Scenariusz dla nauczyciela

Autorzy: Marta Sterna, Tamara Roszak, Artur Gałkowski

Przedmiot: Język włoski

Temat zajęć: Rimedi per il raffreddore - Sposoby na przeziębienie

Grupa docelowa: II etap edukacyjny, klasa VIII, poziom A1

Podstawa programowa:

Podstawa programowa – wersja II.2. Język obcy nowożytny nauczany jako drugi (II etap edukacyjny, klasy VII i VIII)
Cele kształcenia – wymagania ogólne
I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.
II. Rozumienie wypowiedzi. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka, a także bardzo proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
III. Tworzenie wypowiedzi. Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
IV. Reagowanie na wypowiedzi. Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie w formie bardzo prostego tekstu, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
V. Przetwarzanie wypowiedzi. Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.
Treści nauczania – wymagania szczegółowe
I. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:
11) zdrowie (np. samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie);
II. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi ustne (np. rozmowy, wiadomości, komunikaty, ogłoszenia) artykułowane wyraźnie, w standardowej odmianie języka:
1) reaguje na polecenia;
2) określa główną myśl wypowiedzi;
3) określa intencje nadawcy/autora wypowiedzi;
4) określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, uczestników);
5) znajduje w wypowiedzi określone informacje;
6) rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi.
III. Uczeń rozumie bardzo proste wypowiedzi pisemne (np. listy, e‑maile, SMS‑y, kartki pocztowe, napisy, ulotki, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, historyjki obrazkowe z tekstem, teksty narracyjne, wpisy na forach i blogach):
1) określa główną myśl tekstu;
2) określa intencje nadawcy/autora tekstu;
3) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę);
4) znajduje w tekście określone informacje;
IV. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi ustne:
1) opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
V. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste, spójne i logiczne wypowiedzi pisemne (np. notatkę, ogłoszenie, zaproszenie, życzenia, wiadomość, SMS, pocztówkę, e‑mail, historyjkę, wpis na blogu):
1) opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i zjawiska;
2) opowiada o czynnościach i wydarzeniach z przeszłości i teraźniejszości;
VI. Uczeń reaguje ustnie w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; podtrzymuje rozmowę w przypadku trudności w jej przebiegu (np. prosi o wyjaśnienie, powtórzenie, sprecyzowanie; upewnia się, że rozmówca zrozumiał jego wypowiedź);
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia;
6) składa życzenia, odpowiada na życzenia;
VII. Uczeń reaguje w formie bardzo prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, SMS, e‑mail, wpis na czacie/forum) w typowych sytuacjach:
1) przedstawia siebie i inne osoby;
2) nawiązuje kontakty towarzyskie; rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę (np. podczas rozmowy na czacie);
3) uzyskuje i przekazuje informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz/ankietę);
6) składa życzenia, odpowiada na życzenia;
VIII. Uczeń przetwarza bardzo prosty tekst ustnie lub pisemnie:
1) przekazuje w języku obcym nowożytnym podstawowe informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) lub audiowizualnych (np. filmach, reklamach);
IX. Uczeń posiada:
1) podstawową wiedzę o krajach, społeczeństwach i kulturach społeczności, które posługują się danym językiem obcym nowożytnym, oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu lokalnego, europejskiego i globalnego;
X. Uczeń dokonuje samooceny i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, stosowanie mnemotechnik, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym nowożytnym).
XI. Uczeń współdziała w grupie (np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych).
XIII. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, identyfikowanie słów kluczy lub internacjonalizmów) i strategie kompensacyjne, w przypadku gdy nie zna lub nie pamięta wyrazu (np. upraszczanie formy wypowiedzi, wykorzystywanie środków niewerbalnych).

Kształtowane kompetencje kluczowe:

  • kompetencje w zakresie rozumienia i tworzenia informacji;

  • kompetencje w zakresie wielojęzyczności;

  • kompetencje cyfrowe;

  • kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się;

  • kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej.

Cele operacyjne:

Uczeń:

  • umie rozmawiać o sposobach zapobiegania i leczenia przeziębienia;

  • potrafi udzielać rad i rozumie proste przepisy na gorące napoje i inne środki przeciwko przeziębieniu przygotowywane w domu;

  • posługuje się strukturami trybu rozkazującego, tworząc polecenia związane ze sposobami radzenia sobie z chorobą.

Cele motywacyjne:

Uczeń:

  • rozwija wrażliwość międzykulturową oraz kształtuje postawę ciekawości, szacunku i otwartości wobec innych kultur;

  • aktywnie uczestniczy w procesie uczenia się;

  • rozwija kompetencje językowe i komunikacyjne oraz kulturowe;

  • wykorzystuje w naturalnych sytuacjach językowych poznane struktury i słownictwo;

  • zdobywa wiedzę i umiejętności do realizacji własnych celów komunikacyjnych;

  • pozyskuje świadomość znaczenia języków obcych nowożytnych w różnych dziedzinach kultury cywilizacyjnej.

Strategie uczenia się:

  • strategie kognitywne;

  • strategie zapamiętywania;

  • strategie przetwarzanie materiału językowego;

  • strategie pozyskiwania wiedzy kulturowo‑językowej;

  • strategie zadaniowe.

Metody i techniki nauczania:

  • konstruktywizm;

  • konstruktywizm;

  • kognitywizm;

  • konektywizm;

  • podejście holistyczne;

  • zintegrowane nauczanie językowo‑przedmiotowe;

  • metoda kognitywna;

  • nauczanie wielozmysłowe;

  • nauczanie hybrydowe;

  • teoria Inteligencji Wielorakich.

Formy pracy:

  • praca indywidualna;

  • praca w parach (również partnersko z nauczycielem);

  • praca w grupach (w zależności od liczebności klasy i strategii lekcyjnej);

  • praca pod kierunkiem nauczyciela.

Środki dydaktyczne:

  • komputer/laptop/smartfon z dostępem do internetu/głośniki/słownik włosko‑polski/materiały piśmienne.

PRZEBIEG LEKCJI

Faza wprowadzająca:

  1. Nauczyciel otwiera lekcję pytając uczniów, jaka choroba zdarza się nam najczęściej. Ustala z uczniami, że chodzi o przeziębienie.

  2. W odpowiedziach może pojawić się także grypa, katar, gorączka, przy czym warto od razu wytłumaczyć, że odróżniamy choroby od ich objawów (il raffreddore, l’influenza vs il naso che cola, la febbre itp.).

  3. Uczniowie zapoznają się z poleceniem do tekstu z sekcji Przeczytaj/posłuchaj. Zanim go odczytają/odsłuchają, sami starają się odpowiedzieć na pytanie Sai come prevenire il raffreddore? Swoje odpowiedzi/hipotezy konfrontują z treścią materiału źródłowego, odnotowując kolejne rady.

Faza realizacyjna:

  1. Uczniowie wykonują polecenie V/F na zrozumienie globalne tekstu z sekcji Przeczytaj/posłuchaj i zapoznają się z nieznanym słownictwem.

  2. Nauczyciel zwraca uwagę na formy trybu rozkazującego używane w kolejnych radach. Może tu także poprosić o utworzenie pytań, które uczniowie będą zadawać sobie wzajemnie, ustalając, czy koleżanka/kolega stosuje się do sugerowanych rad, aby zapobiegać przeziębieniu (czy myje często ręce, czy stara się unikać kontaktu z osobami, czy zdrowo się odżywia itd.).

  3. Kolejne rady można także przekazać przy pomocy konstrukcji z czasownikiem modalnym dovere.

  4. Przed przystąpieniem do prezentacji/zapoznaniem się z multimedium uczniowie zwracają także uwagę na użycie zaimków dopełnienia bliższego z formami trybu rozkazującego (informacja w tekście właściwym i towarzyszące jej 2 ćwiczenia).

  5. Przed przystąpieniem do multimedium uczniowie starają się podać sposoby na radzenie sobie/leczenie przeziębienia. Konfrontują swoje propozycje/hipotezy z treścią prezentacji. Wykonują kolejne polecenia do multimedium, zapoznają się ze szczegółami leksykalno‑komunikacyjnymi prezentacji.

Faza podsumowująca:

  1. W fazie podsumowującej uczniowie mogą spróbować odtworzyć kolejne przepisy na napoje i inne sposoby zapobiegawczo‑lecznicze, które zostały zaprezentowane w materiale.

  2. Mogą do nich wprowadzać modyfikacje, np. ująć/dodać jakiś składnik, wyrazić opinię o skuteczności itd. Pomocne w opanowaniu ktur może być także odgrywanie scenek z użyciem trybu rozkazującego, który pojawi się w wypowiedziach/radach kogoś w roli lekarza, mamy, babci, osoby zaufanej.

  3. W celu utrwalenia nowych treści, struktur i możliwości ich zastosowania, uczniowie wykonują zestaw ćwiczeń z sekcji Sprawdź się (przede wszystkim ćw. 1, 3, 6). O ile czas na to pozwala, można zrobić także wstęp do ćw. 8, przypominając uczniom różne rady, które znalazły się w materiale, uzupełnić je o dodatkowe.

Praca domowa:

  • Ćw. 2, 4, 5, 7 z sekcji Sprawdź się.

Materiały pomocnicze:

Pomocniczo można wykorzystać fragmenty innych materiałów znajdujących się na platformie:

Wskazówki metodyczne opisujące różne zastosowania danego multimedium:

  • Multimedium bazowe można wykorzystać do utworzenia podobnej prezentacji o zapobieganiu lub leczeniu innych chorób/zdarzeń wymagających pomocy lekarza.

  • Mając w pamięci doświadczenie pandemii Covid‑19 można w ten sposób omówić wybrane elementy leksykalne z tzw. „covidario” (słownika covidowego) oraz niektóre konstrukcje komunikacyjne, wskazujące na praktyki stosowane podczas pandemii (portare la mascherina, mantenere la distanza sociale, vaccinarsi etc.)

Słownik i bibliografia