Cele:

• w zakresie fizycznego obszaru rozwoju: uczeń rozwija sprawność motoryczną i sensoryczną podczas poruszania się różnymi sposobami oraz tworzenia „mostu” między wyspami, uczy się wykorzystywać własną aktywność fizyczną w celach rekreacyjnych i zdrowotnych oraz organizować bezpieczną zabawę;

• w zakresie emocjonalnego obszaru rozwoju: uczeń rozpoznaje i nazywa emocje towarzyszące rywalizacji (radość, złość, rozczarowanie), uczy się panowania nad nimi w taki sposób, aby nadal współdziałać w grupie, doświadcza potrzeby tworzenia relacji z rówieśnikami we wspólnej drużynie oraz stopniowo akceptuje wynik zabawy niezależnie od wygranej czy przegranej;

• w zakresie społecznego obszaru rozwoju: uczeń rozwija umiejętność współdziałania i współpracy w małej grupie podczas wspólnego tworzenia „mostu” między wyspami, uczy się przyjmowania konsekwencji własnego postępowania (np. zbyt wolna reakcja, przerwanie ciągłości połączenia), w sposób zrozumiały wyraża swoje oczekiwania i potrzeby wobec innych (np. proponuje sposób ustawienia, prosi o zmianę miejsca), dba o bezpieczeństwo własne i innych uczestników zabawy oraz okazuje szacunek koleżankom, kolegom i nauczycielowi, m.in. poprzez wspieranie słabszych i akceptację wyniku zabawy;

• w zakresie poznawczego obszaru rozwoju: uczeń rozwija umiejętność logicznego i twórczego myślenia podczas planowania ustawienia „mostu” i wyboru najkrótszej drogi połączenia wysp, doskonali rozumienie i wykonywanie ustnych komunikatów nauczyciela, ćwiczy koncentrację uwagi na zadaniu oraz w sposób refleksyjny analizuje przebieg gry, zastanawiając się, jak można usprawnić działanie swojej drużyny.

Przybory: hula‑hop (lub materace, szarfy – ułożone w koło, minimum dwa), gwizdek, stoper.

Przebieg: Nauczyciel rozkłada 2‑3 „wyspy” (np. hula‑hop) w różnych miejscach sali. Ustala z uczniami sposób poruszania się, na przykład bieg, skip A, skip C, ślizgi, marsz bokiem, tip‑topy lub poruszanie się w podporze przodem czy tyłem. Uczniowie poruszają się po całej sali w ustalony sposób, omijając „wyspy”. Na umówiony sygnał jak najszybciej tworzą połączenie pomiędzy wyspami, tak aby połączenie było możliwie najprostsze i ciągłe (trzymanie się za ręce, kostki itp.). Jeśli brakuje osób, aby połączyć wszystkie wyspy, niektórzy uczniowie mogą położyć się na podłodze, „przedłużając” linię połączenia. Nauczyciel sprawdza, czy powstało ciągłe połączenie, po krótkiej ocenie przerywa ćwiczenie, zmienia ustawienie lub liczbę wysp i rozpoczyna kolejną rundę.