Diagnoza niesie ze sobą wiele pozytywnych oddziaływań. Na przykład dzięki diagnozie funkcjonalnej osobowości poznajemy mocne i słabe strony dzieci/uczniów w zakresie kompetencji emocjonalno‑społecznych oraz emocjonalno‑motywacyjnych, z uwzględnieniem cech temperamentu. Taki stan wiedzy pozwala na opracowanie odpowiednich, indywidualnych oddziaływań, których celem jest poprawa jakości funkcjonowania dzieci/uczniów i dążenie do optymalnego poziomu dobrostanu w ujęciu holistycznym.

Mimo wielu pozytywnych aspektów diagnozy nie możemy zapominać o pewnych niebezpieczeństwach, które mogą realnie wpływać na teraźniejsze oraz przyszłe osiągnięcia uczniów/dzieci. W niniejszym poradniku poruszona zostanie kwestia negatywnych zjawisk, które mogą być konsekwencją diagnozy. Niebezpieczeństwa te w szczególności są związane z diagnozą nozologiczną, która koncentruje się na „rozpoznaniu danego zjawiska występującego u badanej osoby, poprzez zaklasyfikowanie do odpowiedniej kategorii, zazwyczaj powiązane z nadaniem mu nazwy, np. ADHD” (Krasowicz‑Kupis i in., 2015, s. 10). W tym opracowaniu poruszona zostanie tematyka m.in. etykietowania w procesach diagnostycznych oraz wynikający z tego zjawiska efekt Rumpelstilzchena, a także reifikacja obiektu. Ponadto zwrócona zostanie uwaga na tzw. efekt Roshentala. W podsumowaniu przedstawiona zostanie rekomendacja dla nauczycieli, specjalistów oraz diagnostów, która może być pomocna w zminimalizowaniu zagrożeń związanych z diagnozą w kontekście szkolnym.