Grażyna Bacewicz i Andrzej Panufnik- neoklasycyzm XX wieku: doświadczenie wojny i emigracji, łączenie tradycji z nowym językiem muzycznym.
Słowa kluczowe
neoklasycyzm artykulacja dodekafonia ćwierćtony ostinato Warszawska Jesień Polska muzyka XX wieku sonoryzm Grażyna Bacewicz muzyka polska XX wieku instrumentacja dualizm tematyczny Andrzej Panufnik wiolinistyka glissando symetria lustrzana archaizacja w muzyce kompozytorka polska polska muzyka skrzypcowa pedagogika skrzypcowa spiccato fanfara
Grażyna Bacewicz i Andrzej Panufnik należą do grona twórców, którzy w realiach XX wieku nadali neoklasycyzmowi nowy, osobisty wymiar, naznaczony doświadczeniem wojny, kryzysu wartości i historycznego przełomu. Ich muzyka, osadzona w tradycyjnych formach i zasadach konstrukcji, staje się jednocześnie przestrzenią poszukiwania nowego języka dźwiękowego- zdyscyplinowanego, a zarazem głęboko naznaczonego indywidualnym i biograficznym doświadczeniem