Sprawdź się
Tekst źródłowy do ćwiczeń
Filon i Laura. Wersja nowaJuż miesiąc wzeszedł, psy się uśpiły
i coś tam klaszcze za borem…
– Pewnie mnie czeka mój Filon miły
pod umówionym jaworem.Te słowa rzekła smętna pasterka,
wiosnę poczuwszy i rujęruję:
bieżybieży i patrzy w srebro lusterka,
liczkoliczko rumiane pudruje.Otóż i jawor, jawor zielony
miesiąc przez listki przepuszcza,
a wtem się tkliwie ozwały strony:
to Filon wychodzi z kuszczakuszcza;strzepnął z pluderkówpluderków suche paprocie,
na Laurę spojrzał kochaną.
a na to Laura: – Filonie, do cię
miłość żywię obłąkaną.– Ja też, ja też – rzekł Filon. I onych
spoiło miłosne przęsłoprzęsło.
Szumiał i szumiał jawor zielony –
nagle się drzewo zatrzęsło:matka to była na drzewa szczycie,
córkę inwigilowałainwigilowała;
i w takiej chwili z krzykiem: „O dziecię!”
rzuca się między dwa ciała:– O ty nieszczęsna, mówiłaś wonczaswonczas:
„Idę do kina grzecznie”.
Tu z patałachempatałachem szukasz miesiąca
i grzesznie, i niebezpiecznie.Co mówią, córkę bierze do ręki,
gaikiem do domu idą.
A tkliwy Filon wszczętej piosenki
musiał dokończyć z Dorydą.(1931)
Źródło: Konstanty Ildefons Gałczyński, Filon i Laura. Wersja nowa, [w:] Wiersze zebrane, wybór K. Gałczyńska, Warszawa 2003, s. 105–106.
Zgromadź jak najwięcej słownictwa związanego z pojęciem nonsensu. Zapisz je w formie mapy myśli.
Do podanych wypowiedzi z wiersza Filon i Laura. Wersja nowa przyporządkuj odpowiednie funkcje językowe. Wyjaśnij, czemu one służą. Skorzystaj ze schematu komunikacji językowej.

Porównaj Laurę z sielanki Franciszka Karpińskiego ze „smętną pasterką” wykreowaną przez Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. W tym celu uzupełnij tabelę.
Odpowiedz na pytanie, dlaczego Konstanty Ildefons Gałczyński nazywa Laurę „smętną pasterką”
Wyjaśnij, w jaki sposób Konstanty Ildefons Gałczyński w wierszu Filon i Laura. Wersja nowa parodiuje konwencję sentymentalną.
Jakie funkcje w literaturze może pełnić absurd? Sformułuj odpowiedź, w której uzasadnisz swoje stanowisko.
Zielona Gęś„Zielona Gęś” – rzecz nowa
podług nowych wzorców,
życzę więc Wam – nowego
poczucia humoru.Źródło: Konstanty Ildefons Gałczyński, Zielona Gęś, Warszawa 1987, s. 82.