M_R_W22_M3 Rachunek prawdopodobieństwa, cz. 2
5. Wzór Bayesa

W tym materiale poznamy twierdzenie Bayesa, będące jednym z najważniejszych twierdzeń teorii prawdopodobieństwa wykorzystywanych w zastosowaniach praktycznych.
Twierdzenie to opisuje prawdopodobieństwo zajścia danego zdarzenia na podstawie wcześniejszej wiedzy o warunkach, które mogą być związane ze zdarzeniem.
Na przykład wiadomo, że ryzyko nie zdania egzaminu poprawkowego wzrasta wraz z upływem czasu od pierwszego terminu egzaminu. Twierdzenie Bayesa pozwala oszacować to ryzyko bardziej precyzyjnie.
Ważnym zastosowaniem tego twierdzenia jest tzw. wnioskowanie bayesowskie, będące jedną z metod wnioskowania statystycznego. Za jego pomocą można aktualizować prawdopodobieństwo zajścia danego zdarzenia, w miarę pojawiania się nowych informacji. Wnioskowanie bayesowskie ma zastosowanie w medycynie, filozofii, inżynierii, sporcie – w przypadku dynamicznie zmieniających się danych.
Twierdzenie Bayesa zostało tak nazwane na cześć wielebnego Thomasa Bayesa, osiemnastowiecznego angielskiego matematyka i duchownego, którego uważa się też za jednego z twórców wzoru na prawdopodobieństwo warunkowe.
Obliczysz prawdopodobieństwo zajścia danego zdarzenia, korzystając ze wzoru Bayesa.
Opiszesz sytuację probabilistyczną, korzystając z prawdopodobieństwa warunkowego.
Dobierzesz odpowiedni model matematyczny do rozwiązania problemu probabilistycznego z kontekstem realistycznym.
Niech , , , będzie układem wzajemnie wykluczających się zdarzeń należących do tej samej przestrzeni zdarzeń elementarnych, z których przynajmniej jedno musi zajść. Prawdopodobieństwo zajścia każdego z tych zdarzeń niech będzie dodatnie.
Niech oznacza zdarzenie o dodatnim prawdopodobieństwie, które może zajść wyłącznie z jednym ze zdarzeń , , , .
Ze wzoru na prawdopodobieństwo warunkowe wynika, że jeśli i oraz:
to ,
to .
Korzystając z powyższego dla zdarzeń i , gdzie , , , , możemy zapisać równość:
I przekształcić tę równość równoważnie.
Do prawej strony równości stosujemy wzór na prawdopodobieństwo całkowite.
Otrzymaną zależność nazywamy wzorem Bayesa.
Prawdopodobieństwo nazywane jest czasem prawdopodobieństwem a priori, a prawdopodobieństwo nazywamy prawdopodobieństwem a posteriori, gdyż określa ono szansę zajścia zdarzenia po zaobserwowaniu zajścia zdarzenia . Wzór BayesaWzór Bayesa stosujemy więc głównie wtedy, gdy znamy wynik doświadczenia i pytamy o jego przebieg.
Sformułujemy wzór Bayesa w postaci najczęściej używanej – ograniczymy się tylko do trzech zdarzeń , , .
Niech będzie zbiorem wszystkich wyników pewnego doświadczenia, a , zdarzeniami o dodatnich prawdopodobieństwach, takimi że oraz . Wówczas dla dowolnego zdarzenia o dodatnim prawdopodobieństwie, prawdziwy jest wzór:
Niech będzie zdarzeniem – dana osoba nosi okulary, niech będzie zdarzeniem – dana osoba ma zielone oczy. Wtedy zdarzenie – osoba nosząca okulary wśród osób mających zielone oczy, zdarzenie – osoba mająca zielone oczy wśród osób noszących okulary.
Po zbadaniu pewnej grupy osób stwierdzono, że dla tej grupy osób , i . Obliczymy .
Korzystamy ze wzoru Bayesa.
.
Matematykę lubi co piąty uczeń klasy pierwszej, co czwarty uczeń klasy drugiej i co drugi uczeń klasy trzeciej. Z grupy uczniów składającej się z uczniów klasy pierwszej, uczniów klasy drugiej i uczniów klasy trzeciej wybrano jedną osobę.
Obliczymy prawdopodobieństwo, że wybrana osoba lubi matematykę.
Jakie jest prawdopodobieństwo, że był to uczeń klasy drugiej, jeżeli wiadomo, że wybrana osoba lubi matematykę?
Oznaczmy:
– zdarzenie polegające na tym, że wybrany uczeń jest z klasy pierwszej,
– zdarzenia polegające na tym, że wybrany uczeń jest z klasy drugiej,
– zdarzenie polegające na tym, że wybrany uczeń jest klasy trzeciej,
– zdarzenie polegające na tym, że wybrany uczeń lubi matematykę.
Zauważmy, że zdarzenia , , tworzą zupełny układ zdarzeń oraz . Możemy więc zastosować twierdzenie o prawdopodobieństwie całkowitym.
Ponieważ , to możemy zastosować twierdzenie Bayesa.
Odpowiedź:
Prawdopodobieństwo, że wybrana osoba lubi matematykę jest równe . Prawdopodobieństwo, że wybrana osoba była uczniem klasy drugiej, jeżeli wiadomo, że wybrana osoba lubi matematykę jest równe .
W biegach przełajowych startują zawodnicy tylko z dwóch klubów. Zawodnicy z klubu Niezwyciężeni stanowią wszystkich zawodników, a pozostali zawodnicy są z klubu Niepokonani. Wśród Niezwyciężonych jest połowa kobiet, a wśród Niepokonanych tylko to kobiety. W sposób losowy ze wszystkich zawodników wybrano jedną osobę, okazało się, że jest to kobieta. Obliczymy prawdopodobieństwo, że jest ona zawodniczką z klubu Niezwyciężeni.
Oznaczmy:
– wybrana osoba to kobieta,
– wybrana osoba jest z klubu Niezwyciężeni,
– wybrana osoba jest z klubu Niepokonani.
Na podstawie treści zadania możemy zapisać:
Korzystamy ze wzoru Bayesa.
Odpowiedź:
Prawdopodobieństwo tego, że wylosowana kobieta jest zawodniczką z klubu Niezwyciężeni jest równe około .
Na pierwszym klombie rośnie bratków i jedna stokrotka. Na drugim klombie rośnie stokrotek i jeden bratek. Rzucamy kostką do gry. Jeśli wypadnie trójka, Anka zrywa kwiat z pierwszego klombu. W pozostałych przypadkach zrywa kwiat z drugiego klombu. Nie znamy wyniku rzutu kostką, ale wiemy, że Anka zerwała bratek. Wyznaczymy prawdopodobieństwo tego, że Anka zerwała kwiat z pierwszego klombu.
Oznaczmy:
– zdarzenie polegające na tym, że Anka zerwała bratek,
– zdarzenie polegające na zerwaniu kwiatu z pierwszego klombu,
– zdarzenie polegające na zerwaniu kwiatu z drugiego klombu.
Wtedy:
, – wybór klombu
, – wybór bratka
Chcemy obliczyć .
Korzystamy ze wzoru Bayesa.
Odpowiedź:
Prawdopodobieństwo tego, że Anka zerwała kwiat z pierwszego klombu jest równe .
Test na obecność pewnego wirusa daje wynik pozytywny z prawdopodobieństwem , a negatywny z prawdopodobieństwem , jeśli wirus jest w organizmie.
Jeśli wirusa w organizmie nie ma, prawdopodobieństwo wyniku pozytywnego jest równe . Zakłada się, że populacji zarażonych jest tym wirusem. Obliczymy prawdopodobieństwo, że losowo wybrana osoba jest istotnie zarażona wirusem, jeżeli wiadomo, że test dał wynik pozytywny.
Oznaczmy:
– zdarzenie polegające na tym, że test dał wynik pozytywny,
– zdarzenie polegające na tym, że wirus jest w organizmie,
– zdarzenie polegające na tym, że wirusa nie ma w organizmie,
Korzystając z treści zadania, zapisujemy odpowiednie prawdopodobieństwa.
Wyznaczone liczby podstawiamy do wzoru Bayesa.
Odpowiedź:
Prawdopodobieństwo tego, że losowo wybrana osoba jest istotnie zarażona wirusem, jeżeli test dał wynik pozytywny, jest równe .
Zapoznaj się z animacją, która przybliży Ci zagadnienia związane ze wzorem Bayesa. Postaraj się najpierw samodzielnie rozwiązać prezentowane tam problemy, a następnie porównaj z zamieszczonymi w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R5T60EoXK3MjI
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącej wzoru Bayesa.
Wśród bliźniąt prawdopodobieństwa urodzenia się dwóch chłopców i dwóch dziewczynek jest odpowiednio równe i . Dla bliźniąt różnopłciowych prawdopodobieństwo urodzenia się jako pierwsze dziecko jest dla obu płci jednakowe. Pani Marta będzie miała bliźnięta. Jako pierwsze dziecko urodził się chłopiec. Oblicz prawdopodobieństwo, że drugie dziecko też będzie chłopcem.
Oceń, czy poniższe zdania są prawdziwe, czy fałszywe. Zaznacz zdanie prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Prawdopodobieństwo tego, że wylosujemy cukierek wiśniowy jest równe początek ułamka, pięć, mianownik, dwadzieścia jeden, koniec ułamka., 2. Prawdopodobieństwo tego, że otrzymaliśmy pięć lub sześć oczek w rzucie kostką, jeżeli wiadomo, że wylosowaliśmy cukierek wiśniowy jest równe początek ułamka, trzy, mianownik, dziewiętnaście, koniec ułamka.
Uzupełnij obliczenia, przeciągając wyrażenia w puste pola. p, równa się, początek ułamka, początek ułamka, dziesięć, mianownik, dziesięć, plus, dwadzieścia, koniec ułamka, razy, x, mianownik, początek ułamka, a, mianownik, a, plus, b, koniec ułamka, razy, y, plus, początek ułamka, dwadzieścia, mianownik, dziesięć, plus, dwadzieścia, koniec ułamka, razy, zet, koniec ułamka
x, równa się 1. początek ułamka, dziesięć, mianownik, dziesięć, plus, dwadzieścia, koniec ułamka, 2. początek ułamka, c, mianownik, c, plus, d, koniec ułamka, 3. początek ułamka, a, mianownik, a, plus, b, koniec ułamka
y, równa się 1. początek ułamka, dziesięć, mianownik, dziesięć, plus, dwadzieścia, koniec ułamka, 2. początek ułamka, c, mianownik, c, plus, d, koniec ułamka, 3. początek ułamka, a, mianownik, a, plus, b, koniec ułamka
zet, równa się 1. początek ułamka, dziesięć, mianownik, dziesięć, plus, dwadzieścia, koniec ułamka, 2. początek ułamka, c, mianownik, c, plus, d, koniec ułamka, 3. początek ułamka, a, mianownik, a, plus, b, koniec ułamka
Uzupełnij zdania, przeciągając odpowiednie ułamki w puste pola. Prawdopodobieństwo tego, że wybrana losowo śruba jest wadliwa, jeżeli została sklasyfikowana jako wadliwa jest równe 1. zero przecinek dziewięć zero, 2. zero przecinek zero zero pięć, 3. zero przecinek dziewięć dziewięć, 4. zero przecinek cztery dziewięć.
Prawdopodobieństwo tego, że wybrana losowo śruba jest dobra, jeżeli została sklasyfikowana jako dobra jest równe 1. zero przecinek dziewięć zero, 2. zero przecinek zero zero pięć, 3. zero przecinek dziewięć dziewięć, 4. zero przecinek cztery dziewięć.
Do sklepu przywożone są pewne detale od trzech producentów. Detale mogą być w pierwszym lub drugim gatunku. W tabelce zapisano ile procent detali pochodzi od którego producenta oraz ile procent detali w pierwszym gatunku pochodzi od danego producenta.
Producent | detali przywożonych do sklepu | detali w pierwszym gatunku |
|---|---|---|
Dwóch łuczników strzela do nadmuchanego balonu. Balon zostaje zniszczony, jeżeli trafi go co najmniej jedna strzała. Pierwszy łucznik oddał dziewięć strzałów, a drugi dziesięć strzałów. Pierwszy łucznik trafia średnio osiem na dziesięć strzałów, a drugi siedem na dziesięć strzałów. Strzała trafiła w cel. Oblicz prawdopodobieństwo, że celny strzał oddał pierwszy strzelec.
Mamy monet, z których jest fałszywa. Monety fałszywe zawsze upadają reszką do góry. Monetę wybrano losowo i rzucono dziesięć razy. Za każdym razem wypadła reszka. Oblicz prawdopodobieństwo tego, że wybrano fałszywą monetę.
Słownik
niech będzie zbiorem wszystkich wyników pewnego doświadczenia, a , zdarzeniami o dodatnich prawdopodobieństwach, takimi że oraz ; wówczas dla dowolnego zdarzenia o dodatnim prawdopodobieństwie, prawdziwy jest wzór: