O wadach na wesoło – satyry oświeceniowe

Liceum ogólnokształcące i technikum

Licencja: CC BY 3.0

Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Dobrze się składa. Język polski - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.

W materiale znajdują się informacje na temat historii satyry, satyry jako gatunku literackiego oraz satyry oświeceniowej. Ćwiczenia interaktywne utrwalają wiedzę.

Wprowadzenie do tematu

Dowiedz się

Audiobook

Ćwiczenia

Bibliografia

Źródło: Tadeusz Stępień, O satyrze, Katowice 1996, s. 79–80.
Źródło: Ignacy Krasicki, Do króla, [w:] Satyry i listy, Wrocław 1958.
Źródło: Adam Naruszewicz, Satyra o prawdziwym szlachectwie, t. 3, „Zabawy Przyjemne i Pożyteczne” 1771.
Źródło: Ignacy Krasicki, Monachomachia i antymonachomachia, Pieśń piąta, Wrocław 1969.
Źródło: Ignacy Krasicki, Świat zepsuty, [w:] Satyry i listy, Wrocław 1958.
Źródło: Ignacy Krasicki, Żona modna, Wrocław 1988.
Źródło: Adam Stanisław Naruszewicz, Wiek zepsuty, s. 132.
Źródło: Krasicki Ignacy, Żona modna, Wrocław 1988, s. 66.
Źródło: Tomasz Chachulski, Franciszek Karpiński jako poeta religijny, [w:] Motywy religijne w twórczości pisarzy polskiego Oświecenia, red. T. Kostkiewiczowa, Lublin 1995, s. 156.
Źródło: Józef Tomasz Pokrzywniak, Wstęp, [w:] Ignacy Krasicki, Satyry i Listy, Wrocław 1988, s. XXVIII.
Źródło: Paul Cazin, Książę Biskup Warmiński Ignacy Krasicki (1735–1801), oprac. Zbigniew Goliński, tłum. Michał Mroziński, Olsztyn 1983, s. 213.