Na ilustracji znajdują się zlewki, podłużne naczynia cylindryczne w których umieszcza się ciekłe substancje. W jednej z nich znajduje się ciecz oraz pipetka która pozwala na pobranie roztworu. Dodatkowo obecny jest lejek. Opisano: 1. Podobieństwa i różnice pomiędzy kwasami organicznymi, a kwasami nieorganicznymi. Kwasy to związki chemiczne o właściwościach kwasowych. Można je również zdefiniować jako gatunek chemiczny, który może reagować z zasadą, tworząc sól i wodę. Istnieją dwa główne rodzaje kwasów: mocne; słabe. Kwasy można również podzielić na kwasy mineralne i kwasy organiczne, w zależności od składu chemicznego. Główną różnicą między kwasem mineralnym i kwasem organicznym jest to, że kwasy mineralne są związkami nieorganicznymi złożonymi z różnych kombinacji pierwiastków chemicznych, podczas gdy kwasy organiczne są związkami organicznymi zasadniczo złożonymi z atomów węgla i wodoru., 2. Podobieństwa pomiędzy kwasami organicznymi i nieorganicznymi: obie substancje mają właściwości kwasowe, oba typy mogą uwalniać protony (jony H ⁺), oba kwasy mogą reagować z zasadami, roztwory wodne obu typów kwasów powodują zmianę barwy uniwersalnego papierka wskaźnikowego z żółtej na czerwoną. Na ilustracji papierek uniwersalny zmienia swój kolor na czerwony gdy zostaje zanurzony w roztworze kwasu. Podpis pod zdjęciem: Roztwór kwasu zabarwia papierek uniwersalny na czerwono. W obu rodzajach występują mocne i słabe kwasy., 3. Różnice pomiędzy kwasami organicznymi i nieorganicznymi: definicja; pochodzenie; rozpuszczalność; skład chemiczny; kwasowość., 4. Definicja. Na ilustracji znajduje się kartka na której występuje zapis:Kwasy mineralne to kwasy pochodzące ze związków nieorganicznych. Kwasy organiczne to związki organiczne o właściwościach kwasowych. 5. Pochodzenie: Większość kwasów mineralnych ma pochodzenie niebiologiczne – np. kwas azotowy(V) jest otrzymywany z azotanu(V) potasu. Ilustracja przedstawia biały proszek umieszczony na szkiełku zegarkowym. Natomiast kwasy organiczne mają pochodzenie biologiczne, czyli można je znaleźć w wielu produktach roślinnych i zwierzęcych, np. w cytrynie występuje kwas cytrynowy, a w pomidorze lub szczawiu – kwas szczawiowy. Na ilustracji znajduje się szczaw alpejski. Jest to roślina o obszernych liściach i wysokiej łodydze., 6. Rozpuszczalność: Większość kwasów mineralnych dobrze rozpuszcza się w wodzie. Jednak kwasy organiczne rozpuszczają się w niej słabo., 7. Skład chemiczny: Kwasy nieorganiczne z wyjątkiem np. kwasu węglowego nie posiadają atomów węgla w cząsteczce. Na ilustracji znajduje się wzór kwasu siarkowego(VI), w którym do atomu siarki przyłączone są dwa atomy tlenu poprzez wiązania podwójne oraz dwie grupy hydroksylowe poprzez wiązania pojedyncze. W kwasach organicznych – każdy z kwasów posiada w cząsteczce przynajmniej jeden atom węgla. Na ilustracji znajduje się wzór kwasu octowego. Do atomu węgla przyłączone są grupa hydroksylowa O H oraz grupa metylowa C H indeks dolny trzy poprzez wiązania pojedyncze oraz atom tlenu poprzez wiązanie podwójne., 8. Kwasowość: Większość kwasów mineralnych to mocne kwasy. Ilustracja poniżej prezentuje dysocjację silnego kwasu. Małe czerwone kółka reprezentują jony H⁺. Ilustracja przedstawia zbiór scalonych dwóch kulek które różnią się rozmiarem. Strzałka w prawo. Wszystkie kulki się rozdzielają na mniejsze. Kwasy organiczne to zazwyczaj słabe kwasy. Ilustracja poniżej przedstawia częściową dysocjację słabego kwasu. Ilustracja przedstawia zbiór scalonych dwóch kulek, strzałka w prawo, kulki częściowo zachowują swój pierwotny kształt, dodatkowo występują kulki o różnych rozmiarach po rozkładzie kulek scalonych.

Na ilustracji znajduje się stary samochód pokryty rdzą. Samochód znajduje się na zewnątrz, jest otoczony drzewami, a na jego powierzchni znajdują się gałęzie i liście. Opisano: 1. Kwasy nieorganiczne Są wysoce korozyjne, łatwo reaguje z metalami, powodując korozję. Na ilustracji znajduje się model kulkowy kwasu siarkowego. Do atomu siarki przyłączone są dwa atomy tlenu poprzez wiązania podwójne oraz dwie grupy hydroksylowe OH poprzez wiązania pojedyncze. Na przykład, gdy kwas siarkowy(VI) (H₂SO₄) przepływa przez rury stalowe, żelazo w stali reaguje z kwasem, tworząc powłokę pasywacyjną siarczanu(VI) żelaza(II) (FeSO₄) i gazowego wodoru (H₂). Powłoka z siarczanu(VI) żelaza(II) ochroni stal przed dalszą reakcją, jednak kiedy bąbelki wodoru zetkną się z tą powłoką, zostanie ona usunięta. W ten sposób powstaje rowek, który wystawia więcej stali na działanie kwasu., 2. Kwasy organiczne Pomagają w usunięciu rdzy poprzez chelatowanie jonów metali. Przykładem może być kwas cytrynowy, który ze względu na nietoksyczność, łatwość manipulacji i łatwą biodegradację, jest stosowany do skutecznego usuwania rdzy przy jednoczesnym zachowaniu integralności metalu nieszlachetnego. Kwas cytrynowy jest kwasem organicznym o następującej strukturze: Na ilustracji znajduje się model kulkowy kwasu cytrynowego. Każdy atom tworzy oddzielną kulę. Kwas cytrynowy jest kwasem organicznym o następującej strukturze: do atomu węgla przyłączona jest grupa karboksylowa, hydroksylowa poprzez wiązania pojedyncze oraz dwie grupy C H indeks dolny dwa C O O H. Mechanizm termiczny, za pomocą którego rozpuszcza się warstwa związku żelaza w roztworze, nie jest złożony. Kwasowość roztworu zwiększa rozpuszczalność osadu, kolejno ma miejsce chelatowanie żelaza anionem cytrynianowym. Mieszanie i wysokie temperatury przyspieszają proces. Dodatki w postaci roztworu (amoniak, trietanoloamina) są potrzebne, aby zapobiec wytrącaniu się soli żelazo‑cytrynianowej.

Sposób pierwszy Najbardziej znanym i wykorzystywanym na skalę przemysłową sposobem jest synteza w wyniku utleniania toluenu. Proces ten zachodzi przy użyciu tlenu i katalizatorów, tj. tlenku chromu(trzy), naftenianów kobaltu(dwa) lub manganu(dwa).Ilustracja przedstawiająca reakcję otrzymywania kwasu benzoesowego z toluenu. Cząsteczka toluenu, który stanowi sześcioczłonowy pierścień aromatyczny, w którym to do jednego z atomów węgla przyłączona jest grupa C H indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Strzałka w prawo, nad strzałką O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, pod strzałką minus H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O. Po prawej stronie strzałki cząsteczka kwasu benzoesowego składającego się z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego, w którym jeden z atomów węgla podstawiony jest grupą karboksylową C O O H.^{Schemat reakcji utleniania toluenu.}, Sposób drugi Drugim sposobem jest synteza oparta o reakcję Cannizzaro. Benzaldehyd w środowisku zasadowym tworzy – w wyniku reakcji utlenienia‑redukcji – alkohol benzylowy oraz sól kwasu benzoesowego. Alkohol można oddzielić w wyniku destylacji, a kwas benzoesowy można uzyskać stosunkowo łatwo, traktując otrzymaną sól mocnym kwasem.Ilustracja przedstawiająca mechanizm reakcji Cannizzaro, w którym z benzaldehydu otrzymywany jest kwas benzoesowy. Cząsteczka benzaldehydu zbudowanego z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego, podstawionego grupą aldehydową, to jest atomem węgla połączonym za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z atomem wodoru. Dodać anion hydroksylowy O H indeks górny, minus, koniec indeksu górnego, od którego poprowadzona jest łukowata strzałka do węgla grupy aldehydowej w cząsteczce benzaldehydu. Strzałka w prawo, za strzałką cząsteczka zbudowana z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego, podstawionego atomem węgla połączonym za pomocą wiązań pojedynczych z atomem wodoru, grupą hydroksylową oraz atomem tlenu obdarzonym ładunkiem ujemnym. W kolejnym etapie struktura ta breaguje z cząsteczką benzaldehydu, co reprezentuje łukowata strzałka poprowadzona od wiązania łączącego atom wodoru z atomem węgla w owej strukturze do atomu węgla grupy aldehydowej w cząsteczce benzaldehydu. Strzałka w prawo, za strzałką jon benzoesanowy zbudowany z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego, podstawionego atomem węgla połączonym za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z atomem tlenu obdarzonym ładunkiem ujemnym. Dodać cząsteczkę alkoholu zbudowanego z grupy hydroksylowej połączonej z grupą metylenową C H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego podstawioną pierścieniem fenylowym, to jest sześcioczłonowym pierścieniem aromatycznym. Poniżej ostatni etap, w którym cząsteczka soli kwasu benzoesowego zbudowana z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego, podstawionego atomem węgla połączonym za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z grupą O M e ulega reakcji z cząsteczką kwasu HA. Za strzałką cząsteczka kwasu benzoesowego zbudowanego z pierścienia fenylowego podstawionego grupą składającą się z atomu węgla połączonego za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z grupą hydroksylową. Dodać cząsteczkę soli M e A.^{Schemat syntezy kwasu benzoesowego w oparciu o reakcję Cannizzaro.}, Sposób trzeci Trzeci sposób otrzymywania kwasu benzoesowego oparty jest na reakcji utleniania chlorku benzylu przy użyciu manganianu(siedem) potasu (K M n O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego). Stosując K M n O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego, można również otrzymać kwas benzoesowy z butylobenzenu, toluenu i wielu innych związków.Ilustracja przedstawiająca mechanizm reakcji otrzymywania kwasu benzoesowego z chlorku benzylu z udziałem manganianu(siedem) potasu. Etap pierwszy. Trzy cząsteczki chlorku benzyzlu zbudowanego z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego podstawionego grupą metylenową C H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego połączoną z atomem chloru. Dodać cztery cząsteczki manganianu(siedem) potasu K M n O indeks dolny, cztery, koniec indeksu dolnego. Dodać trzy cząsteczki węglanu sodu N a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Strzałka w prawo, za strzałką trzy cząsteczki benzoesanu sodu zbudowanego z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego podstawionego atomem węgla połączonym za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z grupą O N a. Dodać cztery cząsteczki tlenku manganu(cztery) M n O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, ↓. Dodać cząsteczkę tlenku węgla(cztery) M n O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, strzałka do góry. Doda trzy cząsteczki chlorku sodu N a C l. Dodać dwie cząsteczki węglanu potasu K indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, C O indeks dolny, trzy, koniec indeksu dolnego. Dodać trzy cząsteczki wody H indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, O. Drugi etap. Cząsteczka benzoesanu sodu zbudowanego z sześcioczłonowego pierścienia aromatycznego podstawionego atomem węgla połączonym za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z grupą O N a ulega reakcji z cząsteczką kwasu HA. Strzałka w prawo. Za strzałką w postaci osadu cząsteczka kwasu benzoesowego zbudowanego z pierścienia fenylowego podstawionego grupą składającą się z atomu węgla połączonego za pomocą wiązania podwójnego z atomem tlenu oraz za pomocą wiązania pojedynczego z grupą hydroksylową. Dodać cząsteczkę soli NaA.^{Schemat syntezy kwasu benzoesowego w oparciu o reakcję utleniania chlorku benzylu.}