Karta pracy podsumowująca opanowanie treści zajęć realizowanych zgodnie z metodologią STEM w oparciu o zasoby Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej, opracowana w ramach rządowego programu wspierania organów prowadzących szkoły i placówki w rozwijaniu umiejętności cyfrowych dzieci i młodzieży na lata 2025‑2029 – „Cyfrowy Uczeń” (Dz.U.2025.1254)

Imię i nazwisko autora:

Roman Frąckowiak

bg‑azure

Karta pracy

Wprowadzenie do karty pracy

Niniejsze karty pracy towarzyszą scenariuszowi zajęć opartemu na metodologii STEM, którego celem jest wprowadzenie uczniów w świat nowoczesnych technologii, projektowania przestrzennego oraz programowania. Zajęcia prowadzą uczestników krok po kroku przez proces odkrywania, analizowania i praktycznego wykorzystania wiedzy z różnych dziedzin – od projektowania 3D w aplikacjach typu CAD, po budowę i programowanie prostych robotów. W trakcie pracy uczniowie korzystają z zasobów Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej, rozwijają kompetencje kluczowe, uczą się współpracy oraz kreatywnego rozwiązywania problemów. Karty pracy wspierają realizację wszystkich faz zajęć: wprowadzającej, działania oraz podsumowania, ułatwiając monitorowanie postępów i świadome uczestnictwo w procesie uczenia się.

Ćwiczenia lub polecenia

1
1. Narzędzia związane z drukiem 3D1D19RX6O5s
1
R1Nmzx8Vvj6WY1
Przeciągając wszystkie kafelki z nazwami narzędzi związanych z drukiem 3D, przyporządkuj je do poszczególnych etapów druku 3D produktu. Modelowanie 3D Możliwe odpowiedzi: 1. filament, 2. G‑code, 3. stół roboczy, 4. ekstruder, 5. STL, 6. 3ds Max, 7. slicer, 8. szczypce, 9. kombinerki, 10. blender, 11. szlifierka, 12. Autodesk Fusion 360 Przygotowanie druku 3D Możliwe odpowiedzi: 1. filament, 2. G‑code, 3. stół roboczy, 4. ekstruder, 5. STL, 6. 3ds Max, 7. slicer, 8. szczypce, 9. kombinerki, 10. blender, 11. szlifierka, 12. Autodesk Fusion 360 Drukowanie 3D Możliwe odpowiedzi: 1. filament, 2. G‑code, 3. stół roboczy, 4. ekstruder, 5. STL, 6. 3ds Max, 7. slicer, 8. szczypce, 9. kombinerki, 10. blender, 11. szlifierka, 12. Autodesk Fusion 360 Obróbka końcowa wydruków 3D Możliwe odpowiedzi: 1. filament, 2. G‑code, 3. stół roboczy, 4. ekstruder, 5. STL, 6. 3ds Max, 7. slicer, 8. szczypce, 9. kombinerki, 10. blender, 11. szlifierka, 12. Autodesk Fusion 360
2. Elementy drukarki 3D1D2U7CYQkl
1
R1JewEAL0iajm
Podpisz pokazane na ilustracji elementy drukarki 3D, przeciągając nazwy znajdujące się pod spodem.
Ryqf8XDjrsy9K
Uzupełnij luki w zdaniach wybierając poprawne odpowiedzi spośród znajdujących się pod tekstem. Drukarka 3D to urządzenie umożliwiające wykonywanie wydruków trójwymiarowych, czyli 1. stołu roboczego, 2. głowicy, 3. modelu 3D, 4. stelaż, 5. modelu 2D, 6. tuszu, 7. filamentu, 8. stołu spływowego, 9. ekstrudera, 10. dysza drukująca. Standardowa drukarka 3D jest zbudowana ze 1. stołu roboczego, 2. głowicy, 3. modelu 3D, 4. stelaż, 5. modelu 2D, 6. tuszu, 7. filamentu, 8. stołu spływowego, 9. ekstrudera, 10. dysza drukująca, który służy do wykonania finalnego wydruku trójwymiarowego. Model trójwymiarowy jest drukowany z 1. stołu roboczego, 2. głowicy, 3. modelu 3D, 4. stelaż, 5. modelu 2D, 6. tuszu, 7. filamentu, 8. stołu spływowego, 9. ekstrudera, 10. dysza drukująca z wykorzystaniem wytłaczarki, czyli 1. stołu roboczego, 2. głowicy, 3. modelu 3D, 4. stelaż, 5. modelu 2D, 6. tuszu, 7. filamentu, 8. stołu spływowego, 9. ekstrudera, 10. dysza drukująca, który transportuje odpowiednią ilość materiału termoplastycznego do głowicy. Służy do tego 1. stołu roboczego, 2. głowicy, 3. modelu 3D, 4. stelaż, 5. modelu 2D, 6. tuszu, 7. filamentu, 8. stołu spływowego, 9. ekstrudera, 10. dysza drukująca.
3. Urządzenia i materiały do druku 3D1D19RX6O5s
1
RtlBl5eWbbeVU1
Odpowiedz na pytania lub uzupełnij tekst. 1. Plaster, fragment struktury wypełnienia obiektu., 2. Format zapisu plików generowanych z programu slicer., 3. Urządzenie, w którym korzysta się z filamentów w produkcji 3D., 4. Oprogramowanie do konwertowania modelu 3D na usystematyzowane warstwy., 5. Materiał, z którego wykonuje się druk 3D.
1
R1ZhKXUty7ZLx1
Odpowiedz na pytania lub uzupełnij tekst. 1. Jakim terminem określamy fragment struktury wypełnienia obiektu? Plaster ..., 2. Jak nazywa się dodatkowo wydrukowany element, na których opiera się drukowany przedmiot?, 3. Jakie urządzenie służy do produkcji wydruków 3D z filamentów?, 4. Jak nazywa się obróbka wykończeniowa wydruku 3D, w której używa się specjalnych substancji do usuwaniu naddatków i wad technologicznych?, 5. materiał, z którego wykonuje się druk 3D
4. Etapy modelowania i druku 3D3DWPRsmmz8
1
R11JJMx2UITiS3
Zaznacz poprawne wyrażenia w tekście spośród podanych do wyboru. 1. Formatem pliku stworzonym do drukowania przestrzennego 3D jest PDF/STL.

2. Grafik modelujący obiekty 3D powinien przestrzegać zasad ergonomii obowiązujących drukarza/pracownika pracującego na stanowisku komputerowym.

3. Do zadań zawodowych operatora drukarek 3D należą: obsługiwanie drukarek 3D, obróbka wykończeniowa wydruków 3D/kosztorysowanie produkcji poligraficznej od projektowania graficznego, przez drukowanie z form i obróbkę introligatorską.

4. Dokumentem, na podstawie którego ustawia się parametry pracy drukarki, jest umowa zlecenie z klientem/karta zlecenia lub karta technologiczna.

5. Materiałem dedykowanym do drukowania 3D jest filament/elastyczny polimer.

6. Elementem, którego nie należy/należy stosować do wykończenia powierzchni druku 3D jest pęseta.
5. Drukowanie 3D2D16zvFXWC
1
RGg3ikPnbSFBQ2
Uzupełnij luki w zdaniach, wybierając w poprawnej kolejności wyrazy znajdujące się pod tekstem. Drukowanie 3D jest wykorzystywane w wielu dziedzinach techniki: motoryzacji, medycynie, mechatronice i wielu innych. 1. slicera, 2. siatka punktów, 3. warstwy, 4. skanowanie, 5. Model 3D można pozyskać w różny sposób: poprzez 1. slicera, 2. siatka punktów, 3. warstwy, 4. skanowanie, 5. Model skanerem przestrzennym oryginału, narysowanie za pomocą specjalistycznego oprogramowania lub pobranie z serwisu stockowego gotowego pliku.

Poszczególne części lub całe obiekty, które modelujemy, w programach do trójwymiarowego projektowania są obrazowane jako 1. slicera, 2. siatka punktów, 3. warstwy, 4. skanowanie, 5. Model w układzie XYZ, które oznaczają odpowiednio: długość, szerokość i wysokość.

Po opracowaniu modelu 3D trzeba przygotować go do druku. Zaprojektowany i zapisany w odpowiednim programie model 3D konwertujemy za pomocą specjalnego oprogramowania, tzw. 1. slicera, 2. siatka punktów, 3. warstwy, 4. skanowanie, 5. Model. Jest on narzędziem, które przygotowuje nasz plik tak, aby stworzony model został podzielony na 1. slicera, 2. siatka punktów, 3. warstwy, 4. skanowanie, 5. Model i zapisany.
1
Materiały powiązane
1
R18xctuyTSKD51
Komponet do wprowadzania kodu programu.
Polecenie 1
RZ1JuVvUZIlrh
RYKqQkn71KtUx
Polecenie 2

Wykonaj w Blockly następujące polecenia:

  • utwórz zmienną wynik,

  • utwórz zaprezentowane polecenie, a potem wygeneruj kod w języku Python.

RpybvyvO3yVxj
Źródło: Contentplus sp. z o.o, licencja: CC BY 3.0.
R1OgFmDhEAjza
Ra5C1on4IPEHA
R1JZliqSpKr8E
1
Polecenie 3

Zapoznaj się z kodem i wykonaj polecenie.

Linia 1. liczba znak równości int otwórz nawias okrągły input otwórz nawias okrągły cudzysłów Podaj liczbę naturalną dwukropek cudzysłów zamknij nawias okrągły zamknij nawias okrągły. Linia 2. if liczba procent 2 znak równości znak równości 0 dwukropek. Linia 3. print otwórz nawias okrągły cudzysłów Liczba jest parzysta kropka cudzysłów zamknij nawias okrągły. Linia 4. else dwukropek. Linia 5. print otwórz nawias okrągły cudzysłów Liczba jest nieparzysta kropka cudzysłów zamknij nawias okrągły.
ROrtenmHsTvgN
RRnC734OJFWWM1
Ćwiczenie 6
Wskaż wszystkie języki programowania, w których na platformie Blockly możemy generować kod. Możliwe odpowiedzi: 1. Javascript, Python, 2. PHP, Dart, 3. Lua, 4. Javascript, Python, PHP, Lua, Dart, XML
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.
R1JIXHp3eEha31
Ćwiczenie 7
Wskaż, którą instrukcją w języku Python można zastąpić konstrukcję bloku reszta z dzielenia w języku Scratch.
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.
1
21
Ćwiczenie 8

Wykorzystując dostępne bloki, ułóż program, który do zmiennej liczba przypisze losową wartość między 1 a 100, następnie wypisze na ekranie informację Liczba jest parzysta lub Liczba jest nieparzysta, korzystając tylko z jednego bloku instrukcji warunkowej.

R9gpVv8XJk4bp
Alternatywne ćwiczenie znajduje się w trybie dostępności.
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.
RztWYlgifmHLY
Ćwiczenie 8
Uzupełnij elementy kolejnych bloków, tak aby program, który do zmiennej liczba przypisywał losową wartość między 1 a 100, a następnie wypisał na ekranie informację liczba jest parzysta lub liczba jest nieparzysta. Pamiętaj o odpowiedniej kolejność elementów.
311
Ćwiczenie 9

Zapoznaj się z ilustracją, na której znajduje się kod programu zapisanego w języku Scratch. Napisz program w języku Python, który obliczy najmniej znaczącą cyfrę wieku. Wiek obliczamy, odejmując rok urodzenia od aktualnego roku.

Dokonaj konwersji obliczonej najmniej znaczącej cyfry – przekształć ją do postaci znakowej za pomocą funkcji str().

R1BN8bYhMAHUi
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.

Specyfikacja problemu:

Dane:

  • rok_aktualny – liczba naturalna; aktualny rok

  • rok_urodzenia – liczba naturalna; rok urodzenia

Wynik:

  • program wyświetla komunikat dotyczący najmniej znaczącej cyfry obliczonego wieku

R1NQJhDzGkt6t1
Źródło: Contentplus sp. z o.o, licencja: CC BY 3.0.
RCmbVvFad1NtT
1
31
Ćwiczenie 10

Wykorzystując rozrzucone bloki, ułóż algorytm badania parzystości liczby. Wynikiem jego działania powinna być informacja na ekranie To liczba parzysta lub To liczba nieparzysta w zależności od wyniku operacji obliczania reszty z dzielenia. Przetestuj jego działanie dla liczby 123.

Specyfikacja problemu:

Dane:

  • liczba – liczba naturalna; liczba, której parzystość ma być badana

Wynik:

  • komunikat informujący o tym, czy badana liczba jest parzysta

R1Y3mtnrcT1hA3
Ćwiczenie alternatywne znajduje się w trybie dostępności.
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.
R1RyWBHKqod5e
Ćwiczenie 10
Uzupełnij brakujące elementy elementy kolejnych bloków, tak aby algorytm badania parzystości liczby był prawidłowy. Pamiętaj o odpowiedniej kolejności w jakiej ułożone są bloki, przy wykorzystaniu dwóch bloków jeśli.
1
31
Ćwiczenie 11

Wykorzystując rozrzucone bloki, stwórz algorytm wyszukiwania największego elementu w zbiorze 5 liczb rzeczywistych.

Uwaga! Brakuje niektórych bloczków. Jakich? Co należy zrobić, aby uzyskać poprawny algorytm?

R1ShaNMfDiZa0
Ćwiczenie alternatywne znajduje się w trybie dostępności.
Źródło: Adam Jurkiewicz, licencja: CC BY 3.0.
Ćwiczenie 11
RbDvQhEbqiYYL

Podsumowanie

Po zakończeniu zajęć i wykonaniu wszystkich zadań z kart pracy uczniowie dokonują refleksji nad przebytym procesem – oceniają własne działania, formułują wnioski oraz sprawdzają, w jakim stopniu osiągnęli założone cele. Dzięki połączeniu projektowania elementów w programach CAD (np. Blender, Tinkercad), wydruku modeli na drukarce 3D, konstruowania robota oraz tworzenia programu w Scratchu uczniowie zyskują doświadczenie w pełnym cyklu projektowym – od pomysłu, przez prototyp, aż po działający model. Karty pracy pomagają uporządkować zdobywaną wiedzę, wzmacniają umiejętność krytycznego myślenia i samodzielnego rozwiązywania problemów, a także podkreślają wartość współpracy i komunikacji w zespołowym tworzeniu technologicznego rozwiązania.