Przedszkole dostępne dla wszystkich - dla psychologów
Temat: Zwiedzamy i poznajemy przedszkole
Cele zajęć
Oswajanie się dzieci z zasadami panującymi w placówce.
Budowanie poczucia bezpieczeństwa poprzez zwiedzanie i omówienie wszystkich istotnych dla dziecka miejsc w placówce.
Zwracanie uwagi na wyjątkowość każdej osoby, utrwalanie imion i budowanie relacji rówieśniczych.
Materiały
Nośnik (CD lub pendrive) z nagraną piosenką powitalną oraz głośnik lub odtwarzacz.
Wydrukowane zdjęcia dzieci lub ich prywatne zabawki.
Pudło lub worek na zdjęcia/prywatne zabawki.
Pomoc dydaktyczna Dobre zachowanie na co dzień, wyd. Moje Bambino.
Płyn do dużych baniek.
Obręcze i sznurki do tworzenia dużych baniek.
Wierszyk Witające się rączki (Załącznik 1).
Proponowany schemat spotkania
Przygotowanie do zajęć
Obejmuje zabawy swobodne z udziałem rodziców, polegające na spontanicznej eksploracji sali przedszkolnej, co ułatwia przyzwyczajenie się do nowego miejsca i akceptację otoczenia. Nauczycielka odpowiada i inicjuje kontakt wzrokowy oraz werbalny, zaprasza dzieci do swobodnej zabawy.
Zajęcia właściwe
1. Powitanie z piosenką
Nauczycielka zaczyna śpiewać piosenkę powitalną, którą zaprasza dzieci na dywan, dając znać o rozpoczęciu zajęć.
Piosenka ma stanowić rytuał przedszkolny oraz stwarzać sytuację edukacyjną, dlatego warto wybrać jedną, która będzie powitaniem przez cały cykl spotkań. W związku z tym należy powtórzyć tę samą piosenkę, która została wykorzystana na powitanie na poprzednich zajęciach.
2. Zgadnij, kto to?! Zgadnij, co to?!
Nauczycielka usadza dzieci w kole, może poprosić o pomoc rodziców. Na środku stawia pudełko lub worek ze zdjęciami dzieci. Następnie przypomina dzieciom, że na ostatnich zajęciach grupa poznała swoje imiona i dziś warto sprawdzić, czy dzieci i nauczycielka zapamiętali, kto jakie ma imię. Prowadząca wyciąga po kolei zdjęcia dzieci, pokazuje wszystkim uczestnikom zajęć i pyta: „Kto jest na zdjęciu?”. Następnie po identyfikowaniu dziecka ze zdjęcia zadaje dodatkowe pytania, np.
„Co lubisz jeść najbardziej?”
„Czym lubisz się bawić?”
„Czy masz swoją ulubioną zabawkę?”
„Czy lubisz oglądać bajki, a jeśli tak, to jakie?”
Jeśli oprócz zdjęć uda się zgromadzić także prywatne zabawki dzieci, pytania mogą być wprowadzeniem do drugiej części zabawy (lub alternatywną do zdjęć), tzn. odgadywanie, czyja zabawka do kogo należy. Po wyciągnięciu wszystkich zdjęć i omówieniu ich nauczycielka wyjmuje z pudła/worka zabawki, zadając pytanie: „Co to jest? Do kogo należy?”. Po zgłoszeniu się właściciela rzeczy nauczycielka może zadać dodatkowe pytania dotyczące przedmiotu.
Do poprowadzenia tej zabawy należy dzień wcześniej poprosić rodziców, aby wysłali mailem lub przynieśli zdjęcie dziecka. Zdjęcia nie powinny być mniejsze niż format A5 (czyli zeszytu szkolnego). Fotografię dziecka można także zamienić na jego zabawkę, którą rodzic przyniesie do przedszkola lub wyśle jej zdjęcie.
Staramy się, aby dzieci się wzajemnie nie przekrzykiwały, w razie problemów można, jak w scenariuszu 1, wykorzystać piłkę, która będzie oznaczała, że mówi tylko dziecko, do którego tę piłkę poturlamy.
3. Zwiedzanie przedszkola
Nauczycielka prosi dzieci, aby ustawiły się w pociąg, ponieważ zaprasza je do uczestnictwa w zwiedzaniu przedszkola. Następnie razem z dziećmi wychodzi z sali przedszkolnej do szatni, w której rozpoczyna się zwiedzanie. Prowadząca razem z całą grupą odwiedzają wszystkie istotne dla dziecka pomieszczenia w placówce (szatnia, korytarz, łazienka, pokój dyrektora, sale przedszkolne innych grup, ogród przedszkolny/plac zabaw, ewentualnie jadalnia i sypialnia). W każdym z pomieszczeń nauczycielka opisuje wyposażenie i ważne elementy z punktu widzenia dziecka (np. tablica, na której wieszane są prace dzieci, umywalki, toalety, szafeczki) oraz omawia, jakie czynności wykonuje się w danym pomieszczeniu, czyli objaśnia jego funkcję.
4. Zabawa edukacyjna „Postawa przedszkolaka”
Nauczycielka zaprasza dzieci na dywan i informuje je: „Skoro wiecie już, jak wygląda wasze przedszkole, i poznaliście, z jakich pomieszczeń się składa, to teraz czas się dowiedzieć, jaką postawę powinien prezentować przedszkolak, aby czuć się dobrze i bezpiecznie w przedszkolu”. Następnie nauczycielka pokazuje kartę, opisując, co dzieje się na obrazku, po czym zadaje dzieciom pytanie: „Czy to zachowanie jest dobre?”. Po omówieniu wszystkich wybranych kart (do poziomu poznawczego dzieci 3‑letnich) nauczycielka podsumowuje, że warto pamiętać o zasadach prawidłowego zachowania, jak przystało na przedszkolaka, aby wszystkie dzieci dobrze czuły się w przedszkolu, radośnie się bawiły i miło spędzały czas.
5. Zabawa ruchowa
Nauczycielka prosi dzieci, aby wstały, i pyta, kto ma ochotę łapać oraz puszczać duże bańki. Każdemu dziecku kolejno proponuje wspólne puszczanie baniek, resztę dzieci zachęca do ich łapania.
W zależności od warunków pogodowych zabawa powinna być prowadzona na świeżym powietrzu w ogrodzie przedszkolnym lub innym placu na terenie przedszkola.
6. Podziękowania za zajęcia i zaproszenie piosenką do łazienki
Nauczycielka zaprasza wszystkie dzieci do siebie, dziękuje za udział i wspólną zabawę. Następnie śpiewa lub włącza wybraną piosenkę wdrażającą do czynności samoobsługowych.
W celu utrzymania powtarzalności, tworzenia rytuałów oraz nauki treści piosenki dobrze byłoby wykorzystać tę samą piosenkę, co podczas poprzedniego spotkania.
Zakończenie
1. Czynności samoobsługowe (mycie rąk w łazience) oraz wspólny posiłek
Wdrażanie do samodzielności i wspólnego spożywania posiłku w przedszkolu. Jest to niewielki, symboliczny poczęstunek, np. jabłko, chrupki kukurydziane, wafle ryżowe.
2. Zabawy swobodne
Aktywny udział nauczycielki w zabawach dowolnych dzieci przy jednoczesnym wycofaniu się rodziców do poziomu obserwatora.
3. Pożegnanie
Nauczycielka dzwoni dzwoneczkiem, skupiając na sobie uwagę dzieci i rodziców. Informuje grupę, że nadszedł czas zakończenia spotkania i zaprasza na kolejne. Następnie prosi dzieci, aby naszykowały dłonie, by wspólnie pokazywać gesty z wierszyka Witające się rączki (Załącznik 1). Po zakończeniu wierszyka nauczycielka w geście pożegnania macha do każdego dziecka.
Załącznik 1
Wierszyk Witające się rączki
Dwie rączki się spotkały, więc się przywitały, (podajemy sobie dłonie w uścisku)
Najpierw zaklaskały, (klaszczemy)
Później się pogłaskały. (głaszczemy jedną dłonią drugą dłoń)
Jak się przywitały,
No to pogadały. (zginamy dłonie kciuk – reszta palców)
Gdy się pogłaskały,
To się żegnać zaczynały.
Znowu zaklaskały, (klaszczemy w dłonie)
Znów się pogłaskały. (głaszczemy jedną dłonią drugą dłoń)
Mocno się ściskały, (podajemy sobie dłonie w uścisku)
A na koniec pomachały. (machamy do dzieci, mówiąc: „Pa, pa!”)
Indeks górny Źródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina. Indeks górny koniecŹródło: Zabawy paluszkowe (s. 9), K. Sąsiadek, 2005, Media Rodzina.
Bibliografia
Sąsiadek, K. (2005). Zabawy paluszkowe (s. 9). Media Rodzina.