Konstrukcje składniowe
Nihil difficileNihil difficile: Coniugatio periphrastica passiva (koniugacja opisowa bierna), czyli co koniecznie należy zrobić.
Tytułowa konstrukcja jest bardzo przydatna i często występuje w tekstach starożytnych. Będziesz miał/miała się jeszcze okazję o tym przekonać. Ale, aby się w nią zagłębić należy najpierw poznać pewien imiesłów.
Participium futuri passivi (imiesłów czasu przyszłego strony biernej), czyli gerundivum.
Tworzenie go od czasowników wszystkich koniugacji demonstruje schemat:
Istnieje kilka sposobów tłumaczenia gerundivum.
Np. discipuladiscipula laudandalaudanda, to dosłownie „uczennica mająca być pochwalona”. Aby uniknąć takich łamańców językowych najczęściej gerundivum oddaje się w polszczyźnie przez „godna/godny czegoś”, czyli w tym przypadku: „Uczennica godna pochwały”.
Imiesłów ten można też oddać na język polski za pomocą rzeczownika, np. VoluntasVoluntas discipulae laudandae, to „Chęć pochwalenia uczennicy” lub: VerbaVerba aptaapta adad discipulam laudandam, to „Słowa stosowne do pochwalenia uczennicy (dosł. do uczennicy mającej być pochwaloną)”.

Innym znanym przykładem oddania gerundivum jako rzeczownika, jest tytuł słynnego traktatu Andrzeja Frycza Modrzewskiego - De Republica emendanda - O naprawie Rzeczypospolitej (dosł. O Rzeczypospolitej mającej być naprawioną).
Przetłumacz zdania; zwróć uwagę na występujące w nich formy gerundivum. Aby sprawdzić swój przekład naciśnij punkt interaktywny.
Arma ad bellum gerendum apta.
Exercitus ad urbem occupandam contendit.
Loquendī ēlegantia augētur legendīs poētīs.
Cupiditās bēllī gerendī.
Coniugatio periphrastica passiva (koniugacja opisowa bierna)
Ta konstrukcja gramatyczna oddaje kolejny sposób tłumaczenia gerundivum. Ale w jej skład wchodzi nie tylko participium futuri passivi.
Coniugatio periphrastica passiva (koniugacja opisowa bierna), w skrócie cpp., składa się z gerundivum oraz słowa posiłkowego esseesse w dowolnej formie. Tak zbudowna konstrukcja wyraża mus, konieczność. Np. LiberLiber legenduslegendus est. - Książka powinna być przeczytana (dosł. Książka jest mająca być przeczytaną).
Często w zdaniu zawierajacym cpp. występuje wykonawca czynności.

Na podstawie ćwiczenia 2 łatwo wyciągnąć wniosek, że wykonawca czynności w konstrukcji cpp. wystąpuje w przypadku dativus (celownik).
Funkcja celownika, jako wykonawcy czynności, nosi w łacinie nazwę dativus auctoris (celownik sprawcy).
Koniugacja opisowa bierna może przyjąć również formę bezpomiotową.
Zapoznaj się z lustracją interaktywną, w której przedstawiony został przykład bezpodmiotowego użycia konstrukcji cpp. Po naciśnięciu przycisku dowiesz się, jak należy przetłumaczyć to zdanie oraz jaka jest budowa gramatyczna tego rodzaju konstrukcji.
Podsumowanie informacji o coniugatio periphrastica passiva znajduje się w mapie myśli. Zapoznaj się z nią i wykonaj zadania.
Zadania zawierające cpp. wyrażają konieczność, powinność. Czy pamiętasz, jaki czasownik w języku łacińskim ma znaczenie: musieć, być dłużnym, mieć obowiązek? To debeo, debere, debui, debitum.
Mając tę wiedzę wykonaj ćwiczenie zamiany zdań z cpp. na zdania zawierające orzeczenie w formach czasownika debere, według podanego wzoru.
Potrafisz już przekształcać konstrukcję cpp. na zdania z orzeczeniem w czasowniku debere, zatem spróbuj odwrócić tę sytuację. Przed tobą zdania wyrażające konieczność za pomocą czasownika debere. Przekształć je na coniugatio periphrastica passiva.
Maret Tuliusz Cyceron w swoim dziele O mówcy dał wiele wskazówek tym, którzy chcieli trudnić się sztuką wymowy.
W ilustracji interaktywnej został zamieszczony fragment tego dialogu.
Słownik pojęć
żyjący w I w. p.n.e./I w. rzymski pisarz, polityk, dowódca wojskowy, filozof, mówca sądowy
Więcej na temat Cycerona dowiesz się w rozdziale: Marek Tuliusz Cyceron – lepszy mówca, czy filozof? w module - Spuścizna literacka starożytnych Rzymian.
żyjący w I w. p.n.e. poeta rzymski, często określany mianem największego łacińskiego liryka i mistrza satyry
Więcej na temat Horacego dowiesz się w rozdziale Poezja rzymska: Horacy, Owidiusz, w module zatytułowanym Spuścizna literacka starożytnych Rzymian.
mieszkańcy Kartaginy, miasta położonego w Afryce Północnej, założonego przez Fenicjan; zwani przez Rzymian Punijczykami (Poeni)
w starożytności pojęcie „muzeum” odnosiło się do ośrodków naukowych i kulturalnych związanych z kultem muz, takich jak Muzeum Aleksandryjskie czy Pinakoteka w Atenach, które gromadziły wiedzę i dzieła; termin „muzeum” pochodzi od greckiego słowa „mouseíon” (siedziba muz), które później trafiło do łaciny i dało nazwę dzisiejszym instytucjom
seria trzech wojen toczonych w latach 264–146 p.n.e. między Republiką Rzymską a Kartaginą, fenicką kolonią w Afryce Północnej. Wojny te zakończyły się zwycięstwem Rzymu, zniszczeniem Kartaginy i ustanowieniem rzymskiej hegemonii nad zachodnim Morzem Śródziemnym
Informacje o wojnach punickich znajdziesz w rozdziale Ekspansja terytorialna Rzymu: podboje, prowincje, w module zatytułowanym Historia starożytnego Rzymu.
w mitologii rzymskiej bogini ogniska domowego i państwowego, odpowiednik greckiej Hestii
Słownik łacińsko‑polski
do
wyoki, głeboki
kochać
zwierzę
stosowny, odpowiedni
woda
broń, uzbrojenie
powiększać
wojna
prowadzić wojnę
pić
Kartagińczyk, mieszkaniec Kartaginy
sławny
podążać
jutro
pragnienie, pożądanie
życiorys, nota biograficzna
mówić
uczennica
uczeń
dać, dawać
jeść
wychowywać, kształcić
ja
poprawność, elegancja
wojsko, armia
czynić, robić
palić, dymić
sprawować, prowadzić; bellum gerere - prowadzić wojnę
ten, ta, to
człowiek
bezprawie, niesprawiedliwość, szkoda
ten, ta, to
mleko
łaciński
chwalić
czytać
prawo, uchwała
książka
dzieci
język
mówić
upominać
wiele, dużo
muzeum
pływać
nic trudnego
nie
my
zająć, zawładnąć, okupować
cały, wszystek
ojciec, matka; pl. rodzice
poeta
karać
dlaczego
wypocząć
czyny
pisać
zawsze
starać się, uczyć się, studiować
być
ty
słowo
zwiedzać, odwiedzać
zamiar, wola
wy