie poznawczego obszaru rozwoju: rozwijanie koncentracji uwagi, umiejętności szybkiego reagowania na sygnał oraz twórczego rozwiązywania zadań ruchowych.

Przybory: sprzęt audio z muzyką dostosowaną do potrzeb nauczyciela.

Przebieg: Uczniowie poruszają się swobodnie po sali przy muzyce – mogą tańczyć, maszerować, biegać lekko lub wykonywać dowolny ruch, zgodny z ich możliwościami. Gdy muzyka zatrzymuje się, nauczyciel podaje rodzaj „rzeźby”, czyli pozy, w której dzieci powinny zatrzymać się w bezruchu. Młodszym uczniom można pomóc przez spokojne odliczenie do trzech, aby ułatwić utrzymanie stabilnej postawy.

Przed rozpoczęciem zabawy nauczyciel wspólnie z dziećmi demonstruje różne przykłady rzeźb i wyjaśnia zasady bezpieczeństwa: ruchu i pozy powinny być bezpieczne, niewymagające nadmiernego zakresu ruchu ani elementów akrobatycznych, z poszanowanie przestrzeni innych osób.

W zależności od celów lekcji można wprowadzać następujące warianty „rzeźb”, każde z krótkim wyjaśnieniem celu:

·       duża – średnia – mała poza: rozwijanie świadomości wielkości ciała i kontroli zakresu ruchu;

·       pozy wysoka, niska, okrągła, kanciasta: poszerzanie różnorodności ruchu
i kreatywności posturalnej;

·       rzeźby łączone lub „rzeźby sąsiedztwa”: poprzez łączenie dłoni lub ustawienie się blisko drugiej osoby – ćwiczenie współpracy, wyczucia granic i kontaktu w grupie (zachowana pełna dobrowolność);

·       rzeźby emocji (np. silny, szczęśliwy, odważny): rozwijanie świadomości emocjonalnej i ekspresji poprzez ciało;

·       rzeźby tematyczne (zwierzęta, pogoda): pobudzanie wyobraźni ruchowej i myślenia symbolicznego;

·       „żywe obrazy” grupowe (las, miasto, orkiestra): rozwijanie współdziałania oraz umiejętności tworzenia układów przestrzennych w grupie.