Funkcje składniowe rzeczownika w języku łacińskim
Nihil difficileNihil difficile: Czasownik lubi być na końcu, czyli szyk zdania łacińskiego. DiscipuliDiscipuli sumussumus: słów kilka o orzeczeniu imiennym
Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek co sprawia, że słowa układają się w zdania? Co decyduje o tym, że kilka wyrazów obok siebie nie stworzy zdania, jeśli będzie brakowało tej jednej najważniejszej jego części? Jest ona na tyle istotna, że sama, bez towarzystwa innych, może utworzyć zdanie. Oczywiście chodzi o orzeczenie, a częścią mowy, która tworzy orzeczenie jest czasownik. Tak jest w języku polskim, ale łacina w tym względzie nie odbiega od innych języków fleksyjnych.
Odmianie czasowników poświęcony jest cały moduł Czasowniki w języku łacińskim.
Zapoznaj się z ilustracją, a następnie wpisz w pole odpowiedzi tłumaczenie zdania, które wygłasza chłopiec.

W zdaniu łacińskim, jakie pojawiło się w poleceniu, podmiot jest domyślny. Częściej jednak stosujemy zdania, które mają podmiot. A w jego roli mogą występować następujące części mowy:
rzeczownik
przymiotnik
zaimek
liczebnik
imiesłów czynny i bierny

Zapoznaj się z pozostałymi częściami zdania oraz przykładami ich użycia w języku łacińśkim.
dopełnienie, to przedmiot czynności wyrażonej orzeczeniem. Wyróżniamy dopełnienie bliższe, które występuje najczęściej w bierniku (accusativus):
podmiot | dopełnienie | orzeczenie |
|---|---|---|
Puer | puellam | vocat. |
Chłopiec woła dziewczynę.
dopełnienie dalsze, które występuje w pozostałych przypadkach, oprócz mianownika (nominativus) i wołacza (vocativus):
podmiot | dopełnienie dalsze | dopełnienie bliższe | orzeczenie |
|---|---|---|---|
Iulius | filio | malum | dat. |
Juliusz daje jabłko synowi.
okolicznik dookreśla orzeczenie, odpowiadając na pytania: kiedy? gdzie? jak? dlaczego? w jakim celu?
okolicznik czasu | podmiot | dopełnienie dalsze | dopełnienie bliższe | orzeczenie |
|---|---|---|---|---|
Mane | Iulius | filio | malum | dat. |
Rankiem Juliusz daje jabłko synowi.
przydawka stanowi określenie rzeczownika. Najczęściej spotykamy przydawkę przymiotną, która zgadza się z rzeczownikiem w rodzaju, liczbie i przypadku:
przydawka do „Iulius” | podmiot | przydawka do „filio” | dopełnienie dalsze | dopełnienie bliższe | przydawka do „malum” | orzeczenie |
|---|---|---|---|---|---|---|
Bonus | Iulius | parvo | filio | malum | rubrum | dat. |
Dobry ojciec daje czerwone jabłko małemu synowi.
Czy zwróciłeś uwagę na szyk wyrazów w cytowanych zdaniach?
W łacińskim zdaniu, najczęściej spotykanym szykiem wyrazów jest podmiot - dopełnienie - orzeczenie.
Ale łacina jest przecież językiem fleksyjnym. To sprawia, że szyk zdania nie jest tak rygorystyczny jak w niektórych językach nowożytnych, np. niemieckim, czy angielskim, ponieważ fleksja wskazuje funkcję wyrazów w zdaniu.
Zatem w języku łacińskim można spotkać różne warianty szyku w zależności od akcentu stylistycznego i ekspresji, np.
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii szyk zdania w języku łacińskim
· Nazwa kategorii: Iulius filium amat.
· Nazwa kategorii: Filium Iulius amat .
· Nazwa kategorii: Amat filium Iulius.
Koniec elementów należących do kategorii szyk zdania w języku łacińskim
Elementy należące do kategorii Iulius filium amat.
· Nazwa kategorii: szyk podstawowy = podmiot – dopełnienie - orzeczenie
Koniec elementów należących do kategorii Iulius filium amat.
Elementy należące do kategorii Filium Iulius amat .
· Nazwa kategorii: podkreślenie „filium” = dopełnienie - podmiot -orzeczenie
Koniec elementów należących do kategorii Filium Iulius amat .
Elementy należące do kategorii Amat filium Iulius.
· Nazwa kategorii: podkreślenie „amat” = orzeczenie- dopełnienie - podmiot
Koniec elementów należących do kategorii Amat filium Iulius.
Tłumacząc z łaciny na język polski, ważne jest, aby zachować znaczenie zdania, a nie tylko dosłownie odwzorowywać szyk.
Orzeczenie imienne
Orzeczenie imienne to związek rzeczownika, zaimka, przymiotnika, imiesłowu lub liczebnika w funkcji orzecznika z odpowiednią formą czasownika esse (być), które pełni funkcję łącznika.
Łącznik, podobnie jak orzeczenie czasownikowe, zgadza się z podmiotem w osobie i liczbie.
Wyróżniamy dwa rodzaje orzeczników:
rzeczownikowe, gdzie funkcję orzecznika pełni rzeczownik
przymiotnikowe, gdzie funkcję orzecznika pełnią pozostałe części mowy, tj. zaimek, przymiotnik, imiesłów lub liczebnik
Zarówno orzecznik rzeczownikowy, jak i przymiotnikowy występują zawsze w mianowniku (nominativus), czyli w przypadku, w którym występuje podmiot; w języku polskim orzecznik rzeczownikowy występuje w narzędniku.
Np.:
Marcus amicus meus est. – Marek jest moim przyjacielem (orzecznik rzeczownikowy amicus)
Scientia necessaria est. – Wiedza jest niezbędna (orzecznik przymiotnikowy necessaria)
Na grafikach przedstawiono zdanie w języku polskim i łacińskim zawierające orzeczenie imienne. Wskaż, których wyrazów dotyczą różnice.


Więcej o Troi, jej mieszkańcach i wojnie z Grekami dowiesz się w module pt. Tajemnice wzgórza Hissarlik: legenda o wojnie trojańskiej.

Słownik łacińsko‑polski
biały
kochany
Aleksander, grecki odpowiednik bohateratrojańskiego o imieniu Parys
przyjaciółka
przyjaciel
kochać
słuchać, słyszeć
dobry
założyć, zakładać
Kornelia, rzymskie imię żeńskie

uczeń
dać, dawać
koń
syn
cieszyć się
Grek
mieć, posiadać
Hektor, syn króla Troi Priama
Helena, ukochana Aleksandra (Parysa)
już
w
do
napaść, wtargnąć, zaatakować
Juliusz, rzymskie imię męskie
czytać
drewniany
wilk

nauczyciel
nauczycielka
duży, wielki
jabłko
rano, rankiem
Marek, rzymsskie imię męskie
pamięć; memoriā tenere - dosł. trzymać pamięcią; pamiętać
mój
niezbędny, konieczny
nic trudnego
nie
my
teraz
kiedyś, niegdyś
miasto
mały
ojczyzna
niebezpieczeństwo
móc
Priam, król Troi
dziewczyna, dziewczynka
chłopiec
Rzym
rzymski
Romulus
róża
czerwony
pisać
wiedza
siedzieć
stać
być
jedynie, tylko
trzymać
bać się (z acc.)
ciągnąć
trzy
Troja
ty
twój
wołać
Słownik pojęć
syn Priama, króla Troi i Hekabe; w mitologii greckiej znany jako Parys. Porwanie przez niego Heleny, żony króla Sparty Menelaosa, doprowadziło do wybuchu wojny trojańskiej
jeden z bohaterów Iliady Homera; syn króla Priama i królowej Hekabe, najdzielniejszy wojownik trojański
słynna z urody córka Zeusa i Ledy. Jej rękę Afrodyta obiecała Parysowi, co doprowadziło do jej porwania i w konsekwencji do wybuchu wojny zwanej trojańską
legendarny król Troi, był mężem Hekuby, ojcem m.in. Hektora, Parysa i Kasandry
postać z mitologii rzymskiej; legendarny założyciel Rzymu
Więcej informacji na temat Romulusa znajdziesz module Literatura rzymska, w rozdziale zatytułowanym Z płonącej Troi drogi prowadzą do Rzymu, czyli o mitycznych początkach wiecznego miasta. „Eneida” Wergiliusza.

starożytne miasto położone u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej; współcześnie stanowisko archeologiczne w Turcji, na wzgórzu Hissarlik