Ciepło zostało oddane przez parę wodną podczas procesu skraplania i podczas zmniejszenia temperatury wody, która powstała z pary.

Ciepło zostało pobrane przez kalorymetr i wypełniającą go wodę.

Lód pobiera ciepło na stopienie i ogrzanie powstałej z niego wody do temperatury końcowej: $Q_{pobrane}=M{c}_t+M{c}_w\left(t_k-t_0\right)$.

Woda i kalorymetr oddają ciepło, skutkiem czego ich temperatura zmniejsza się: $Q_{oddane}=m_k{c}_k(t_p-t_k)+m_w{c}_w(t_p-t_k).$

Równanie bilansu: $Q_{pobrane}=Q_{oddane}$ ma postać:

Ciepło pobrane przez wodę $c_w\left(t_2-t_1\right)$ równe jest ciepłu oddanemu przez grzałkę $P\cdot \tau$.

$c_w=\frac{P\cdot \tau }{m(t_2-t_1)}=4,2424\frac{\mathrm{k}\mathrm{J}}{\mathrm{k}\mathrm{g}\cdot \mathrm{K}}\simeq 4,2\frac{\mathrm{k}\mathrm{J}}{\mathrm{k}\mathrm{g}\cdot \mathrm{K}}.$

Ciepło zostało oddane przez ołów w procesie krzepnięcia, oraz podczas zmniejszania temperatury zestalonego ołowiu od $t_2$ do $t_k$.

Ciepło zostało pobrane przez wodę i kalorymetr podczas zwiększania temperatury od $t_1$ do $t_k$.

Ciepło topnienia ołowiu wynosi:

$c_t=\frac{M{c}_w(t_k-t_1)+m_k{c}_k(t_k-t_1)-m{c}_{Pb}(t_2-t_k)}{m}=27,73\frac{\mathrm{k}\mathrm{J}}{\mathrm{k}\mathrm{g}}\approx 28\frac{\mathrm{k}\mathrm{J}}{\mathrm{k}\mathrm{g}}.$

Można wykorzystać schemat doświadczenia podobny do tego, jaki był analizowany w Przykładzie 2. w części „Warto przeczytać”

Zważ naczynie z wodą i bez wody, aby wyznaczyć masę początkową wody. Zmierz temperaturę początkową wody. Następnie zmierz czas potrzebny na doprowadzenie wody do wrzenia. Podgrzewaj wodę dalej przez kilkanaście minut i zmierz czas drugiego etapu ogrzewania, podczas którego woda wrze i zamienia się w parę. Zważ naczynie z wodą po zakończeniu ogrzewania i wyznacz masę wyparowanej wody. Skorzystaj z faktu, że podczas całego doświadczenia moc kuchenki nie zmienia się, możemy więc wyrazić ciepło pobrane przez wodę w obu etapach jako iloczyn mocy kuchenki $P$ i czasu ogrzewania.

Doświadczenie polega na zmierzeniu czasu ${\tau }_1$ potrzebnego na doprowadzenie wody do wrzenia, oraz czasu wrzenia wody ${\tau }_2$. Mierzymy temperaturę początkową wody $t$. Ważąc naczynie puste, naczynie z wodą przed i po zakończeniu ogrzewania, wyznaczamy masę początkową wody $m$ i masę wody która zamieniła się w parę $\Delta m$. Podczas całego doświadczenia moc kuchenki nie zmienia się, możemy więc wyrazić ciepła pobrane przez wodę w obu etapach jako iloczyn mocy kuchenki $P$ i czasu ogrzewania.

Ciepło pobrane podczas zwiększania temperatury wody do 100°C: $Q_1=m{c}_w\left(100°C-t\right)$ i jednocześnie $Q_1=P{\tau }_1$, więc:

Ciepło pobrane podczas wrzenia wody: $Q_2=\Delta m{c}_p$ i jednocześnie $Q_2=P{\tau }_2$, więc

Dzieląc otrzymane równania stronami, otrzymujemy:

skąd łatwo już wyznaczyć ciepło parowania wody: