Dowiedz się
Jak zredagować skuteczny argument?
Argumentacja polega na uzasadnianiu twierdzeń, a więc sprowadza się do dokumentowania lub popierania tezy, czyli naszego stanowiska, w taki sposób, by wpłynąć na przekonania odbiorcy. Możemy więc powiedzieć, że argument to dowód, uzasadnienie jakiegoś sądu, opierające się na przesłankach (faktach, założeniach) prowadzących do określonego wniosku (konkluzji).
Poniżej przedstawiono przykładową argumentację z wyodrębnionymi częściami zawierającymi przesłankę lub wniosek.
Przesłanka | Wniosek |
|---|---|
Ponieważ każde dziecko najlepiej jest wychowywać | rząd powinien wspierać rodziny zastępcze, |
Czasami przesłanka i wniosek występują w odwrotnej kolejności, co jest widoczne na poniższym przykładzie.
Wniosek | Przesłanka |
|---|---|
Rząd powinien wspierać rodziny zastępcze, by zapewnić wychowanie również dzieciom pozbawionym opieki rodziców bilogicznych, | ponieważ każde dziecko najlepiej jest wychowywać |
Bardzo często argument zawiera więcej niż jedną przesłankę. Natomiast w niektórych przypadkach przesłanki, które w oczywisty sposób wynikają z treści argumentu,
są pomijane. W argumencie: 'Wszystkie liczby parzyste są podzielne przez dwa, zatem 12 jest podzielne przez dwa' pierwsza część zdania (do przecinka) to przesłanka,
a druga – to wniosek. Przemilczano tu jedną oczywistą przesłankę, a mianowicie twierdzenie: '12 jest liczbą parzystą'. Bez tego założenia argument nie jest pełny,
ale można je pominąć w tekście, ponieważ twierdzenie to jest powszechnie znane.
Argumentacja — definicja i typy argumentów
ArgumentacjaArgumentacja to sposób budowania wypowiedzi oparty na przedstawianiu swoich racji (argumentów), aby przekonać kogoś o czymś lub udowodnić coś. Uczestnicy dyskusji mogą używać różnego typu argumentów w zależności tematu, okoliczności, czasu rozmowy lub charakteru rozmówcy.
Wyróżnić możemy kilka rodzajów argumentów w sztuce dialektycznejdialektycznej:
- dane liczbowe (statystyki, badania naukowe);
- cytaty źródłowe (z publikacji historycznych, naukowych);
- wypowiedzi badaczy, osób powszechnie cenionych i o ustalonej wysokiej pozycji.
- analogie: wyciąganie wniosków na zasadzie podobieństw;
- indukcja: dowodzenie faktu ogólnego za pomocą zebrania przesłanek szczegółowych;
- dedukcja: dowodzenie faktu szczegółowego za pomocą przesłanki ogólnej;
- dylemat: istnienie dwóch wykluczających się wzajemnie i równie silnych argumentów, co prowadzi do konieczności wyboru.
Kilka kroków trafnego argumentowania
a) Poznaj swojego rozmówcę.
Spróbuj zdobyć informacje na temat swojego rozmówcy. Dzięki takiemu przygotowaniu łatwiej ci będzie dobrać najtrafniejsze argumenty.
b) Słuchaj i wyciągaj wnioski.
Argumentowanie nie polega jedynie na wykładaniu swoich tez, ale daniu szansy rozmówcy na dojście do pewnych wniosków samemu. Zamiast natłoku informacji i narzucania własnego zdania, warto naprowadzić drugą stronę na pewne tropy, np. zadając pytania odnoszące się do wypowiedzi tej osoby.
c) Wybierz rodzaj argumentowania.
Kiedy poznasz swojego rozmówcę i zbierzesz odpowiednie informacje, łatwiej będzie ci wybrać odpowiedni typ argumentowania (racjonalny, logiczny, emocjonalny). Warto jednak mieszać różne modele, aby nadać swojej wypowiedzi interesujący ton.
d) Uporządkuj własną wypowiedź.
Aby uniknąć nieporozumień i niezrozumienia wypowiedzi, warto nadać jej formę. Chaotyczne wykładanie świadczy o braku profesjonalizmu i uleganiu emocjom. Najlepiej rozpocząć dyskusję od wysunięcia wspólnych dla obu stron argumentów, aby nawiązać nić porozumienia. Mocne argumenty warto przedstawić na początku wypowiedzi, by zainteresować słuchacza oraz na końcu, by domknąć dyskusję.
e) Dostosuj słownictwo i ton głosu.
Dostosowanie słownictwa oraz stylu wypowiedzi zależy również od rodzaju relacji łączącej nas z rozmówcą. Czasami bardziej sprawdza się utrzymanie rozmowy w tonie zdystansowanym, pewnym i opartym na informacjach. Kiedy indziej lepiej sprawdzi się okraszenie wypowiedzi stosownym żartem. Warto pamiętać jednak o ogólnej zasadzie przejrzystości komunikatu — odbiorca powinien przede wszystkim rozumieć nasze argumenty. Dobrze jest poprzeć je przykładem z życia lub danymi statystycznymi czy badaniami naukowymi. Ton głosu powinien zdradzać nasze zaangażowanie, niemniej jednak nie w sposób nazbyt emocjonalny. Spokojne, wyraźne i pewne wyrażanie swoich racji wywrze dobre wrażenie na rozmówcy.
Cechy dobrego argumentatora
Słownik
(gr. analogia — odpowiedniość, podobieństwo) – podobieństwo pod pewnym względem; sytuacja, zjawisko, rzecz podobne do innych
zespół argumentów służących do udowodnienia czegoś lub przekonania kogoś o czymś
(łac. deductio — wyprowadzenie) – metoda rozumowania polegająca na wyprowadzaniu logicznych wniosków z założeń uznanych za prawdziwe (zasada od ogółu do szczegółu)
(gr. dialektikḗ, od: diálektos – czyli mowa, dyskusja, oraz od: dialéges‑thai – rozmawiać, dyskutować, argumentować) – nauka wyszukiwania odpowiedniej argumentacji oraz zbijania racji przeciwnika
(łac. inductio — wprowadzenie) – to takie wnioskowanie, w którym na podstawie wielu przesłanek szczegółowych dochodzi się do wniosku ogólnego (zasada od szczegółu do ogółu)
dawać czemuś początek
podział na części
umiar, opanowanie
przyjęty sposób widzenia rzeczywistości w danej dziedzinie, doktrynie itp.
zespół form fleksyjnych danego wyrazu lub końcówek właściwych danej grupie wyrazów
pierwsze zdanie w tekście, które pełni funkcję otwarcia i często wprowadza temat lub cel tekstu