Komponent Rigid Body

Co należy zrobić, aby ruch obiektu tworzonego w programie Blender odwzorowywał prawa fizyki? Po pierwsze trzeba obiekt w odpowiedni sposób przygotować. W tym celu dodajemy do niego komponent Rigid Body, który odpowiada za symulację ruchu – wpływa na położenie i orientację obiektu.

R4JVsPpnxiCsK

Zrzut ekranu przedstawia parametry komponentu Rigid Body. W rozwiniętej zakładce można zmienić typ, ustawienia takie jak masa oraz kolizje takie jak kształt czy źródło.

Obiekty z zastosowanym komponentem Rigid Body mogą przyjmować dwa typy:

• Active – ich symulacja jest dynamiczna;

• Passive – pozostają statyczne.

Oba typy mogą być jednak częścią animacji.

Manipulując różnymi parametrami komponentu Rigid Body, możemy stworzyć symulację obiektu odwzorowującą jego zachowanie w rzeczywistości. W sekcji Settings możemy edytować parametr Mass, który wyraża masę obiektu zapisywaną w kilogramach. Dodatkowo jest tu opcja Dynamic, za pomocą której możemy włączyć lub wyłączyć symulację dla obiektu. Kolejną opcją jest Animated, której włączenie powoduje, że obiekt będzie kontrolowany przez system animacji.

Kolejną sekcją z parametrami komponentu Rigid Body jest sekcja Collisions, gdzie możemy ustawić kształt strefy rejestrującej kolizje z innymi obiektami. Mamy do dyspozycji kształty podstawowe, takie jak pudełko (Box), kula (Sphere), kapsuła (Capsule), cylinder (Cylinder) i stożek (Cone), a także kształty oparte na siatce – Convex Hull i Mesh. Te dwa ostatnie są ustalane na podstawie kształtu obiektu, więc lepiej do niego pasują niż kula czy pudełko.

W sekcji Surface Response możemy zmieniać ustawienia powierzchni obiektu, znajdują się w niej dwa parametry przyjmujące wartości skalarne od 0 do 1:

• Friction – tarcie, czyli opór, jaki stawia przedmiot w ruchu, wartość ta określa utratę prędkości obiektu, gdy wejdzie w kolizję z innym;

• Bounciness – sprężystość, elastyczność, określająca, czy obiekt po kolizji będzie się odbijał.

Słownik