Zapoznaj się z informacjami zamieszczonymi na osi czasu. Wydarzenia historyczne podziel na odnoszące się do sfery cesarskiej oraz do sfery kościelnej. Zastanów się, które z nich mogłyby należeć do obu tych obszarów.
RfNc00jzZCMUv
(Uzupełnij).
Rg2yo5wpPEPNH1
Oś czasu:
800 Koronacja króla Franków Karola Wielkiego na cesarza Akt koronacji Karola Wielkiego na cesarza rzymskiego przez papieża Leona III był równoznaczny z aktem odnowienia cesarstwa rzymskiego na Zachodzie. Miał również świadczyć o jedności chrześcijańskiej świata zachodniego. Imperium władcy Franków, którego czyny były opiewane w pieśniach i legendach i którego imię stało się źródłosłowem słowiańskiego określenia władcy, nie oparło się wewnętrznym podziałom i kryzysom, jednak trudno nie podkreślić kulturotwórczego znaczenia panowania Karola Wielkiego dla całej zachodniej i środkowej Europy.
Na zdjęciu widoczna jest rzeźba przedstawiająca mężczyznę siedzącego na koniu. Mężczyzna jest umięśniony, ma krótkie kręcone włosy i na głowie wieniec. Ubrany jest w tunikę i płaszcz, który spływa mu z ramienia. Prawą rękę ma uniesioną i wskazuje palcem do góry, lewą trzyma wodze konia. Koń stoi na tylnych nogach, z uniesioną głową i rozwianą grzywą oraz ogonem. W tle widoczny jest fałdowany materiał przypominający kotarę, fragment kolumny oraz malowidło z drzewem i architekturą. Całość wykonana jest w jasnym kamieniu. Podpis: Agostino Cornacchini [czytaj: agostino kornaczini], konny pomnik Karola Wielkiego w Bazylice św. Piotra w Watykanie.
901 - 1000 Powstanie sztuki romańskiej Romanizm powstał w Europie zachodniej w X w. Był to pierwszy wyrazisty styl w architekturze i sztuce okresu średniowiecza. Czerpał ze wzorów karolińskich, ottońskich i bizantyjskich. Stosowany głównie w budownictwie sakralnym, opierał się na przejrzystym układzie brył. Wśród cech charakterystycznych dla stylu romańskiego są: mury o grubych ścianach i niewielkich otworach okiennych, sklepienia kolebkowe lub krzyżowe, charakter obronny, elementy rzeźby architektonicznej (tympanony, kolumny) i malarstwa ściennego.
Na zdjęciu widoczne są dwie strony starej księgi z rysunkami wykonanymi głównie czerwonym i zielonym tuszem. Na lewej stronie, w górnej części, znajduje się postać siedząca na tronie, otoczona aureolą, trzymająca krzyż i kulę. Poniżej widać kilka postaci, z których jedna klęczy i trzyma klucz, a inna trzyma tabliczkę z napisem. Obok unosi się postać z uniesioną ręką, a nad nią anioł z banderolą. W dolnej części strony przedstawiona jest leżąca postać i druga stojąca, która wskazuje na nią. Na prawej stronie, w górnej części, znajduje się postać z koroną i aureolą, siedząca na tronie z berłem i kulą, w tle budowla z wieżami. Poniżej widoczne są dwie postacie stojące w arkadach, jedna z mitrą i pastorałem, druga z laską. Obok znajdują się drzewa o fantazyjnych kształtach. Całość otoczona jest ramkami z prostych linii i wzorów. Podpis:Rupert z Deutz, Explanatio in Cantica Canticorum, około 1160‑1170.
962 Koronacja Ottona I na cesarza Otton I Wielki, król niemiecki, odwołując się do tradycji frankijskiej i czerpiąc ze wzrozu Karola Wielkiego, dążył do scalenia państwa niemieckiego, tłumił wewnętrzne bunty i dawał odpór wrogom, jednocześnie zyskując przychylność papiestwa. W 962 r. został koronowany przez papieża na cesarza rzymskiego.
Na obrazie widoczna jest duża grupa ludzi zgromadzonych na brzegu rzeki lub morza, obok przycumowanego statku o wysokim maszcie i rozpiętym żaglu. Po lewej stronie obrazu znajduje się tłum postaci – mężczyzn, kobiet i dzieci, niektórzy na koniach, inni idą pieszo, część niesie sztandary. Na pierwszym planie po lewej stronie stoi starszy mężczyzna z brodą, w długiej szacie z kapturem, który trzyma zwojowany dokument i jest zwrócony w stronę grupy postaci po prawej stronie. Po prawej stronie obrazu znajdują się dostojnie ubrani mężczyźni w koronach i szatach ozdobionych złotymi elementami, z pastorałami w rękach, oraz kobieta w długiej sukni i płaszczu, stojąca na podeście pokrytym dywanem. W tle widać zielony krajobraz z drzewami i wodą, a na wodzie kolejny żaglowiec. Podpis: Hugo Vogel, Przybycie Ottona Wielkiego i jego żony Edith w pobliże Magdeburga we wrześniu 937 roku.
1001 - 1100 Powstanie metody scholastycznej Mianem scholastyki określamy uniwersalny projekt myślowy w rozwoju filozofii średniowiecznej, którego głównymi celami było badanie problemu zgodności prawd wiary z rozumem naturalnym oraz wypracowanie jednolitej metody badań służącej objaśnianiu pism świętych. Był to wielki, poważny projekt racjonalizacji wiary i fundament europejskiej myśli filozoficznej.
Na zdjęciu widoczna jest duża, otwarta księga leżąca na ozdobnym stojaku. Strona po lewej stronie przedstawia rysunek prostokątnej budowli z poziomymi pasami w kolorze pomarańczowym i zielonym, przypominającymi układ architektoniczny. Strona po prawej stronie zawiera rysunek postaci z dużą głową, zieloną twarzą, czerwonymi rogami, szeroko otwartymi oczami i uniesionymi rękami. Postać ma krótkie nogi i pazury u stóp oraz rąk. Wokół księgi stoją osoby w ciemnych i jasnych ubraniach, widoczne od pasa w dół lub z rękami złożonymi na brzuchu. W tle widać fragmenty wystawy. Podpis: Codex Gigas – największy na świecie istniejący średniowieczny manuskrypt. Podpis: Codex Gigas – największy na świecie istniejący średniowieczny manuskrypt.
1020 Publikacja przez biskupa Fulberta z Chartres wskazówek do postępowania rycerzy Dokument autorstwa biskupa Fulberta z Chartres nie był w owym czasie jednym kodeksem określającym relacje między wasalem a seniorem, jednak oddaje on w sposób wierny zasady feudalne w ówczesnej Europie. Według tego dokumentu wasal, przysięgając wierność seniorowi, godził się strzec swego pana, nie dopuszczając do żadnej krzywdy fizycznej, żadnej szkody materialnej, jak również żadnego uszczerbku na jego honorze. Wskazówki biskupa Fulberta świadczą o wzmocnieniu systemu feudalnego w Europie.,
Na zdjęciu widoczna jest jasna rzeźba przedstawiająca postać mężczyzny w długiej szacie i wysokiej mitrze na głowie. Postać ma brodę i opuszczoną głowę, patrząc w dół. Lewą ręką trzyma zwój z wyrzeźbionym na nim wizerunkiem budowli z wieżami i łukami. Prawa ręka oparta jest na biodrze. Tło rzeźby wypełnione jest bogato zdobionymi elementami architektonicznymi o ażurowych wzorach i dekoracjach roślinnych. Po prawej stronie widoczny jest fragment innej rzeźby przedstawiającej postać w mitrze, trzymającą ją obiema rękami. Podpis: Wieża chóralna Katedry Notre‑Dame [czytaj: notr dam] w Chartres [czytaj: szartr]. Posąg Fulberta, biskupa Chartres [czytaj: szartr]
1075 Powstanie dokumentu Dictatus Papae Dictatus Papae, sporządzony przez papieża Grzegorza VII, głosił uniwersalizm papieski, czyli zwierzchność papieża nad całym światem chrześcijańskim.,
Na ilustracji widoczny jest mężczyzna w długiej szacie, siedzący na krześle z ozdobnym oparciem zakończonym kulistymi elementami. Mężczyzna ma krótkie, przerzedzone włosy i skupione spojrzenie. Spoczywa na lewym łokciu opartym o stół, a lewą dłoń trzyma przy ustach. Na stole leży tkanina z geometrycznymi i roślinnymi wzorami. W tle widoczne są pionowe pasy dekoracyjne. Podpis: Grzegorz VII. Ilustracja z książki Germania: dwa tysiące lat niemieckiej historii, 1882
1085 Założenie uniwersytetu w Bolonii Uniwersytet boloński to najstarszy uniwersytet na świecie. Wcześniej, nawet od IV w. n.e. w Bolonii działały szkoły prawa rzymskiego. Początek uniwersytetu wiąże się z odnalezieniem tekstu Kodeksu i Pandenktów cesarza Justyniana I Wielkiego (VI w. n.e.). Za twórcę bolońskiej szkoły prawniczej uchodzi rzymski prawnik Irnerius.,
Na ilustracji widoczny jest okrągły znak z napisem wzdłuż krawędzi: „ALMA MATER STUDIORUM UNIVERSITA DI BOLOGNA A.D. 1088”. Wewnątrz okręgu znajduje się kompozycja architektoniczna przypominająca budowle z wieżami. W górnych częściach wież po lewej stronie widać dwie postacie, a po prawej również dwie postacie stojące naprzeciw siebie. W dolnych częściach wież znajdują się po lewej dwie siedzące postacie, na środku jedna siedząca postać, a po prawej siedząca postać z dwiema stojącymi obok niej. Nad środkową wieżą umieszczone są dwa herby. Podpis: Logo uniwersytetu bolońskiego
1150 Powstanie gotyku we Francji Styl gotycki był drugim wyrazistym stylem występującym w architekturze i sztuce w okresie średniowiecza. Ukształtował się we Francji przed połową XII w., skąd rozprzestrzenił się w innych krajach Eropy Zachodniej: Anglii, Hiszpanii, Niemczech, Skandynawii i w Europie Środkowej. Był to głównie styl sakralny, najpełniej reprezentowany w budownictwie kościelnym, zakonnym, ale także świeckim. Na zdjęciu widoczna jest duża gotycka katedra z wysokimi wieżami i bogato zdobioną fasadą. W centralnej części budowli znajduje się duże okrągłe okno w formie rozety z misternym wzorem. Poniżej rozety umieszczony jest duży portal wejściowy z rzeźbieniami. Po prawej stronie budynku widać rząd przypór z łukami i ozdobnymi detalami. Dach katedry jest spadzisty i pokryty ciemnym materiałem. Na pierwszym planie widoczne są drzewa oraz teren z kamieniami i konstrukcjami przypominającymi rusztowania lub ogrodzenia. Całość przedstawiona jest w czerni i bieli. Podpis: Za najstarszą gotycką budowlę we Francji uważa się bazylikę w Saint‑Denis [czytaj: są deni] pod Paryżem.
Oś czasu:
800 Koronacja króla Franków Karola Wielkiego na cesarza Akt koronacji Karola Wielkiego na cesarza rzymskiego przez papieża Leona III był równoznaczny z aktem odnowienia cesarstwa rzymskiego na Zachodzie. Miał również świadczyć o jedności chrześcijańskiej świata zachodniego. Imperium władcy Franków, którego czyny były opiewane w pieśniach i legendach i którego imię stało się źródłosłowem słowiańskiego określenia władcy, nie oparło się wewnętrznym podziałom i kryzysom, jednak trudno nie podkreślić kulturotwórczego znaczenia panowania Karola Wielkiego dla całej zachodniej i środkowej Europy.
Na zdjęciu widoczna jest rzeźba przedstawiająca mężczyznę siedzącego na koniu. Mężczyzna jest umięśniony, ma krótkie kręcone włosy i na głowie wieniec. Ubrany jest w tunikę i płaszcz, który spływa mu z ramienia. Prawą rękę ma uniesioną i wskazuje palcem do góry, lewą trzyma wodze konia. Koń stoi na tylnych nogach, z uniesioną głową i rozwianą grzywą oraz ogonem. W tle widoczny jest fałdowany materiał przypominający kotarę, fragment kolumny oraz malowidło z drzewem i architekturą. Całość wykonana jest w jasnym kamieniu. Podpis: Agostino Cornacchini [czytaj: agostino kornaczini], konny pomnik Karola Wielkiego w Bazylice św. Piotra w Watykanie.
901 - 1000 Powstanie sztuki romańskiej Romanizm powstał w Europie zachodniej w X w. Był to pierwszy wyrazisty styl w architekturze i sztuce okresu średniowiecza. Czerpał ze wzorów karolińskich, ottońskich i bizantyjskich. Stosowany głównie w budownictwie sakralnym, opierał się na przejrzystym układzie brył. Wśród cech charakterystycznych dla stylu romańskiego są: mury o grubych ścianach i niewielkich otworach okiennych, sklepienia kolebkowe lub krzyżowe, charakter obronny, elementy rzeźby architektonicznej (tympanony, kolumny) i malarstwa ściennego.
Na zdjęciu widoczne są dwie strony starej księgi z rysunkami wykonanymi głównie czerwonym i zielonym tuszem. Na lewej stronie, w górnej części, znajduje się postać siedząca na tronie, otoczona aureolą, trzymająca krzyż i kulę. Poniżej widać kilka postaci, z których jedna klęczy i trzyma klucz, a inna trzyma tabliczkę z napisem. Obok unosi się postać z uniesioną ręką, a nad nią anioł z banderolą. W dolnej części strony przedstawiona jest leżąca postać i druga stojąca, która wskazuje na nią. Na prawej stronie, w górnej części, znajduje się postać z koroną i aureolą, siedząca na tronie z berłem i kulą, w tle budowla z wieżami. Poniżej widoczne są dwie postacie stojące w arkadach, jedna z mitrą i pastorałem, druga z laską. Obok znajdują się drzewa o fantazyjnych kształtach. Całość otoczona jest ramkami z prostych linii i wzorów. Podpis:Rupert z Deutz, Explanatio in Cantica Canticorum, około 1160‑1170.
962 Koronacja Ottona I na cesarza Otton I Wielki, król niemiecki, odwołując się do tradycji frankijskiej i czerpiąc ze wzrozu Karola Wielkiego, dążył do scalenia państwa niemieckiego, tłumił wewnętrzne bunty i dawał odpór wrogom, jednocześnie zyskując przychylność papiestwa. W 962 r. został koronowany przez papieża na cesarza rzymskiego.
Na obrazie widoczna jest duża grupa ludzi zgromadzonych na brzegu rzeki lub morza, obok przycumowanego statku o wysokim maszcie i rozpiętym żaglu. Po lewej stronie obrazu znajduje się tłum postaci – mężczyzn, kobiet i dzieci, niektórzy na koniach, inni idą pieszo, część niesie sztandary. Na pierwszym planie po lewej stronie stoi starszy mężczyzna z brodą, w długiej szacie z kapturem, który trzyma zwojowany dokument i jest zwrócony w stronę grupy postaci po prawej stronie. Po prawej stronie obrazu znajdują się dostojnie ubrani mężczyźni w koronach i szatach ozdobionych złotymi elementami, z pastorałami w rękach, oraz kobieta w długiej sukni i płaszczu, stojąca na podeście pokrytym dywanem. W tle widać zielony krajobraz z drzewami i wodą, a na wodzie kolejny żaglowiec. Podpis: Hugo Vogel, Przybycie Ottona Wielkiego i jego żony Edith w pobliże Magdeburga we wrześniu 937 roku.
1001 - 1100 Powstanie metody scholastycznej Mianem scholastyki określamy uniwersalny projekt myślowy w rozwoju filozofii średniowiecznej, którego głównymi celami było badanie problemu zgodności prawd wiary z rozumem naturalnym oraz wypracowanie jednolitej metody badań służącej objaśnianiu pism świętych. Był to wielki, poważny projekt racjonalizacji wiary i fundament europejskiej myśli filozoficznej.
Na zdjęciu widoczna jest duża, otwarta księga leżąca na ozdobnym stojaku. Strona po lewej stronie przedstawia rysunek prostokątnej budowli z poziomymi pasami w kolorze pomarańczowym i zielonym, przypominającymi układ architektoniczny. Strona po prawej stronie zawiera rysunek postaci z dużą głową, zieloną twarzą, czerwonymi rogami, szeroko otwartymi oczami i uniesionymi rękami. Postać ma krótkie nogi i pazury u stóp oraz rąk. Wokół księgi stoją osoby w ciemnych i jasnych ubraniach, widoczne od pasa w dół lub z rękami złożonymi na brzuchu. W tle widać fragmenty wystawy. Podpis: Codex Gigas – największy na świecie istniejący średniowieczny manuskrypt. Podpis: Codex Gigas – największy na świecie istniejący średniowieczny manuskrypt.
1020 Publikacja przez biskupa Fulberta z Chartres wskazówek do postępowania rycerzy Dokument autorstwa biskupa Fulberta z Chartres nie był w owym czasie jednym kodeksem określającym relacje między wasalem a seniorem, jednak oddaje on w sposób wierny zasady feudalne w ówczesnej Europie. Według tego dokumentu wasal, przysięgając wierność seniorowi, godził się strzec swego pana, nie dopuszczając do żadnej krzywdy fizycznej, żadnej szkody materialnej, jak również żadnego uszczerbku na jego honorze. Wskazówki biskupa Fulberta świadczą o wzmocnieniu systemu feudalnego w Europie.,
Na zdjęciu widoczna jest jasna rzeźba przedstawiająca postać mężczyzny w długiej szacie i wysokiej mitrze na głowie. Postać ma brodę i opuszczoną głowę, patrząc w dół. Lewą ręką trzyma zwój z wyrzeźbionym na nim wizerunkiem budowli z wieżami i łukami. Prawa ręka oparta jest na biodrze. Tło rzeźby wypełnione jest bogato zdobionymi elementami architektonicznymi o ażurowych wzorach i dekoracjach roślinnych. Po prawej stronie widoczny jest fragment innej rzeźby przedstawiającej postać w mitrze, trzymającą ją obiema rękami. Podpis: Wieża chóralna Katedry Notre‑Dame [czytaj: notr dam] w Chartres [czytaj: szartr]. Posąg Fulberta, biskupa Chartres [czytaj: szartr]
1075 Powstanie dokumentu Dictatus Papae Dictatus Papae, sporządzony przez papieża Grzegorza VII, głosił uniwersalizm papieski, czyli zwierzchność papieża nad całym światem chrześcijańskim.,
Na ilustracji widoczny jest mężczyzna w długiej szacie, siedzący na krześle z ozdobnym oparciem zakończonym kulistymi elementami. Mężczyzna ma krótkie, przerzedzone włosy i skupione spojrzenie. Spoczywa na lewym łokciu opartym o stół, a lewą dłoń trzyma przy ustach. Na stole leży tkanina z geometrycznymi i roślinnymi wzorami. W tle widoczne są pionowe pasy dekoracyjne. Podpis: Grzegorz VII. Ilustracja z książki Germania: dwa tysiące lat niemieckiej historii, 1882
1085 Założenie uniwersytetu w Bolonii Uniwersytet boloński to najstarszy uniwersytet na świecie. Wcześniej, nawet od IV w. n.e. w Bolonii działały szkoły prawa rzymskiego. Początek uniwersytetu wiąże się z odnalezieniem tekstu Kodeksu i Pandenktów cesarza Justyniana I Wielkiego (VI w. n.e.). Za twórcę bolońskiej szkoły prawniczej uchodzi rzymski prawnik Irnerius.,
Na ilustracji widoczny jest okrągły znak z napisem wzdłuż krawędzi: „ALMA MATER STUDIORUM UNIVERSITA DI BOLOGNA A.D. 1088”. Wewnątrz okręgu znajduje się kompozycja architektoniczna przypominająca budowle z wieżami. W górnych częściach wież po lewej stronie widać dwie postacie, a po prawej również dwie postacie stojące naprzeciw siebie. W dolnych częściach wież znajdują się po lewej dwie siedzące postacie, na środku jedna siedząca postać, a po prawej siedząca postać z dwiema stojącymi obok niej. Nad środkową wieżą umieszczone są dwa herby. Podpis: Logo uniwersytetu bolońskiego
1150 Powstanie gotyku we Francji Styl gotycki był drugim wyrazistym stylem występującym w architekturze i sztuce w okresie średniowiecza. Ukształtował się we Francji przed połową XII w., skąd rozprzestrzenił się w innych krajach Eropy Zachodniej: Anglii, Hiszpanii, Niemczech, Skandynawii i w Europie Środkowej. Był to głównie styl sakralny, najpełniej reprezentowany w budownictwie kościelnym, zakonnym, ale także świeckim. Na zdjęciu widoczna jest duża gotycka katedra z wysokimi wieżami i bogato zdobioną fasadą. W centralnej części budowli znajduje się duże okrągłe okno w formie rozety z misternym wzorem. Poniżej rozety umieszczony jest duży portal wejściowy z rzeźbieniami. Po prawej stronie budynku widać rząd przypór z łukami i ozdobnymi detalami. Dach katedry jest spadzisty i pokryty ciemnym materiałem. Na pierwszym planie widoczne są drzewa oraz teren z kamieniami i konstrukcjami przypominającymi rusztowania lub ogrodzenia. Całość przedstawiona jest w czerni i bieli. Podpis: Za najstarszą gotycką budowlę we Francji uważa się bazylikę w Saint‑Denis [czytaj: są deni] pod Paryżem.
Polecenie 2
Na linii chronologicznej zaznaczono powstanie dwóch różnych stylów w sztuce. Zapisz je. Skorzystaj z dostępnych źródeł i wypisz cechy, którymi się charakteryzowały.
R1U7ror9uUlgw
(Uzupełnij).
Galeria interaktywna
RfjbWiyu44YjO1
Ilustracja interaktywna przedstawia średniowieczną rycinę. Są na niej cztery pochylone kobiety składające hołd i dary siedzącemu na tronie, w otoczeniu dworzan, cesarzowi. Opis punktów znajdujących się na rycinie: 1. Cztery krainy chrześcijańskiej Europy zostały przedstawione w alegorycznych postaciach kobiet. Pochylają głowy, niosąc dary cesarzowi., 2. Plan Ottona III zmierzał do integracji wszystkich królestw chrześcijańskich, dla których władzą zwierzchnią byłby cesarz., 3. Cesarz został wyróżniony na ilustracji: jest większy od pozostałych postaci, siedzi na tronie, trzymając insygnia władzy. Ubrany jest w czerwień symbolizującą władzę. Jego przedstawienie odnosi się do tryumfu Cesarstwa nad innymi państwami.
Ilustracja interaktywna przedstawia średniowieczną rycinę. Są na niej cztery pochylone kobiety składające hołd i dary siedzącemu na tronie, w otoczeniu dworzan, cesarzowi. Opis punktów znajdujących się na rycinie: 1. Cztery krainy chrześcijańskiej Europy zostały przedstawione w alegorycznych postaciach kobiet. Pochylają głowy, niosąc dary cesarzowi., 2. Plan Ottona III zmierzał do integracji wszystkich królestw chrześcijańskich, dla których władzą zwierzchnią byłby cesarz., 3. Cesarz został wyróżniony na ilustracji: jest większy od pozostałych postaci, siedzi na tronie, trzymając insygnia władzy. Ubrany jest w czerwień symbolizującą władzę. Jego przedstawienie odnosi się do tryumfu Cesarstwa nad innymi państwami.
Cztery krainy chrześcijańskiej Europy: Sclavinia, Germania, Galia i Roma składają hołd cesarzowi Ottonowi III. Iluminacja z Ewangeliarza Ottona III (ok. 1000 roku)
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
RgjGW66E9Axer1
Ilustracja interaktywna przedstawia wnętrze dużej sali. Na podwyższeniu, za pulpitem stoi starszy mężczyzna. W ławach, przed nim siedzą mężczyźni, słuchają. Zapisują coś na kartkach papieru. Opis punktów znajdujących się na ilustracji: 1. Powstanie uniwersytetów związane było z procesem urbanizacji oraz ówczesnym przebudzeniem intelektualnym. Dla potrzeb kształcenia duchowieństwa powstawały szkoły przy katedrach, kolegiatach, klasztorach, a później przy parafiach. Ale wraz z rozwojem miast, szkoły kształciły już nie tylko duchownych z rodzin możnowładczych, lecz także synów mieszczańskich, którzy mieli objąć stanowiska kościelne i państwowe. Od XI wieku w Europie Zachodniej szybko rozwijała się gospodarka towarowo - pieniężna, powstawały nowe miasta, wsie i parafie, a wraz z nimi gęstniała sieć szkolna. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 2. W stolicach ówczesnej kultury umysłowej, zwłaszcza w Bolonii i Paryżu, szkoły miejskie, katedralne i klasztorne, przyciągały nauczycieli i studentów ze wszystkich krajów Europy. Traciły charakter uczelni prowincjonalnych, a nabierały charakteru powszechności i stawały się dostępne dla mistrzów i uczniów z całego chrześcijańskiego świata. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 3. Pierwsze studia generalne, czyli uniwersytety ukształtowały się w XI – XII wieku w Bolonii i Paryżu, następne powstały w Oksfordzie, Cambridge [czytaj: kembrydż], Padwie; do końca XV wieku utworzono ich w Europie około 805 r. W obronie swych praw i przywilejów profesorowie i studenci zrzeszali się w korporację (cech) nauczycieli i studentów. Pierwsze takie zrzeszenia, równoległe do organizacji rzemieślniczych i kupieckich, powołali studenci w Bolonii pod koniec XII wieku. Nazwa universitas (uniwersytet) oznaczała pierwotnie korporację, a później stała się określeniem samej uczelni oraz całości nauk wykładanych na tej uczelni. Uniwersytety średniowieczne nawiązywały do jednego z dwóch wzorców: ukształtowanego w Bolonii lub w Paryżu. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 4. Wielką wartością uniwersytetów średniowiecznych była ich ponadnarodowa powszechność. Zajęcia prowadzone były w języku łacińskim, co przyczyniało się do ich uniwersalnego charakteru. Powszechność opierała się na przywileju papieskim nadającym licentia licentia ubique docendi [czytaj: licencja ubikwe docendi], upoważnienie do nauczania wszędzie. Powstałe w średniowieczu stopnie licencjata, bakałarza, magistra, doktora, uznawano w całym świecie. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 5. Początkowo istniały w Bolonii dwa uniwersytety prawnicze […]. W XIV wieku obok uniwersytetów prawniczych powstał uniwersytet sztuk wyzwolonych, z wydziałami medycyny, a od 1360 roku także teologii. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 6. Uniwersytet Paryski był związkiem mistrzów (profesorów) i korporacją duchownych (księży, kleryków). Podlegał władzom kościelnym. Miał cztery fakultety: sztuk wyzwolonych, medycyny, prawa (kanonicznego) i teologii. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217.
Ilustracja interaktywna przedstawia wnętrze dużej sali. Na podwyższeniu, za pulpitem stoi starszy mężczyzna. W ławach, przed nim siedzą mężczyźni, słuchają. Zapisują coś na kartkach papieru. Opis punktów znajdujących się na ilustracji: 1. Powstanie uniwersytetów związane było z procesem urbanizacji oraz ówczesnym przebudzeniem intelektualnym. Dla potrzeb kształcenia duchowieństwa powstawały szkoły przy katedrach, kolegiatach, klasztorach, a później przy parafiach. Ale wraz z rozwojem miast, szkoły kształciły już nie tylko duchownych z rodzin możnowładczych, lecz także synów mieszczańskich, którzy mieli objąć stanowiska kościelne i państwowe. Od XI wieku w Europie Zachodniej szybko rozwijała się gospodarka towarowo - pieniężna, powstawały nowe miasta, wsie i parafie, a wraz z nimi gęstniała sieć szkolna. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 2. W stolicach ówczesnej kultury umysłowej, zwłaszcza w Bolonii i Paryżu, szkoły miejskie, katedralne i klasztorne, przyciągały nauczycieli i studentów ze wszystkich krajów Europy. Traciły charakter uczelni prowincjonalnych, a nabierały charakteru powszechności i stawały się dostępne dla mistrzów i uczniów z całego chrześcijańskiego świata. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 3. Pierwsze studia generalne, czyli uniwersytety ukształtowały się w XI – XII wieku w Bolonii i Paryżu, następne powstały w Oksfordzie, Cambridge [czytaj: kembrydż], Padwie; do końca XV wieku utworzono ich w Europie około 805 r. W obronie swych praw i przywilejów profesorowie i studenci zrzeszali się w korporację (cech) nauczycieli i studentów. Pierwsze takie zrzeszenia, równoległe do organizacji rzemieślniczych i kupieckich, powołali studenci w Bolonii pod koniec XII wieku. Nazwa universitas (uniwersytet) oznaczała pierwotnie korporację, a później stała się określeniem samej uczelni oraz całości nauk wykładanych na tej uczelni. Uniwersytety średniowieczne nawiązywały do jednego z dwóch wzorców: ukształtowanego w Bolonii lub w Paryżu. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 4. Wielką wartością uniwersytetów średniowiecznych była ich ponadnarodowa powszechność. Zajęcia prowadzone były w języku łacińskim, co przyczyniało się do ich uniwersalnego charakteru. Powszechność opierała się na przywileju papieskim nadającym licentia licentia ubique docendi [czytaj: licencja ubikwe docendi], upoważnienie do nauczania wszędzie. Powstałe w średniowieczu stopnie licencjata, bakałarza, magistra, doktora, uznawano w całym świecie. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 5. Początkowo istniały w Bolonii dwa uniwersytety prawnicze […]. W XIV wieku obok uniwersytetów prawniczych powstał uniwersytet sztuk wyzwolonych, z wydziałami medycyny, a od 1360 roku także teologii. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217., 6. Uniwersytet Paryski był związkiem mistrzów (profesorów) i korporacją duchownych (księży, kleryków). Podlegał władzom kościelnym. Miał cztery fakultety: sztuk wyzwolonych, medycyny, prawa (kanonicznego) i teologii. Roman Bartnicki, Fundamentalne zasady funkcjonowania uniwersytetów: średniowieczne wzorce i współczesne dylematy, “Saeculum Christianum. Pismo historyczno‑społeczne” 2001, nr 8/1, s. 201‑217.
Wykład uniwersytecki (ilustracja z połowy XIV w.)
R1MiG2hMLzx3x1
Ilustracja interaktywna przedstawia mężczyznę siedzącego przy pulpicie, mężczyzna ma przed sobą otwartą księgę. Naprzeciw mężczyzny siedzą na ziemi czterej mężczyźni z tonsurami i w habitach. Jeden z nich ma przed sobą otwartą książkę. Opis punków znajdujących się na ilustracji: 1. Uczniowie z wystrzyżonymi na głowach tonsurami siedzą na podłodze, czytając lektury. 2. Siedzący przy pulpicie wykładowca śledzi czytany przez uczniów tekst. 3. Średniowieczna łacina była językiem, który powstał na gruncie klasycznego języka łacińskiego używanego przez mieszkańców Lacjum, czyli starożytnego Rzymu. W średniowieczu był to język ludzi wykształconych, głównie duchownych i wykładowców. Nazywano ją łaciną szkolarską. Jej nauka była kosztowna, dlatego istniała też łacina ludowa, uboższa odmiana, z której wyłoniły się języki narodowe, np. romańskie. Oprócz tego istniała łacina kościelna, która miała charakter kościelno‑liturgiczny.
Ilustracja interaktywna przedstawia mężczyznę siedzącego przy pulpicie, mężczyzna ma przed sobą otwartą księgę. Naprzeciw mężczyzny siedzą na ziemi czterej mężczyźni z tonsurami i w habitach. Jeden z nich ma przed sobą otwartą książkę. Opis punków znajdujących się na ilustracji: 1. Uczniowie z wystrzyżonymi na głowach tonsurami siedzą na podłodze, czytając lektury. 2. Siedzący przy pulpicie wykładowca śledzi czytany przez uczniów tekst. 3. Średniowieczna łacina była językiem, który powstał na gruncie klasycznego języka łacińskiego używanego przez mieszkańców Lacjum, czyli starożytnego Rzymu. W średniowieczu był to język ludzi wykształconych, głównie duchownych i wykładowców. Nazywano ją łaciną szkolarską. Jej nauka była kosztowna, dlatego istniała też łacina ludowa, uboższa odmiana, z której wyłoniły się języki narodowe, np. romańskie. Oprócz tego istniała łacina kościelna, która miała charakter kościelno‑liturgiczny.
Wykład na Uniwersytecie Paryskim (ilustracja z Grandes Chroniques de France, koniec XIV w.)
Źródło: Wikimedia Commons, domena publiczna.
Rc2S6Xz6N1IkW1
Ilustracja interaktywna przedstawia trzy ilustracje. Pierwsza z nich prezentuje cztery szkielety ludzkie tańczące nad wstającym z grobu szkieletem. Druga ilustracja przedstawia dwa szkielety z kosami, prowadzące za dłonie duchownego i ubranego w dworski strój mężczyznę. Trzecia ilustracja przedstawia korowód ludzi różnych stanów. W korowodzie stoją na przemian ludzie i szkielety z kosami. Opis punktów znajdujących się na ilustracjach:
1. Uniwersalizmem jest także ujednolicenie motywów w sztuce, np. danse macabre (taniec śmierci).
2. Michael Wolgemut był niemieckim malarzem, Guy Marchant – francuskim ilustratorem, a ostatni fresk znajduje się w Pinzolo we Włoszech.
3. Na wszystkich obrazach znajduje się upersonifikowana śmierć w postaci kościotrupa oraz ludzie różnych stanów, których Śmierć zabiera ze sobą.
4. Każde z tych przedstawień ma charakter dydaktyczny i odnosi się do średniowiecznego przypomnienia o śmierci (memento mori) - pamiętaj, że umrzesz.
5. Innymi motywami średniowiecznymi były np. Stabat Mater dolorosa (stała Matka bolejąca) czy <ars moriendi (sztuka umierania).
Ilustracja interaktywna przedstawia trzy ilustracje. Pierwsza z nich prezentuje cztery szkielety ludzkie tańczące nad wstającym z grobu szkieletem. Druga ilustracja przedstawia dwa szkielety z kosami, prowadzące za dłonie duchownego i ubranego w dworski strój mężczyznę. Trzecia ilustracja przedstawia korowód ludzi różnych stanów. W korowodzie stoją na przemian ludzie i szkielety z kosami. Opis punktów znajdujących się na ilustracjach:
1. Uniwersalizmem jest także ujednolicenie motywów w sztuce, np. danse macabre (taniec śmierci).
2. Michael Wolgemut był niemieckim malarzem, Guy Marchant – francuskim ilustratorem, a ostatni fresk znajduje się w Pinzolo we Włoszech.
3. Na wszystkich obrazach znajduje się upersonifikowana śmierć w postaci kościotrupa oraz ludzie różnych stanów, których Śmierć zabiera ze sobą.
4. Każde z tych przedstawień ma charakter dydaktyczny i odnosi się do średniowiecznego przypomnienia o śmierci (memento mori) - pamiętaj, że umrzesz.
5. Innymi motywami średniowiecznymi były np. Stabat Mater dolorosa (stała Matka bolejąca) czy <ars moriendi (sztuka umierania).
Od góry: Michael Wolgemut, Taniec śmierci Guy Marchant, Biskup i rycerz. La Danse macabre, 1486 Simone II Baschenis, Danse Macabre (fragment), 1539
Źródło: domena publiczna.
RRzcuQ9rxmEdi1
Ilustracja interaktywna przedstawia duże pomieszczenie, w ławach ustawionych w półkolu zasiadają zakonnicy. Słuchają siedzącego na tronie, pod białym baldachimem, przemawiającego mężczyzny. Opis punktów znajdujących się na ilustracji:
1. W średniowieczu powstawało wiele zakonów, starano się o ujednolicenie reguły zakonnej. Dążono do ujednolicenia modlitw, czasu pracy, postów i innych elementów życia zakonnego. Najczęściej opierano się na regule św. Benedykta, ale z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych zakonów i zgromadzeń..
2. Klasztory budowano zazwyczaj w miejscach odległych od skupisk ludzkich, np. w górach, wśród pól.
3. Zakonnicy prowadzili życie zgodne z zasadami boskimi (regularna modlitwa, przestrzeganie postów, czytanie Pisma Świętego), ale też prawami natury. Klasztory posiadały własne gospodarstwa, zakonnicy uprawiali pole, hodowali zwierzęta, produkowali żywność i ubrania.
4. W klasztorach znajdowały się biblioteki, gdyż zakonnicy zajmowali się przepisywaniem ksiąg. Dzięki zdobywanej wiedzy nauczali i leczyli.
Ilustracja interaktywna przedstawia duże pomieszczenie, w ławach ustawionych w półkolu zasiadają zakonnicy. Słuchają siedzącego na tronie, pod białym baldachimem, przemawiającego mężczyzny. Opis punktów znajdujących się na ilustracji:
1. W średniowieczu powstawało wiele zakonów, starano się o ujednolicenie reguły zakonnej. Dążono do ujednolicenia modlitw, czasu pracy, postów i innych elementów życia zakonnego. Najczęściej opierano się na regule św. Benedykta, ale z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych zakonów i zgromadzeń..
2. Klasztory budowano zazwyczaj w miejscach odległych od skupisk ludzkich, np. w górach, wśród pól.
3. Zakonnicy prowadzili życie zgodne z zasadami boskimi (regularna modlitwa, przestrzeganie postów, czytanie Pisma Świętego), ale też prawami natury. Klasztory posiadały własne gospodarstwa, zakonnicy uprawiali pole, hodowali zwierzęta, produkowali żywność i ubrania.
4. W klasztorach znajdowały się biblioteki, gdyż zakonnicy zajmowali się przepisywaniem ksiąg. Dzięki zdobywanej wiedzy nauczali i leczyli.
Kościół i klasztor oo. Karmelitów na Piasku w Krakowie, fot. K. Fidyk MIK 2014
Źródło: flickr.com, licencja: CC BY-NC-SA 2.0.
Polecenie 3
Na podstawie treści w galierii interaktywnej wyjaśnij, na czym polegal uniwersalizm w sztuce.
RmATxUU2jAcAf
(Uzupełnij).
Polecenie 4
Krótko opisz wpływ uniwersalizmu na codzienne życie ludzi w średniowieczu (np. mnichów, studentów).