Zapoznaj się z informacjami przedstawionymi w symulacji interaktywnej, a następnie wykonaj poniższe polecenie.
R1D1nYZsNOpeb
Na symulacji przedstawiono układ współrzędnych z poziomą osią X od minus siedmiu do sześciu, oraz z pionową osią Y od minus pięciu do pięciu. Poniżej znajdują się suwaki, za pomocą których można zmieniać wartość a, oraz wartość p. Na płaszczyźnie narysowano dwa wykresy funkcji będące parabolami. Na płaszczyźnie narysowano początkowy wykres funkcji o wierzchołku w punkcie nawias, zero, średnik, zero, zamknięcie nawiasu. Drugi wykres funkcji stanowi przesunięcie wykresu początkowego w zależności od przyjętej wartości p. Przykład 1. Dla parametru a równego minus 2, oraz parametru p równego 3, wykres funkcji opisuje równanie y, równa się, minus, dwa nawias, x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. Ramiona wykresu początkowego są skierowane do dołu. Zgodnie z wartością parametru p, wyjściowy wykres funkcji ulega przesunięciu o trzy jednostki w prawo. Zatem wierzchołkiem funkcji jest punkt o współrzędnych nawias, trzy, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, a ramiona przebiegają przez punkty nawias, dwa, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, oraz nawias, cztery, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu. Osią symetrii paraboli jest prosta o równaniu x, równa się, trzy. Funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, średnik, trzy, większy niż. Przykład 2. Dla parametru a równego 0, otrzymujemy informację, że funkcja nie jest funkcją kwadratową. Przykład 3. Dla parametru a równego 3, oraz parametru p równego minus 2, wykres funkcji opisuje równanie y, równa się, trzy nawias, x, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. Ramiona wykresu początkowego są skierowane do góry. Zgodnie z wartością parametru p, wyjściowy wykres funkcji ulega przesunięciu o dwie jednostki w lewo. Zatem wierzchołkiem funkcji jest punkt o współrzędnych nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, a ramiona przebiegają przez punkty nawias, minus, trzy, średnik, trzy, zamknięcie nawiasu, oraz nawias, minus, jeden, średnik, trzy, zamknięcie nawiasu. Osią symetrii paraboli jest prosta o równaniu x, równa się, minus dwa. Funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, średnik, minus, dwa, większy niż.
Na symulacji przedstawiono układ współrzędnych z poziomą osią X od minus siedmiu do sześciu, oraz z pionową osią Y od minus pięciu do pięciu. Poniżej znajdują się suwaki, za pomocą których można zmieniać wartość a, oraz wartość p. Na płaszczyźnie narysowano dwa wykresy funkcji będące parabolami. Na płaszczyźnie narysowano początkowy wykres funkcji o wierzchołku w punkcie nawias, zero, średnik, zero, zamknięcie nawiasu. Drugi wykres funkcji stanowi przesunięcie wykresu początkowego w zależności od przyjętej wartości p. Przykład 1. Dla parametru a równego minus 2, oraz parametru p równego 3, wykres funkcji opisuje równanie y, równa się, minus, dwa nawias, x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. Ramiona wykresu początkowego są skierowane do dołu. Zgodnie z wartością parametru p, wyjściowy wykres funkcji ulega przesunięciu o trzy jednostki w prawo. Zatem wierzchołkiem funkcji jest punkt o współrzędnych nawias, trzy, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, a ramiona przebiegają przez punkty nawias, dwa, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, oraz nawias, cztery, średnik, minus, dwa, zamknięcie nawiasu. Osią symetrii paraboli jest prosta o równaniu x, równa się, trzy. Funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, średnik, trzy, większy niż. Przykład 2. Dla parametru a równego 0, otrzymujemy informację, że funkcja nie jest funkcją kwadratową. Przykład 3. Dla parametru a równego 3, oraz parametru p równego minus 2, wykres funkcji opisuje równanie y, równa się, trzy nawias, x, plus, dwa, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. Ramiona wykresu początkowego są skierowane do góry. Zgodnie z wartością parametru p, wyjściowy wykres funkcji ulega przesunięciu o dwie jednostki w lewo. Zatem wierzchołkiem funkcji jest punkt o współrzędnych nawias, minus, dwa, średnik, zero, zamknięcie nawiasu, a ramiona przebiegają przez punkty nawias, minus, trzy, średnik, trzy, zamknięcie nawiasu, oraz nawias, minus, jeden, średnik, trzy, zamknięcie nawiasu. Osią symetrii paraboli jest prosta o równaniu x, równa się, minus dwa. Funkcja jest rosnąca w przedziale nawias, minus, nieskończoność, średnik, minus, dwa, większy niż.
