Scenariusz zajęć realizowanych zgodnie z metodologią STEM w oparciu o zasoby Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej, opracowany w ramach rządowego programu wspierania organów prowadzących szkoły i placówki w rozwijaniu umiejętności cyfrowych dzieci i młodzieży na lata 2025‑2029 – „Cyfrowy Uczeń” (Dz.U.2025.1254)

bg‑azure

Informacje ogólne

Imię i nazwisko autora: Izabela Okrzesik‑Frąckowiak

Przedmiot wiodący:

  • fizyka

Filary metodologii STEM realizowane w ramach zajęć:

(S) przedmioty przyrodnicze

  • chemia

  • fizyka

(T) technologie

  • informatyka

(M) matematyka

Etap edukacyjny:

III etap - szkoła ponadpodstawowa

  • liceum ogólnokształcące

  • technikum

Pracownia STEM wspierana przez scenariusz:

  • P1: Projektowanie i prototypowanie

Czas potrzebny na realizację zajęć:

  • 90 minut (2 godziny lekcyjne)

Sugerowany sposób organizacji czasu:

  • zajęcia podzielone na odrębne jednostki lekcyjne

Krótki opis zajęć

Zajęcia poświęcone są praktycznemu zrozumieniu zasady zachowania energii poprzez wykorzystanie metodologii STEM oraz pracy w pracowni wyposażonej w drukarkę 3D, długopisy 3D i programowalne zestawy robotyczne. Uczniowie, pracując w zespołach, zaprojektują i zbudują modele (np. wahadła, sprężyny, zderzaczy) ilustrujące przemiany energii mechanicznej, a następnie wykonają pomiary i analizę strat energii. Wykorzystają wybrane e‑materiały ZPE, aby samodzielnie odkrywać zależności między energią kinetyczną, potencjalną i pracą sił zewnętrznych. Celem zajęć jest zrozumienie i zastosowanie zasady zachowania energii w praktyce oraz rozwinięcie umiejętności analizy, projektowania i rozwiązywania problemów. Na koniec lekcji uczniowie potrafią wyjaśnić przebieg przemian energii w swoim modelu, ocenić przyczyny strat energii oraz wskazać, jak można udoskonalić konstrukcję, aby zwiększyć efektywność działania układu.

Tytuły i odnośniki do e‑materiałów z ZPE, w oparciu o które przygotowane są zajęcia

Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie

Przykłady zasady zachowania energii mechanicznej

Jak zastosować zasadę zachowania energii mechanicznej w obliczeniach?

O czym mówi zasada zachowania energii mechanicznej?

bg‑azure

Cele lekcji oraz realizowane punkty podstawy programowej

Cel ogólny zajęć:

Podczas zajęć uczniowie zbadają zasadę zachowania energii, analizując przemiany energii mechanicznej w zaprojektowanych przez siebie układach. Pracując metodą STEM, połączą wiedzę teoretyczną z fizyki z praktycznym działaniem – projektowaniem, konstruowaniem i testowaniem modeli z wykorzystaniem technologii druku 3D i robotyki. Efektem zajęć będzie świadome zrozumienie, że energia w układzie nie ginie, lecz ulega przemianom, oraz umiejętność wskazania przyczyn i skutków strat energii w rzeczywistych systemach.

Cele operacyjne w sferze kognitywnej zgodnie ze zrewidowaną taksonomią Blooma

Z zakresu pamiętania informacji
(przywoływanie istotnych informacji).

Uczeń:

  • wyjaśnia definicje energii kinetycznej, potencjalnej (grawitacyjnej, sprężystości) oraz zasady zachowania energii mechanicznej

  • podaje wzory określające i wiążące ze sobą wymienione wielkości

Z zakresu rozumienia informacji
(wyjaśnienie istotnych informacji).

Uczeń:

  • wyjaśnia, dlaczego suma energii kinetycznej i potencjalnej pozostaje stała, gdy nie ma pracy sił zewnętrznych (zgodnie z zasadą zachowania energii)

  • analizuje przemiany energii między formami oraz wpływ sił zewnętrznych (np. tarcia) na stratę energii

Z zakresu zastosowania informacji
(rozwiązywanie problemów o zamkniętej strukturze, o jednoznacznym rozwiązaniu).

Uczeń:

  • rozwiązuje zadania obliczeniowe związane z przemianami energii (np. spadające ciało, sprężyna), zamknięte, z jednoznacznym wynikiem

  • wykorzystuje symulację lub model robotyczny / drukowany do przeprowadzenia eksperymentu ilustrującego przemiany energii

Z zakresu analizowania, oceniania i tworzenia informacji 
(rozwiązywanie problemów o otwartej strukturze, tworzenie własnych rozwiązań zadanych problemów, ocena dotycząca wartości idei lub materiałów).

Uczeń:

  • projektuje własny model (np. w drukarce 3D) urządzenia lub układu, w którym energia mechaniczna jest magazynowana i przekształcana (np. sprężyna, wahadło, zderzacz)

  • analizuje straty energii w realnym systemie (np. opory, tarcie) i proponuje modyfikacje, by zmniejszyć straty

  • ocenia, w jakim stopniu zasada zachowania energii jest przydatna w zaprojektowanym układzie i jakie ograniczenia występują w praktyce

Sposób realizacji zaplanowanych celów przez nauczyciela

Metody nauczania

wykład informacyjny (krótki, wprowadzający)

  • pokaz multimedialny

  • burza mózgów

Formy pracy

  • praca indywidualna

  • praca w grupach 

Realizowane punkty podstawy programowej kształcenia ogólnego dla danego przedmiotu

fizyka
bg‑azure

Przygotowanie do zajęć

Przygotowanie nauczyciela

Środki dydaktyczne i wyposażenie stanowiska

  • drukarka 3D, filamenty (np. PLA), długopisy 3D

  • modele do drukowania lub projekty (np. sprężyna, wahadło, mały zderzacz). Jeśli nie ma gotowych modeli, nauczyciel może wcześniej przygotować pliki 

  • zestaw robotyczny (np. LEGO Mindstorms, micro:bit z silnikiem, motory)  i platformę robota do demonstracji konwersji energii (np. robot sterowany przez sprężynę lub dźwignię)

  • kalkulatory, mierniki (np. linijka, metr, waga), ewentualnie czujniki prędkości (jeśli dostępne)

Dostosowanie zajęć do zróżnicowanych potrzeb uczniów (SPE)

Aby zajęcia były dostępne dla wszystkich uczniów, należy uwzględnić różnice w możliwościach poznawczych, sensorycznych i motorycznych oraz zapewnić różne sposoby odbioru i przetwarzania informacji.

Uczniowie z trudnościami wzrokowymi

  • przygotowanie materiałów w powiększonej czcionce lub o wysokim kontraście,

  • odczytywanie poleceń i wyników na głos,

  • możliwość korzystania z danych w formie audio lub cyfrowej,

  • elastyczny podział ról w grupie (np. większy udział w analizie danych zamiast odczytów wizualnych).

Uczniowie z dysleksją i trudnościami w czytaniu

  • stosowanie krótkich, punktowanych instrukcji,

  • udostępnienie materiałów w formie nagrań lub filmów (z napisami),

  • ograniczenie ilości tekstu ciągłego na rzecz schematów i tabel.

Uczniowie z niepełnosprawnością ruchową

  •  dostosowanie stanowiska pracy (wysokość stołu, dostępność sprzętu),

  • możliwość wyboru roli w grupie (np. obsługa komputera, analiza danych),

  • zapewnienie wsparcia przy czynnościach wymagających precyzji manualnej.

Uczniowie z trudnościami poznawczymi

  • dzielenie zadania na mniejsze etapy (instrukcja krok po kroku),

  •  udostępnienie wzorów obliczeń i przykładów,

  • wydłużenie czasu pracy,

  • częstsze wsparcie nauczyciela i pytania naprowadzające.

Uczniowie z lękiem lub niską pewnością siebie

  • możliwość wyboru roli mniej obciążającej (np. obserwator, analityk),

  • wcześniejsza demonstracja doświadczenia przez nauczyciela,

  • budowanie poczucia bezpieczeństwa poprzez pracę w parach.

Organizacja i komunikacja

  •  jasne przedstawienie celów i kryteriów sukcesu,

  • stosowanie różnych form przekazu (ustna, wizualna, praktyczna),

  • monitorowanie pracy uczniów i bieżące wsparcie.

Przygotowanie uczniów do zajęć (praca przed lekcją)

Przed lekcją uczniowie zapoznają się z materiałami wprowadzającymi:

Kluczowe zasady bezpieczeństwa podczas zajęć

  • upewnić się, że drukarka 3D jest bezpiecznie przygotowana (wentylacja, termiczne zabezpieczenia filamentów)

  • sprawdzić, czy uczniowie znają zasady BHP przy pracy z drukarką (gorąca dysza, ruchome części), zestawem robotycznym, silnikami

  • przy eksperymentach mechanicznych (np. z wahadłem) zadbać o strefę bezpieczną – nikt nie stoi w zasięgu wahadła. 

bg‑azure

Przebieg zajęć

Faza wprowadzająca

1

Czas [min]

Działania nauczyciela

Działania uczniów

Uwagi / wskazówki metodyczne

5 min

Prosi uczniów o podzielenie się przykładami zjawisk, które zapisali w ramach przygotowania do zajęć.

Uczestniczą w dyskusji:

Pytania kluczowe: Co to jest energia? Jakie jej formy znacie? Czy energia może zniknąć?

Można wykorzystać narzędzia TIK do burzy mózgów; podczas omawiania przykładów z życia codziennego (np. huśtawka, zjeżdżalnia), zachęć uczniów do kategoryzacji przemian (energia potencjalna grawitacji vs. sprężystości), co ułatwi im wybór odpowiedniego projektu w fazie realizacyjnej

5 min

Wyświetla schemat e‑materiału dostępnym na ZPE pt. „Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie”

Aktywnie omawiają schemat e - materiału, wychwytują zależności

5 min

Prezentuje animację zawartą w materiale dostępnym na ZPE pt. „Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie” - animacja rzutu pionowego i przemian energii potencjalnej i kinetycznej

Aktywnie analizują animację - interpretują, formułują wnioski.

5 min

Formułuje cele lekcji (wspólnie z uczniami): np. Dziś sprawdzimy, jak działa zasada zachowania energii, zaprojektujemy urządzenie, które magazynuje energię, i przeanalizujemy straty energii.

Formułują cele lekcji 

Przy animacji rzutu pionowego wykorzystaj funkcję „stop‑klatki” w najwyższym punkcie toru, aby wizualnie dowieść, że w tym momencie cała energia kinetyczna została zmagazynowana jako potencjalna.

3 min

Puszcza mały obiekt (np. piłkę, wahadło) i pyta: Dlaczego ten obiekt przyspiesza, jakie będą zmiany energii?

Udzielają odpowiedzi

Krótka demonstracja

2 min

Wyjaśnia, że zrozumienie zasady zachowania energii pomaga w projektowaniu systemów – np. robotów, sprężynowych napędów, magazynowania energii.

Aktywnie uczestniczą w lekcji, zadają pytania, dyskutują.

Podczas pokazu z upuszczaniem piłki, wprowadź pojęcie energii wewnętrznej (ciepła) jako odpowiedzi na pytanie, dlaczego piłka po kilku odbiciach przestaje się poruszać – to przygotuje grunt pod analizę strat energii w doświadczeniu.

Faza realizacyjna

1

Czas [min]

Działania nauczyciela

Działania uczniów

Uwagi / wskazówki metodyczne

45 min

Pełni rolę mentora

Faza konstrukcji wiedzy / eksperymentalna

W tej części uczniowie pracują w grupach, realizując projekty STEM i eksperymenty.

Podział na grupy i zadania projektowe:

  1.  Uczniowie dzielą się na 3–4 osobowe zespoły. Każdy zespół otrzymuje zadanie zaprojektowania i wykonania (lub zaprogramowania) małego modelu ilustrującego zasadę zachowania energii. Przykłady projektów:

Zespół A: Wahadło mechaniczne (druk 3D + oś, zawieszenie)

Zespół B: Sprężyna magazynująca energię (drukowana sprężyna, kompresja, odbicie)

Zespół C: Robot z robota‑zderzacza: robot napędzany sprężyną lub dźwignią, mierzący prędkość po uwolnieniu (np. czujnik pokładowy)

Zespół D: Model zderzenia (dwa wydrukowane obiekty), który ukazuje zderzenia sprężyste i niesprężyste oraz stratę energii (np. przez tarcie)

  1.  Projektowanie i drukowanie 3D:

  • grupy projektują swoje modele (lub korzystają z gotowych plików .stl)

  • drukowanie 3D (ważne: monitorować upływ czasu – być może tylko część modeli zostanie wydrukowana w czasie lekcji, inne można dokończyć później)

  • uczniowie używają długopisów 3D, by dodać elementy lub wzmocnić strukturę wydrukowaną, jeśli okaże się to potrzebne

  1.  Budowa i montaż:

  • po wydrukowaniu zespoły montują swoje urządzenia: np. instalują oś wahadła, sprężynę, łączą części, dodają masę

  • podczas montażu uczniowie muszą obliczyć, jakie parametry zastosować (masa, długość wahadła, współczynnik sprężystości sprężyny itp.)

  1.  Eksperymenty i pomiary:

  • uczniowie przeprowadzają pomiary: dla wahadła – pomiar wysokości, prędkości (np. przez pomiar czasu lub użycie czujnika), dla sprężyny – odkształcenia, czas odbicia, praca itp.

  • zespoły rejestrują dane i obliczają energię początkową (potencjalną) i końcową (kinetyczną) oraz sumę energii

  • analiza: uczniowie porównują te wartości, aby zobaczyć, ile energii zostało „stracone” – co jest przyczyną strat (tarcie, opory powietrza, niedoskonałości sprężyny, straty dźwiękowe, deformacje).

  1. Dyskusja i iteracja:

  • grupy omawiają swoje wyniki: gdzie występują straty, jakie są ich źródła, jak można je zmniejszyć

  • propozycje modyfikacji: uczniowie mogą zmieniać parametry (np. masę, współczynnik sprężystości, długość ramienia) i ponownie testować modele, by poprawić efektywność.

Zwróć uwagę uczniów na minimalizację tarcia już na etapie projektu (np. odpowiednio szerokie otwory na osie w wahadle Zespołu A), aby ich modele były jak najbardziej zbliżone do układu idealnego.

Grupom korzystającym z długopisów 3D doradź wzmocnienie punktów zaczepienia sprężyn, aby uniknąć strat energii wynikających z odkształceń mechanicznych samej konstrukcji

Podkreśl wagę precyzyjnego pomiaru masy (m) całego układu drgającego; błąd w tym miejscu uniemożliwi poprawne wyliczenie energii kinetycznej i potencjalnej w dalszej części lekcji

W grupach zróżnicowanych (SPE) przydziel rolę „Inspektora Jakości”, który pilnuje stabilności montażu, co pozwoli uczniom z trudnościami manualnymi na aktywny udział w procesie technicznym

Zasugeruj użycie smartfonów do nagrywania ruchu w trybie slow‑motion. Analiza klatka po klatce pozwoli uczniom dokładniej wyznaczyć maksymalną wysokość wahadła lub moment maksymalnego rozciągnięcia sprężyny

Wprowadź pojęcie sprawności układu: niech uczniowie obliczą stosunek energii końcowej do początkowej, co nada ich analizie charakter inżynierski

Zachęcaj do metody prób i błędów (iteracji): jeśli straty energii są zbyt duże, pozwól uczniom na szybką modyfikację modelu (np. dodanie obciążenia lub zmianę filamentu na taki o innej sprężystości)

Faza podsumowująca

1

Czas [min]

Działania nauczyciela

Działania uczniów

Uwagi / wskazówki metodyczne

10 min

Pełni rolę moderatora.

Dyskutują nad konkretnym zastosowaniem w kontekście realizowanych eksperymentów i codziennego życia; pokazują, czy ich eksperyment potwierdził zasadę zachowania energii i jakie trudności napotkali

Prezentacje grup:

Każda grupa krótko (np. 3–4 minuty) prezentuje swój model, wyniki pomiarów, analizy strat energii i proponowane usprawnienia.

5 min

Kieruje dyskusją podsumowującą zadając pytania: Czy energia w waszych modelach była zachowana? Jakie straty zaobserwowaliście? 

Porównują zdobytą wiedzę z definicjami i teorią z ZPE

Refleksja i wnioski; podczas dyskusji o stratach energii, połącz wyniki fizyczne z wiedzą o materiałach (filamencie PLA/ABS), wskazując, jak właściwości chemiczne tworzywa wpływają na tarcie i elastyczność modelu

5 min

Pełni rolę moderatora.

Oceniają, na ile osiągnęli cele lekcji: przypominają cele operacyjne, porównują stan wyjściowy i to, czego się nauczyli

Wykorzystaj skalę samooceny (1–5) nie tylko do sprawdzenia wiedzy, ale także do zbadania poczucia sprawstwa uczniów w projektowaniu rozwiązań technicznych, co jest kluczowe w edukacji STEM

bg‑azure

Po zajęciach

Propozycja działań dla uczniów, które mają na celu integrację i utrwalenie zdobytej wiedzy

Pytania podsumowujące:

  • Jakie czynniki powodowały straty energii w waszych modelach?

  • Jak można zmodyfikować konstrukcję, by zmniejszyć te straty?

  • W jakich realnych systemach technologicznych zasada zachowania energii spełnia istotną rolę? (np. systemy magazynowania energii, silniki, roboty).

  • Czy wasze doświadczenia potwierdzają, że „energia nie ginie, tylko się przekształca”?

Projekt długoterminowy:

  • uczniowie kontynuują projekt rozpoczęty na lekcji: ulepszają swoje modele, drukują kolejne wersje, porównują dane

  • przygotują krótki raport lub prezentację w formie cyfrowej (prezentacja, film, dokumentacja ze zdjęciami) opisującą projekt, pomiary, wnioski, modyfikacje

  • integrują wiedzę chemiczną: analizują materiały użyte do druku (rodzaje filamentów, ich właściwości, wpływ na straty energii poprzez tarcie, sprężystość) – badają, jak różne filamenty (np. PLA, ABS) wpływają na efektywność ich urządzeń

Propozycja ewaluacji lekcji i stopnia realizacji zaplanowanych celów edukacyjnych

  • Nauczyciel prosi uczniów o samoocenę: w skali np. 1–5, jak uważają, czy osiągnęli cele z fazy wprowadzającej.

  • Nauczyciel zbiera krótkie wypowiedzi, co najbardziej podobało się uczniom i co chcieliby zmienić w przyszłości.

bg‑azure

Bibliografia i załączniki

Szczegółowy wykaz elementów e‑materiałów z ZPE wykorzystanych do opracowania scenariusza

1

Tytuł e‑materiału

Odnośnik

Element e‑materiału

Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie

artykuł „Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie”

Przykłady zasady zachowania energii mechanicznej

sekcja „Przykłady zasady zachowania energii mechanicznej”

Jak zastosować zasadę zachowania energii mechanicznej w obliczeniach?

Scenariusz: Jak zastosować zasadę zachowania energii mechanicznej w zadaniach”

O czym mówi zasada zachowania energii mechanicznej?

Scenariusz: Gdzie jest spełniona zasada zachowania energii mechanicznej?

Zasada zachowania energii mechanicznej i jej zastosowanie

Niezbędne informacje

Przykłady zasady zachowania energii mechanicznej

Przykłady zasady zachowania energii mechanicznej

Inne niezbędne środki i pomoce dydaktyczne

  • zorganizować dostęp do drukarki 3D, filamentów (np. PLA), długopisów 3D

  • mieć gotowe modele do drukowania lub projekty (np. sprężyna, wahadło, mały zderzacz). Jeśli nie ma gotowych modeli, nauczyciel może wcześniej przygotować pliki .stl

  • przygotować zestaw robotyczny (np. LEGO Mindstorms, micro:bit z silnikiem, motory)   i platformę robota do demonstracji konwersji energii (np. robot sterowany przez sprężynę lub dźwignię)