PROGRAM 2. System wsparcia edukacyjno‑specjalistycznego uwzględniający zróżnicowane potrzeby uczniów podczas zajęć lekcyjnych.
Planowanie współpracy z rodzicami
Młodzi ludzie, wybierając zawód nauczyciela, nie zawsze zdają sobie sprawę, że jednym z ich obowiązków będzie współpraca z rodzicami uczniów. Czasem wybierają zawód właśnie ze względu na możliwość pracy z dziećmi i młodzieżą, podkreślając, że to jest obszar ich zainteresowań. Kwestia współpracy z rodzicami od początku jest ukrytym towarzyszem codziennej pracy. W wyniku braku przygotowania, a czasem niedoceniania wagi tego obszaru, nauczyciele nie planują działań w ramach tej współpracy, więc kontakty z rodzicami przebiegają w sposób niekontrolowany. Współpracę między rodzicami lub opiekunami a nauczycielem kształtują wcześniejsze doświadczenia zaangażowanych stron, niekoniecznie związane bezpośrednio z obecną szkołą (Sallaku, 2012).
Komunikacja nauczyciela z rodzicami rozłożona jest w czasie i w naturalny sposób dzieli się na trzy etapy: wprowadzenie zasad komunikacji, podejmowanie działań w trakcie współpracy i podsumowanie. Istotne jest, aby na początku omówić z rodzicami, jak komunikacja będzie przebiegać w typowych sytuacjach i co rodzice bądź nauczyciel mogą zrobić w sytuacjach nagłych, nieprzewidzianych. Ważne jest jasne określenie oczekiwań nauczyciela i ustalenie z rodzicami (Bender, 2005):
Jaką drogą przebiega pisemna komunikacja?
Czy można komunikować się przez telefon? Jeśli tak, to kiedy i w jakich sprawach?
Czy należy potwierdzać otrzymanie wiadomości? Czy dotyczy to wszystkich wiadomości? Czy potwierdzają zarówno rodzice, jak i nauczyciel?
Czy nauczyciel odpowiada na wszystkie wiadomości? W jakich terminach?
Czy rodzice mogą przyjść do nauczyciela do szkoły? Kiedy? Gdzie? Czy trzeba się umówić?
Jak komunikacja przebiega w sytuacjach trudnych i/lub nietypowych? Co robi nauczyciel? Co mogą zrobić rodzice?
