Różnice społeczne
Struktura warstwowa współczesnego społeczeństwa polskiego
Zdefiniujesz pojęcia klasy i warstwy społecznej.
Wyjaśnisz zmiany, jakie zaszły w społeczeństwie w okresie PRL i III RP.
Ocenisz znaczenie inteligencji współcześnie.
Każdy z nas funkcjonuje w określonej społeczności, do której należą też nasze rodziny, znajomi, koledzy i sąsiedzi. Może to być społeczność mieszkańców danej miejscowości, społeczność szkolna czy wszyscy mieszkańcy województwa. Ich wielość nadaje całemu społeczeństwu złożony i wieloaspektowy wymiar. Socjologowie badają to zróżnicowanie społeczne, posługując się rozmaitymi kategoriami, takimi jak klasy czy warstwy. Stosują przy tym rozmaite teorie, wyjaśniające zarówno społeczną strukturę, jak i jej dynamikę. Na zróżnicowanie społeczne ma oczywiście olbrzymi wpływ sytuacja polityczna państwa oraz realizowana przez nie polityka społeczna. Nasze społeczeństwo istotne zmiany w XX w. przeszło kilka razy: odzyskując niepodległość w 1918 r., w czasach okupacji, w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i po przemianach 1989 r.
Struktura warstwowa społeczeństwa
Struktura warstwowa społeczeństwa przejawia się tym, że członkowie warstw społecznych uznają, że łączy ich status społeczny. Wyznacznikiem tej pozycji jest styl życia, obyczaje, stosunek do kultury czy poglądy polityczne.
Historycy wyróżnili na przestrzeni dziejów różne warstwy społeczne, z których każda mogła być wewnętrznie zróżnicowana.
- Nazwa kategorii: warstwy społeczne [br]na przestrzeni dziejów
- Nazwa kategorii: chłopi
- Nazwa kategorii: robotnicy
- Nazwa kategorii: ziemiaństwo
- Nazwa kategorii: rycerze
- Nazwa kategorii: bogate mieszczaństwo [br](burżuazja)
- Nazwa kategorii: drobnomieszczaństwo
- Nazwa kategorii: inteligencja
- Nazwa kategorii: duchowieństwo Koniec elementów należących do kategorii warstwy społeczne [br]na przestrzeni dziejów
- Elementy należące do kategorii warstwy społeczne [br]na przestrzeni dziejów
Społeczeństwo PRL

Podstawowym czynnikiem świadczącym o przynależności do inteligencji jest… Możliwe odpowiedzi: 1. wysoki poziom wykształcenia., 2. praca w sektorze prywatnym., 3. status rodzinny., 4. zatrudnienie w sektorze usług.
Społeczeństwo PRL zakładało równość obywateli. W teorii każdy miał równe szanse życiowe, gwarantowaną pracę, dostęp do opieki zdrowotnej itp. W praktyce awans społeczny zależał od powiązań z elitą władzy. Bez tego trudno było dostać się na studia, uzyskać tytuł naukowy czy otrzymać dobrze płatną pracę. Stanowiska obsadzano według klucza partyjnego, w wyniku czego często ludzie nieprzygotowani merytorycznie piastowali odpowiedzialne stanowiska.
Inteligencja była traktowana przez władzę po macoszemu. W jej szeregi wchodziło się ze względu na styl życia, szczególnie zwracając uwagę na korzystanie z dóbr kultury. Zarobki tej warstwy często były niższe niż zarobki robotników, była więc to warstwa raczej zubożała. Jednak inaczej ubierała się i mówiła. W inny sposób też spędzała czas. Jej członkowie wyróżniali się znajomością historii i literatury. Inteligencja podejmowała również walkę z reżimem komunistycznym. Jak pisze Ewa Wilk:
Koniec inteligentów?PRL jawi im się jako mniej jednoznaczna. Z jednej strony to epoka tzw. inteligencji pracującej, zwykle z awansu społecznego, która – wzorem serialowego czterdziestolatka – imitowała szlachecką genealogię, co dawało niekiedy efekty karykaturalne. Z drugiej jednak strony właśnie wtedy doszło do mariażu dwóch inteligenckich tradycji: katolickiej i lewicowo‑laickiej (nie bez wpływu wspomnianego sztandarowego dzieła „Rodowodów niepokornych”); w ten sposób powstała kontrelita wobec autorytarnej władzy, a jej instytucjonalnym wyrazem stał się KOR. Idea inteligenckiej służebności wobec robotników, a potem innych warstw społecznych, znalazła swe ukoronowanie w Solidarności z jej ekspertami, aż wreszcie w transformacji.
Źródło: Ewa Wilk, Koniec inteligentów?, 9.05.2017, dostępny w internecie: polityka.pl [dostęp 21.08.2020].

Społeczeństwo III RP

Po transformacji systemowej w Polsce społeczeństwo polskie uległo zmianie. Zmieniła się także inteligencja. W kapitalizmie inteligencja została wchłonięta przez nową klasę średnią. Zmalała ilość osób zatrudnionych w rolnictwie i przemyśle, a wzrosła rola pracowników umysłowych oraz zatrudnionych w usługach. 10–12% społeczeństwa to obecnie specjaliści, eksperci, kierownicy wyższego szczebla często nieutożsamiający się z dawną inteligencją. Według Ewy Wilk:
Koniec inteligentów?Współpracownicy naszego poradnika „Ja My Oni”, inteligenci, co się zowie – prof. Krystyna Skarżyńska, dr Magdalena Kaczmarek, dr Piotr Kaczmarek‑Kurczak, dr hab. Wojciech Kulesza – jednomyślnie i ku aplauzowi publiczności (inteligenckiej) wyrazili pogląd, że inteligencja jako warstwa społeczna dawno przeszła do historii i nie ma co wskrzeszać jej mitu, bo wiąże się on z nieuzasadnionym poczuciem wyższości. Oto mamy czasy nowego mieszczaństwa, klasy średniej, rosną zastępy profesjonalistów i ekspertów; jeśli jakaś wyraźna warstwa się z tego wyłania, to można by ją nazwać warstwą specjalistów, lecz nie ma już miejsca w strukturze społecznej dla grupy, która żywiłaby przeświadczenie o swej wyjątkowej ważności i specjalnej misji.
Źródło: Ewa Wilk, Koniec inteligentów?, 9.05.2017, dostępny w internecie: polityka.pl [dostęp 21.08.2020].
Zapoznaj się z tekstem i wykonaj polecenie.
Nie są zadłużeni po uszy i raczej nie oszczędzają. Tak wygląda polska klasa średniaPoglądy i postawy klasy średniej
Klasa średnia jest ważnym ogniwem w kształtowaniu życia społecznego. Dlatego poglądy jej przedstawicieli, dotyczące najważniejszych obszarów życia społecznego, są warte odnotowania. 69 proc. osób należących do klasy średniej twierdzi, że proces transformacji gospodarczej przyniósł Polsce same korzyści lub więcej korzyści niż strat.
70 proc. spośród nich uważa, że przyniosło ono same korzyści lub więcej korzyści niż strat. Jeśli chodzi o priorytety w zakresie kierowania strumieni wydatków publicznych, to przedstawiciele klasy średniej wpisują się w oczekiwania ogółu społeczeństwa i wskazują przede wszystkim na dwa obszary: służbę zdrowia oraz edukację.
Źródło: Damian Szymański, Nie są zadłużeni po uszy i raczej nie oszczędzają. Tak wygląda polska klasa średnia, 10.09.2019, dostępny w internecie: businessinsider.com.pl [dostęp 21.08.2020].
Zapoznaj się z fragmentem tekstu i wykonaj ćwiczenie.
Awans społeczny? Chyba nie w PolsceOkazuje się, że jesteśmy niezwykle zamożnym społeczeństwem – zmontowanie bańki od starych na rozruszanie pierwszego biznesu to dla nas bułka z masłem. Gdy Tomasz Markiewka postanowił nieco nadkruszyć spiżowy pomnik Jeffa Bezosa, przypominając, że założyciel Amazona otrzymał na start całkiem spore kieszonkowe od rodziców, w wysokości ćwierć miliona (obecnie ok. 400 tysięcy) dolarów, szybko zareagował były prezes Novartis International. Otóż według Ryszarda Wojtkowskiego te kilkaset tysięcy dolarów to w sumie drobne, które są w zasięgu wielu młodych Polek i Polaków. Wystarczy tylko, że sprzedadzą apartament rodziców w Warszawie, Krakowie lub Gdańsku i już mogą odpalać polskiego jednorożca, nikt im nie broni.
Już pod koniec XX wieku ZIP Skład rymował, że „punkt widzenia się zmienia zależnie od stanu w kieszeniach”, co biznesmen niechcący potwierdził. Najwyraźniej według punktu widzenia statystycznego polskiego prezesa większość rodzin w Polsce spokojnie może upłynnić majątek wart milion złotych. Według twardych danych NBP jest jednak nieco inaczej: gospodarstwa domowe, których majątek netto wynosi co najmniej milion złotych, należą do siedmiu procent najbogatszych. Można podejrzewać, że nawet reprezentanci tych kilku procent najbogatszych niekoniecznie zechcą sprzedać wszystko, co mają, by dać synalkowi wkład na założenie start-upu.
Źródło: Piotr Wójcik, Awans społeczny? Chyba nie w Polsce, 31.01.2020, dostępny w internecie: krytykapolityczna.pl [dostęp 13.09.2020].
Inteligencja
Termin inteligencja pochodzi z łacinskiego słowa intelligentia i oznacza sprawność umysłową, umiejętność polegającą na rozumieniu danych sytuacji.
Inteligencją nazywa się warstwę społeczną powstałą w XIX w. w Europie Wschodniej i Środkowej z zubożałej szlachty, części mieszczaństwa, rzadziej podupadłej arystokracji lub bogatego chłopstwa. Charakteryzowała się tym, że jej przedstawiciele żyli z pracy umysłowej. Zaliczano do nich prawników, lekarzy, nauczycieli, artystów, inżynierów i urzędników. Niektórzy naukowcy uważają inteligencję wschodnioeuropejską za odpowiednik zachodnioeuropejskiego drobnomieszczaństwa. Odróżniali też inteligencję od intelektualistów, nazywając tych ostatnich producentami dóbr kulturalnych (Pierre Bourdieu).
Inteligencja, jako warstwa społeczna, przetrwała okres obu wojen, istniała nadal w PRL. Jednak nie była ona liczna. W kraju liczącym 23 mln ludzi tylko 1,5% (ok. 350 tys.) miało wykształcenie średnie lub wyższe.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1Mi2X1xVhC32
Film nawiązujący do treści materiału Dyferencjacja społeczna inteligencji.
Sytuacja społeczna III RP
Analizując informacje na temat klas społecznych we współczesnej Polsce, można wysunąć kilka istotnych wniosków:
trwa proces zmniejszania się klasy niższej, która w 1992 r. stanowiła 41,3% społeczeństwa, a w 2016 – już tylko 34,3%;
klasa średnia stanowi 51,3% obywateli Polski i wielkość ta się utrzymuje na podobnej wysokości procentowej;
klasa wyższa w 1992 r. stanowiła 7,8%, a w 2016 14,4% społeczeństwa, co oznacza jej wzrost prawie o 100%.
Podstawowym kryterium decydującym o przynależności do danej klasy społecznej jest dochód, który umożliwia rozróżnienie sytuacji materialnej gospodarstw domowych w Polsce. Proces przekształcania się społeczeństwa polskiego trwa i prowadzi do utrwalenia się jego podziału klasowego.

EHDI (z ang. Equivalised Household Disposable Income) – wartość dochodu rozporządzalnego netto, czyli pieniędzy, jakimi dysponuje członek rodziny już po odliczeniu kosztów stałych.
Oprac. na podst. Damian Szymański, Nie są zadłużeni po uszy i raczej nie oszczędzają. Tak wygląda polska klasa średnia, businessinsider.com.pl.
Zapoznaj się z tekstem i wykonaj polecenie.
Może nawet nie wiesz, że do niej należysz. Tyle zarabia polska klasa średniaCzym jest mityczna klasa średnia? Czy to ludzie nieźle wykształceni, którzy naprawdę dobrze zarabiają, mają oszczędności i stać ich na sporo? A może – jak chcą niektórzy ekonomiści – grupa 12 milionów Polaków, którym po prostu starcza do pierwszego?
Polski Instytut Ekonomiczny opublikował niedawno szeroko cytowany raport, wedle którego w zasadzie każdy pracujący Polak należy do klasy średniej. No prawie, bo według danych Głównego Urzędu Statystycznego w I kwartale 2019 roku liczba ludności aktywnej zawodowo w wieku 15 lat i więcej wyniosła 16,94 mln osób, z czego 16,27 mln to pracujący, a 666 tys. – bezrobotni. Przy okazji wyszło na jaw, że skoro populacja biernych zawodowo wynosi 13,36 mln, to na każdy 1 tys. pracujących osób przypadają 862 osoby bezrobotne lub bierne zawodowo. PIE twierdzi, że praktycznie trzech na czterech pracujących Polaków należy do klasy średniej. Rodzi się więc pytanie – czy nasza klasa średnia faktycznie jest tak liczna i czy naprawdę przeganiamy pod tym względem Zachód?
Z najnowszego raportu PIE wynika, że uwzględniając kryterium dochodowe (ekonomiczne), w gronie osób w wieku 24‑64 lata do klasy średniej przynależy 54 proc. Polaków. Około 30 proc. obywateli należy do klasy niższej, a 16 proc. do klasy wyższej.
Jednocześnie – zdaniem PIE – liczebność klasy średniej w Polsce przewyższa liczbę obywateli takich państw jak Dania czy Szwecja.
– Wszystko jest oczywiście kwestią przyjętych kryteriów, ale wydaje się, że klasa średnia nie jest jednak kwestią tak egalitarną, jak twierdzą to niektórzy ekonomiści. Wydaje mi się, że tak szerokie zakreślenie granic jest pewnym nadużyciem. Oczywiście nie ma ścisłej definicji klasy średniej i można ten termin rozumieć różnie – tłumaczy w rozmowie z INNPoland.pl socjolog Hubert Gieliński.
Dodaje, że obecnie najczęściej pod tym pojęciem rozumie się grupę, która jest zawodowo i finansowo samodzielna i osiągnęła pewien poziom dobrobytu. Są to więc pracownicy wyższego szczebla i przedsiębiorcy, mający na przykład nieruchomości. Mówimy jednak nie o dworku na obrzeżach miasta, ale raczej własnym domu lub mieszkaniu.
Źródło: Konrad Bagiński, Może nawet nie wiesz, że do niej należysz. Tyle zarabia polska klasa średnia, 30.09.2019, dostępny w internecie: innpoland.pl [dostęp 21.08.2020].
Zapoznaj się z fragmentem tekstu i wykonaj ćwiczenie.
Do jakiej klasy społecznej należysz? Uważaj, możesz się poważnie mylićCzym charakteryzuje się polski system klasowy? Zdaniem dr. hab. Macieja Gduli jedną z jego wyróżniających cech jest ekonomiczna słabość niższej klasy średniej. Podkreśla on, że mainstreamowy medialny przekaz do jej przedstawicieli brzmi: „możecie być jak społeczna elita, której życie codziennie oglądacie na ekranach TV”. To jednak wierutne kłamstwo, a różnica pomiędzy stylem życia establishmentu i znacznej części klasy średniej ma charakter jakościowy, a nie ilościowy. W jakich aspektach życia najbardziej się zaznacza? Na przykład w zakresie edukacyjnych szans. – Prywatne szkoły średnie dla klasy wyższej kosztują w Warszawie nawet 100 tysięcy za rok. Klasa średnia nie ma takiego startu – mówi Gdula w wywiadzie dla Krytyki Politycznej.
Badacz zwraca uwagę na to, że w Polsce około 2–3 proc. rodzin żyje w izolacji i nie musi mierzyć się z większością społecznych problemów. Wielu przedstawicieli klasy średniej karmi się iluzją, że mogą sobie pozwolić na elitarny standard życia. Efektem tego musi być narastająca frustracja. Analizując statystyki, na przykład odnoszące się do rozwarstwienia dochodowego w Polsce (indeks Giniego), można dojść do wniosku, że nie odbiega ono negatywnie od unijnej średniej. Według raportu OECD z końca 2016 roku wartość współczynnika dla Polski wynosi 0,3, co plasuje nas w środku stawki (krajów grupy OECD). Zresztą regularnie spada, jeszcze w 2004 roku wynosił 0,38. Dla porównania, dla Norwegii przyjmuje wartość 0,25, dla Niemiec 0,28, natomiast dla USA aż 0,39 (jeden z najwyższych wśród państw grupy). Generalnie najmniej rozwarstwione są kraje skandynawskie oraz większość najbardziej rozwiniętych (poza anglosaskimi), natomiast ich przeciwieństwo stanowią kraje Europy Płd., USA oraz kraje Ameryki Płd. Z raportu NBP „Zasobność gospodarstw domowych w Polsce” wynika jednak, że jeśli weźmiemy pod uwagę nierówności majątkowe, to okaże się że przepaść pomiędzy najbogatszymi, a ubogimi masami jest ogromna. Krytyka Polityczna wyliczyła, że 10 najbogatszych Polaków posiada majątek o wartości równej życiowemu dorobkowi 7 milionów najuboższych. Na typowy majątek klasy średniej składa się zazwyczaj mieszkanie za 300 tysięcy złotych plus samochód plus niewielkie oszczędności. Nie posiada więc ona właściwie kapitału niezbędnego do rozpoczęcia własnej działalności biznesowej albo inwestowania.
Źródło: Artur Patrzylas, Do jakiej klasy społecznej należysz? Uważaj, możesz się poważnie mylić, 19.06.2017, dostępny w internecie: forsal.pl [dostęp 13.09.2020].
Podsumowanie
W roku 1989 rozpoczął się w Polsce i innych krajach Europy Środkowej proces transformacji ustrojowej. Towarzyszyły mu przemiany polityczne, gospodarcze, a nawet kulturalne i mentalne. Nie ma już centralnej siatki płac, pensja zależy od umiejętności, doświadczenia i wiedzy pracownika oraz jego zdolności negocjacyjnych. Zmieniona została struktura własności – z państwowej na prywatną. W wyniku tego doszło do zróżnicowania dochodów, co wpłynęło też na sytuację ekonomiczną i pozycję członków społeczeństwa. Pojawiły się także nowe instytucje społeczne i polityczne.
To wszystko wpłynęło na zmiany w strukturze społecznej.
Obecnie obejmuje ona:
klasę wyższą – prezesi korporacji i dużych firm, menedżerowie najwyższego szczebla kierowania, politycy, osoby bardzo zamożne i cieszące się prestiżem społecznym;
wyższą klasę średnią – specjaliści i eksperci, posiadający bardzo wysokie kwalifikacje i umiejętności ich wykorzystania;
klasę średnią – przedsiębiorcy, przedstawiciele dawnej inteligencji, wykwalifikowani robotnicy; jest to klasa najbardziej zróżnicowana wewnętrznie i najliczebniejsza;
klasę niższą – rolnicy posiadający niewielkie gospodarstwa rolne, niewykwalifikowani robotnicy, bezrobotni;
podklasę – osoby postawione poza nawiasem społeczeństwa (bezdomni, osoby uzależnione, przestępcy itp.)
Zapoznaj się z tekstem i wykonaj polecenie.
Prof. Raciborski o tym, jak się zmieniało polskie społeczeństwoRozmowa z prof. Jackiem Raciborskim, socjologiem, o polskim społeczeństwie ostatnich 60 lat, rewolucjach i ewolucjach, jakie wspólnie przeszliśmy. (…)
I z nastaniem lat 60. reżim proponuje społeczeństwu tzw. małą stabilizację. Niektórzy, odwołując się np. do głośnej niedawno „Prześnionej rewolucji” Andrzeja Ledera, twierdzą, że końcowym efektem najpierw wojny, a potem rewolucji lat 40. i 50. okaże się powstanie polskiej klasy mieszczańskiej – zupełnie nowej, o chłopskim rodowodzie. Ale wtedy i propagandowo, i chyba realnie awansuje klasa robotnicza, czy tak?
W latach 60. ujawniają się już efekty forsownej, odgórnej industrializacji zapoczątkowanej w końcu lat 40. W wymiarze czysto ekonomicznym one były spektakularne – setki fabryk zbudowano od podstaw w kilka lat, niektóre w gołym polu, jak emblematyczna dla tego okresu Nowa Huta. W planie społecznym są to miliony ludzi wyrwanych ze wsi, biednej i przeludnionej, i przeniesionych do miast. Ci, którzy z Kresów trafiają do poniemieckich miast, odnotowują prawdziwy skok cywilizacyjny. Naprawdę w ówczesnej Polsce robotnicy istnieją już w wielkiej liczbie. Wychodzą z baraków, gdzie ich kwaterowano do owych wielkich budów socjalizmu. Wprowadzają się do bloków.
Ta nowa klasa zaczyna też korzystać z bezpłatnej opieki zdrowotnej, dzieci trafiają do żłobków, przedszkoli, szkół, oni sami do wieczorowych zawodówek, techników i liceów. Rewolucja edukacyjna, której pierwszym etapem była likwidacja analfabetyzmu (tuż po wojnie było ok. 20 proc. analfabetów), jest niedocenianym osiągnięciem tego okresu. Jest też już jakieś życie kulturalne.
Źródło: Ewa Wilk, Prof. Raciborski o tym, jak się zmieniało polskie społeczeństwo, 21.02.2017, dostępny w internecie: polityka.pl [dostęp 21.08.2020].
Słownik
proces społeczny związany ze zmianami w podziale pracy i struktur społecznych
warstwa społeczna charakterystyczna dla Europy Środkowej i Wschodniej, wyróżniająca się wykonywaniem przez nią zawodów wymagających pracy umysłowej i wysokim poziomem wykształcenia; inteligencja bywała przedmiotem zarówno idealizacji, jak i gwałtownej krytyki, wytykającej jej zwłaszcza elitaryzm i związek z klasami uprzywilejowanymi
jest to określenie środkowego poziomu, na którym sytuują się ludzie należący do różnych kategorii społecznych; jest to najbardziej zróżnicowana wewnętrznie klasa,z której spora część członków wywodzi się z inteligencji; współcześnie obejmuje zarówno właścicieli MŚP, jak i profesjonalistów, pracowników umysłowych czy wykwalifikowanych robotników
wynik podziału społeczeństwa dokonany ze względu na np. poziom kultury, styl życia, wykształcenie