PROGRAM 1. Wdrożenie do praktyki szkolnej metod diagnostycznych wspierających pomoc psychologiczno‑pedagogiczną - dla psychologów
Drogi Doradco Dostępności Uczenia się,
znalazłeś się/znalazłaś się w nowej sytuacji koordynowania prac związanych z dostosowaniem środowiska szkolnego. Przekazujemy w Twoje ręce narzędzie, jakim jest Szkolna Ocena Funkcjonalna Ucznia. Może okazać się pomocna podczas przeprowadzania oceny, planowania ewentualnej interwencji, jej monitoringu i ewaluacji.
W tym materiale szkoleniowym wspólnie zastanowimy się nad współpracą w zespole specjalistów, nauczycieli przedmiotów, świetlicy, pracowników biblioteki, personelu niepedagogicznego, wreszcie rodziców i samych uczniów, którzy mogą być włączeni w proces diagnozy. To potencjalnie bardzo dużo osób. W rzeczywistości będziesz współpracował/współpracowała z osobami bezpośrednio znającymi ucznia. Pokażemy obecnie rekomendowany i stosowany w świecie transdyscyplinarny model współpracy.
Tabela 1. Podejście multidyscyplinarne, interdyscyplinarne i transdyscyplinarne – podstawowe różnice
Zespół multidyscyplinarny | Zespół interdyscyplinarny | Zespół transdyscyplinarny | |
|---|---|---|---|
Proces oceny | Członkowie zespołu przeprowadzają odrębne oceny | Członkowie zespołu przeprowadzają oceny w zakresie swojej specjalności i udostępniają wynik pozostałym | Specjaliści i rodzina wspólnie planują i przeprowadzają całościową ocenę |
Opracowanie planu interwencji | Plany oddzielne dla poszczególnych specjalności | Członkowie zespołu odrębnie definiują cele dla swojego obszaru działania, ale udostępniają gotowy plan reszcie zespołu i mogą uwzględnić jakąś usługę lub plan zespołu | Specjaliści i rodzina opracowują plan interwencji dostosowany do obaw, priorytetów i zasobów rodziny |
Wdrożenie planu interwencji | Każdy specjalista oddzielnie realizuje swój plan zgodnie z posiadaną wiedzą | Każdy specjalista realizuje swoją część planu, jeśli to możliwe uwzględniając inne obszary interwencji | Jeden członek zespołu, specjalista wiodący, odpowiada za wdrożenie planu wspólnie z rodziną |
Przewodnia filozofia | Członkowie zespołu uznają, że wkład innych specjalności jest ważny i potrzebny | Członkowie zespołu odrębnie opracowują swoje programy jako części planu interwencji, wymieniają jednak ze sobą niektóre informacje | Członkowie zespołu wspólnie uczą się nawzajem i pracują, przekraczając granice swoich dyscyplin podczas wdrażania zunifikowanego planu interwencji |
Udział rodziców | Rodzice spotykają się indywidualnie z każdym członkiem zespołu | Rodzice spotykają się z zespołem lub przedstawicielem zespołu | Rodzice są pełnoprawnymi i aktywnymi członkami zespołu i uczestniczą w jego pracy na wszystkich etapach interwencji |
Komunikacja między członkami zespołu | Zwykle nieformalna | Okresowe spotkania zespołu w celu omówienia przypadku | Regularne spotkania zespołu: wymiana informacji, wiedzy i kompetencji między członkami zespołu |
Indeks górny Źródło: Wczesna interwencja. Praktyki rekomendowane. Przewodnik dla specjalistów. (2020); tłum. P. Cichawa. Warszawa: EZRA. UKSW., s. 236–237. Indeks górny koniecŹródło: Wczesna interwencja. Praktyki rekomendowane. Przewodnik dla specjalistów. (2020); tłum. P. Cichawa. Warszawa: EZRA. UKSW., s. 236–237.
Mamy nadzieję, że materiały, które dla Ciebie przygotowaliśmy, będą użyteczne i pomogą Ci dbać o dostępność uczenia się w Twojej szkole.