R17AS274PRCK6
Zdjęcie przedstawia animację: siatkę wielokątów w wymiarze 3D - metalową konstrukcję. To fragmentu statku kosmicznego z filmu pod tytułem "Marsjanin".

I_P_W11_M01 Wprowadzenie do grafiki 3D

Siatka wielokątów statku kosmicznego z filmu Marsjanin
Źródło: Źródło: Twentieth Century Fox 2015.

Czym jest model 3D?

Jako model 3D rozumiemy zazwyczaj siatkę wielokątów (ang. polygons), które razem układają się w siatkę (ang. mesh). W zależności od zastosowania modelu liczba tych wielokątów ulega zmianie. Proste modele mogą zawierać ich kilkadziesiąt, a skomplikowane sceny przeznaczone do wysokobudżetowych produkcji nawet kilka milionów.

Sama siatka wielokątów, nazywana często także geometrią, to nie wszystko. Na realistyczny model składają się także tekstury, oświetlenie, postprodukcja i wiele innych czynników.

W pracy nad złożonymi projektami zespoły są zwykle podzielone na mniejsze grupy specjalistów, z których każda odpowiada za określone zadania. Są ludzie zajmujący się modelowaniem, animacją, teksturowaniem albo symulacją zjawisk fizycznych. Każda z tych specjalizacji to odrębna gałąź produkcji grafiki 3D, wymagająca wielu lat praktyki. Mają jednak wspólne fundamenty, z którymi zapoznasz się w toku tego e‑materiału.

Proces produkcji grafiki 3D przebiega zazwyczaj według reguł przedstawionych poniżej.

R1YCgVkRkFGel
{image#obrazek1}{alt#Na ilustracji przekrój poprzeczny przez gałkę oka. Widoczna jest soczewka, nerw wzrokowy, źrenica i mięśnie wokół gałki ocznej.}{position#lewo} {audio#nagranie lektorskie 1} Na tym etapie zbieramy obrazy referencyjne obiektu, który będziemy modelować. Dodatkowo zapoznajemy się z informacjami na jego temat i poznajemy jego sposób działania. Im więcej wiemy o danym przedmiocie, tym łatwiej będzie go realistycznie odwzorować. ### {image#obrazek2}{alt#Na ilustracji trójwymiarowy model gałki oka ludzkiego zaprojektowany w programie do grafiki 3D. Model skonstruowany jest z wielu kwadratów, tworzących wypukłą płaszczyznę w centralnej części każdego z kwadratów znajduje się kropka. Przez centralną część płaszczyzny przebiega czerwona linia.}{position#prawo} {audio#nagranie lektorskie 2} Za pomocą programu do modelowania 3D tworzymy tzw. geometrię obiektu, a więc trójwymiarowy kształt każdego z jego elementów składowych. ### {image#obrazek3}{alt#Na zdjęciu widok panelu oprogramowania służącego do edycji grafiki 3D. Edytowana jest tekstura jednego z elementów modelu gałki ocznej.} {position#lewo} {audio#nagranie lektorskie 3} Aby model wyglądał atrakcyjnie i realistycznie, potrzebne są mu tekstury. To rodzaj opakowania, które obejmuje stworzony przez nas kształt. Tekstury możemy tworzyć sami w programie graficznym lub znaleźć je w internecie.Materiały, które definiujemy bezpośrednio w oprogramowaniu do modelowania 3D, to informacja o tym, jak nasz model powinien reagować na światło, cienie i odbicia. ### {image#obrazek4}{alt#Na zdjęciu efekt pracy w dedykowanym oprogramowaniu czyli model gałki ocznej w 3D.}{position#prawo} {audio#nagranie lektorskie 4} Na tym etapie zapisujemy model w postaci pojedynczego pliku graficznego lub ich sekwencji, jeśli tworzymy animację. Ten proces, w zależności od szczegółowości modelu i procesora, jakim dysponujemy, może zająć chwilę lub nawet wiele godzin. Efekty specjalne, do których przywykliśmy dziś w filmach, często są renderowane całymi tygodniami na komputerach spiętych w sieci przeznaczone specjalnie do tego celu (render‑farmy). ### {image#obrazek5}{alt#Na obrazku panel oprogramowania do projektowania grafiki 3D. W programie edytowane są kolory modelu gałki ocznej.}{position#lewo} {audio#nagranie lektorskie 5} Końcową obróbkę obrazów, np. korekcję kolorów lub dodanie napisów, przeprowadza się w innych programach graficznych, m.in. w programie Photoshop (dla pojedynczych obrazów) lub After Effects (dla animacji). W ten sposób zaoszczędzamy czas potrzebny na wielokrotne renderowanie w programie 3D.