Przedszkole dostępne dla wszystkich - dla psychologów
Temat: Wzajemnie się poznajemy
Cele zajęć
Oswajanie się dzieci z obecnością innych osób, w tym rówieśników i kadry pedagogicznej.
Poznawanie swoich imion oraz upodobań.
Nauka reagowania na polecenia nauczyciela oraz wdrażanie do aktywnego uczestnictwa w zajęciach przedszkolnych.
Materiały
Nośnik (CD lub pendrive) z nagraną piosenką powitalną oraz głośnik lub odtwarzacz.
Wierszyk Powitanie (Załącznik 1).
Piłka.
Materiały do ścieżki sensorycznej: tacki, piasek kinetyczny, sucha trawa lub siano, ryż, pocięte gąbki, włóczka lub sznurki/sznurówki, patyczki, kamyczki lub fasola typu Jaś, woreczki gimnastyczne z sypkim wypełnieniem, folia bąbelkowa.
Wierszyk Witające się rączki (Załącznik 2).
Proponowany schemat spotkania
Przygotowanie do zajęć
Obejmuje zabawy swobodne z udziałem rodziców, polegające na spontanicznej eksploracji sali przedszkolnej, co ułatwia przyzwyczajenie się do nowego miejsca i akceptację otoczenia. Nauczycielka odpowiada na pytania i inicjuje kontakt wzrokowy i werbalny, zaprasza dzieci do swobodnej zabawy.
Zajęcia właściwe
1. Powitanie z piosenką
Nauczycielka zaczyna śpiewać piosenkę powitalną, którą zaprasza dzieci na dywan, dając znać o rozpoczęciu zajęć.
Piosenka ma stanowić rytuał przedszkolny oraz stwarzać sytuację edukacyjną, dlatego należy wybrać jedną piosenkę, która będzie powitaniem przez cały cykl spotkań.
Polecany materiał do wyboru:
Piosenka Na powitanie. Płyta CD: Radzę sobie śpiewająco. Piosenki pomagające dzieciom w różnych sytuacjach dnia codziennego w przedszkolu, A. Kornacka, wydawnictwa Bliżej Przedszkola.
Piosenka Witamy się, Muzyczna Sfera Przedszkolaka
Źródło: https://beathaze.com/muzyczna-strefa-przedszkolaka/witamy-sie/ (data dostępu: 18.06.2024)
2. Wierszyk z pokazywaniem
Nauczycielka powtarza dwukrotnie wierszyk z pokazywaniem, zachęcając dzieci do naśladowania gestów (Załącznik 1).
3. Rundka z imionami
Nauczycielka usadza dzieci w kole, może poprosić o pomoc rodziców. Następnie bierze do rąk piłkę i pokazuje ją dzieciom, informując, że za chwilę będą sobie ją podawały, turlając do siebie. Osoba turlająca piłkę zadaje pytanie: „Jak masz na imię?”, natomiast osoba, która trzyma piłkę, mówi głośno swoje imię, tak aby nauczycielka i wszystkie dzieci usłyszały.
Do poprowadzenia zabawy potrzeba jest piłka przedszkolna, najlepiej w rozmiarze ok. 23 cm, co wynika z możliwości rozwoju motoryki małej dzieci w tym wieku.
Umiejętności komunikacyjne 2–3‑latków są bardzo zróżnicowane. Niektóre przedszkolaki będą miały problem ze sformułowaniem lub wypowiedzeniem pytania: „Jak masz na imię?”. Piłka pełni funkcję zainicjowania kontaktu z drugą osobą mimo ewentualnych trudności komunikacyjnych. Zatem jeśli dziecko nie potrafi wypowiedzieć komunikatu, należy zachęcić je do rzucenia piłki i sformułować pytanie do dziecka, które tę piłkę otrzymało, lub wypowiedzieć komunikat pomocniczy, np.: „Zosia poturlała do ciebie piłkę, bo jest ciekawa, jak masz na imię. Powiesz nam?” lub „Otrzymałaś piłkę od Kasi, a ty jak masz na imię?”.
4. Zabawa „Kto?!”
Nauczycielka nadal siedzi na dywanie i prosi:
„Kto przyszedł dziś do przedszkola, podnosi rękę”.
„Kto przyszedł dziś z rodzicem, podnosi rękę”.
„Kto ma w domu pieska, podnosi rękę”.
„Kto lubi chodzić na plac zabaw, podnosi rękę”.
„Kto lubi, kiedy na dworze pada deszcz, podnosi rękę”.
„Kto dziś przyjechał samochodem, podnosi rękę”.
„Kto lubi jeść banany, podnosi rękę”.
„Kto mył dziś zęby, podnosi rękę”.
„Kto przyniósł dziś swoją zabawkę, podnosi rękę”.
„Kto lubi tańczyć, podnosi rękę”.
„Kto lubi kolor zielony, podnosi rękę”.
Po kolejnych przykładach nauczycielka prosi o opuszczenie rąk, może także komentować, mówiąc o sobie lub dopytując dzieci o szczegóły.
5. Zabawa sensoryczno‑ruchowa „Ścieżka sensoryczna”
Nauczycielka przygotowuje tacki wypełnione przedmiotami o różnej fakturze i ustawia je jedna za drugą w linii prostej, aby utworzyły ścieżkę. Dzieci ustawiają się w kolejkę jedno za drugim (mogą zdjąć kapcie, a nawet skarpetki), a następnie same lub z pomocą nauczycielki/rodzica przechodzą po ścieżce. Mogą powtórzyć przejście, ustawiając się ponownie w kolejce.
Fakultatywnie do ścieżki można dołączyć przeszkody do pokonania, np. tunel, poduszkę, którą trzeba przeskoczyć, lub szarfę, pod którą należy przejść.
6. Podziękowania za zajęcia i zaproszenie piosenką do łazienki
Nauczycielka zaprasza dzieci do koła, przypomina imiona wszystkich dzieci i dziękuje za udział oraz wspólną zabawę. Następnie śpiewa lub włącza wybraną piosenkę wdrażającą do czynności samoobsługowych.
Polecany materiał:
Piosenka Moda na czyste rączki. Płyta: Bliżejprzedszkolna pięciolinia. Utwory do tańca, śpiewania i zabawy na różne okazje, M. Majewska (słowa), M. Konarski (muzyka), A. Konarska (wokal), wydawnictwa Bliżej Przedszkola.
Źródło: Majewska, M. [słowa], Konarski, M. [muzyka] i Konarska, A. [wokal] (b.d.). Moda na czyste rączki. Pobrane 19.06.2024 z: https://www.youtube.com/watch?v=Bhf2o5kPLrYPiosenka Myję ręce, Śpiewające Brzdące.
Źródło: Śpiewające Brzdące (b.d.). Myję ręce. Pobrane 18.06.2024 z: https://www.youtube.com/watch?v=NSzwTFmnUb4
Zakończenie
1. Czynności samoobsługowe (mycie rąk w łazience) oraz wspólny posiłek
Wdrażanie do samodzielności i wspólnego spożywania posiłku w przedszkolu. Jest to niewielki, symboliczny poczęstunek, np. jabłko, chrupki kukurydziane, wafle ryżowe.
2. Zabawy swobodne
Aktywny udział nauczycielki w zabawach dowolnych dzieci przy jednoczesnym wycofaniu się rodziców do poziomu obserwatorów.
3. Pożegnanie
Nauczycielka dzwoni dzwoneczkiem, skupiając na sobie uwagę dzieci i rodziców. Informuje grupę, że nadszedł czas zakończenia spotkania i zaprasza na kolejne. Następnie prosi dzieci, aby przygotowały dłonie, by wspólnie pokazywać gesty, słuchając wierszyka Witające się rączki (Załącznik 2). Po zakończeniu wierszyka nauczycielka macha w geście pożegnania do każdego dziecka.
Załącznik 1
Wierszyk Powitanie
Gdy się rączki spotykają,
To od razu się witają.
Gdy się kciuki spotykają,
To od razu się witają.
Gdy się palce spotykają,
To od razu się witają.
Indeks górny Źródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina. Indeks górny koniecŹródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina.
Załącznik 2
Wierszyk Witające się rączki
Dwie rączki się spotkały, więc się przywitały, (podajemy sobie dłonie w uścisku)
Najpierw zaklaskały, (klaszczemy)
Później się pogłaskały. (głaszczemy jedną dłonią drugą dłoń)
Jak się przywitały,
No to pogadały. (zginamy dłonie kciuk – reszta palców)
Gdy się pogłaskały,
To się żegnać zaczynały.
Znowu zaklaskały, (klaszczemy w dłonie)
Znów się pogłaskały. (głaszczemy jedną dłonią drugą dłoń)
Mocno się ściskały, (podajemy sobie dłonie w uścisku)
A na koniec pomachały. (machamy do dzieci, mówiąc: „Pa, pa!”)
Indeks górny Źródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina. Indeks górny koniecŹródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina.
Bibliografia
Majewska, M. [słowa], Konarski, M. [muzyka] i Konarska, A. [wokal] (b.d.). Moda na czyste rączki. Pobrane 19.06.2024 z: https://www.youtube.com/watch?v=Bhf2o5kPLrY
Sąsiadek, K. (2005). Zabawy paluszkowe (s. 9). Media Rodzina.
Śpiewające Brzdące (b.d.). Myję ręce. Pobrane 18.06.2024 z: https://www.youtube.com/watch?v=NSzwTFmnUb4