Dialektyzacja w Chłopach i innych utworach

Liceum ogólnokształcące i technikum

Licencja: CC BY 3.0

Element jest częścią modułowego podręcznika pt. "Dobrze się składa. Język polski - zakres rozszerzony". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.

Materiał zawiera analizę języka powieści Chłopi Władysława Reymonta, ze szczególnym uwzględnieniem stylizacji gwarowej oraz funkcji dialektyzacji. Uczeń pozna cechy stylizacji gwarowej obecnej w utworze, scharakteryzuje język powieści na przykładzie fragmentu opisu ślubu Boryny, określi funkcje wprowadzenia gwary w kontekście realizmu, autentyczności i kreacji postaci, a także przeanalizuje różne wcielenia narratora związane z użyciem języka ludowego. Wykona ćwiczenia językowe związane z dialektyzacją.

Wprowadzenie do tematu

Dowiedz się

Mapa myśli

Ćwiczenia

Bibliografia

Źródło: Władysław Stanisław Reymont, Chłopi, Kraków 2009.
Źródło: Maria Kamińska, O stylizacji gwarowej w „Chłopach” Reymonta, „Prace Polonistyczne. Studies in Polish Literature” 1968, nr 24, s. 98.
Źródło: Maria Kamińska, O stylizacji gwarowej w „Chłopach” Reymonta, „Prace Polonistyczne. Studies in Polish Literature”, nr 24, s. 101–102.
Źródło: Maria Kamińska, O stylizacji gwarowej w „Chłopach” Reymonta, „Prace Polonistyczne. Studies in Polish Literature” 1968, nr 24, s. 93–94.
Źródło: Maria Kamińska, O stylizacji gwarowej w „Chłopach” Reymonta, „Prace Polonistyczne Studies in Polish Literature” 1968, nr 24, s. 92.
Źródło: Władysław Reymont, Chłopi.
Źródło: Maria Wojtak, Głosy z teraźniejszości. O języku współczesnej polskiej prasy, Lublin 2010.
Źródło: Edward Redliński, Konopielka, Warszawa 2008.
Źródło: Władysław Reymont, Chłopi, Część pierwsza – Jesień, Łódź 1991, s. 12.