Czasowniki w języku łacińskim
Nihil difficileNihil difficile: Czasy i formy tworzone od tematu perfectum i supinum
Wiesz już doskonale, jak tworzyć i tłumaczyć formy czasownikowe od tematu praesentis. W tym rozdziale poznasz schemat tworzenia pozostałych czasów w języku łacińskim. Tworzy się je od dwóch następnych tematów czasownika, a są nimi temat perfecti (zwany też tematem perfectum) oraz temat supini (supinum).
Zapoznaj się ponownie z mapą myśli prezentującą tematy czasowników łacińskich oraz tworzone od nich czasy.
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii TEMATY CZASOWNIKA
Nazwa kategorii: (od drugiej formy czasownika) praesentis
Nazwa kategorii: (od trzeciej formy czasownika) perfecti
Nazwa kategorii: (od czwartej formy czasownika) supini
Koniec elementów należących do kategorii TEMATY CZASOWNIKA
Elementy należące do kategorii (od drugiej formy czasownika) praesentis
Nazwa kategorii: czas teraźniejszy strony czynnej i biernej - praesens activi et passivi
Nazwa kategorii: czas przeszły niedokonany strony czynnej i biernej - imperfectum activi et passivi
Nazwa kategorii: czas przyszły strony czynnej i biernej - futurum activi et passivi
Koniec elementów należących do kategorii (od drugiej formy czasownika) praesentis
Elementy należące do kategorii (od trzeciej formy czasownika) perfecti
Nazwa kategorii: czas przeszły dokonany strony czynnej - perfectum activi
Nazwa kategorii: czas zaprzeszły strony czynnej - plusquamperfectum activi
Koniec elementów należących do kategorii (od trzeciej formy czasownika) perfecti
Elementy należące do kategorii (od czwartej formy czasownika) supini
Nazwa kategorii: czas przeszły dokonany strony biernej - perfectum passivi
Nazwa kategorii: czas zaprzeszły strony biernej - plusquamperfectum passivi
Koniec elementów należących do kategorii (od czwartej formy czasownika) supini
Temat praesentis tworzy się od drugiej formy czasownika.
Temat perfecti tworzy się od trzeciej formy czasownika.
Temat supini tworzy się od czwartej formy czasownika.
Aby utrwalić swoją dotychczasową dawkę wiedzy dotyczącą tematów czasowników łacińskich, wykonaj ćwiczenie.
Formy tworzone od tematu perfectum
Schemat prezentuje formy, jakie tworzy się od tematu perfectum.
Z tworzeniem i zastosowaniem trybu łączącego (coniunctivus) zapoznasz się w rozdziale: Tryb łączący w zdaniu głównym (moduł -Czasowniki w języku łacińskim) oraz w module - Typy zdań podrzędnych.
Łacińskie czasy przeszłe
W języku łacińskim są trzy czasy przeszłe. Znasz już imperfectum, który jest czasem przeszłym niedokonanym. Kolejny to perfectum, czas przeszły dokonany.
W języku polskim występują oddzielne czasowniki na wyrażenie czynności dokonanej i niedokonanej, np. czytać i przeczytać. W łacinie aspekt ten wyrażamy za pomocą jednego czasownika (legerelegere), ale w różnych czasach.
Trzecim czasem przeszłym w języku łacińskim jest plusquamperfectum . Po polsku nazywamy go czasem zaprzeszłym. Wyraża on:
czynność mającą miejsce wcześniej w przeszłości w porównaniu z inną czynnością wyrażoną czasem przeszłym,
czynność trwającą przez jakiś czas w przeszłości.
Grafika wyjaśnia relacje, jakie zachodzą w języku łacińskim pomiędzy trzema czasami przeszłymi.

W załączonych tabelach znajduje się odmiana czasów perfectum oraz plusquamperfectum w stronie czynnej.
liczba | singularis | pluralis |
|---|---|---|
1 | portav -i | portav -imus |
2 | portav -isti | portav -istis |
3 | portav -it | portav -erunt |
liczba | singularis | pluralis |
|---|---|---|
1 | portav - eram | portav - eramus |
2 | portav - eras | portav - eratis |
3 | portav - erat | portav - erant |
Wszystkie czasowniki w indicativus perfecti i plusquamperfecti activi odmieniają się tak samo, bez względu na przynależność do koniugacji. Paradygmat ten stosowany jest także w odniesieniu do czasowników nieregularnych.
Na podstawie cytatu z dzieła Liwiusza, znajdującego się w ilustracji interaktywnej, prześledź kolejność użycia czasu perfectum i plusquamperfectum w jednym zdaniu.
Więcej o Tytusie LiwiuszuTytusie Liwiuszu i jego dziele dowiesz się w rozdziale - Historiografia rzymska, w module - Spuścizna literacka starożytnych Rzymian.
Informacje na temat czasowników nieregularnych, w tym słowa posiłkowego esse znajdziesz w rozdziale - Czasowniki bez zasad; moduł - Czasowniki w języku łacińskim.
Infinitivus perfecti activi - bezokolicznik czasu przeszłego strony czynnej
Od tematu perfecti tworzy się wyłącznie jeden bezokolicznik. Jest nim bezokolicznik czasu przeszłego dokonanego strony czynnej, czyli infinitivus perfecti activi.

Zdanie zamieszczone pod ilustracją przetłumacz na język polski.
Formy tworzone od tematu supinum
Participium perfecti passivi - imiesłów czasu przeszłego dokonanego strony biernej
Aby utworzyć participium perfecti passivi, bardzo przydatny gramatycznie imiesłów, o czym już wkrótce się przekonacie, wystarczy zmienić końcówkę supinum na końcówki rodzajowe deklinacji I i II. Proste, prawda?
Sposób tworzenia i tłumaczenia ilustruje załączona tabela.
Koniugacja | participium perfecti passivi |
|---|---|
I | amatus, -a, -um - pokochany, -a, -e (amo, -are, -avi, -atum) |
II | deletus, -a, -um - zniszczony, -a, -e (deleo, -ere, -evi, -etum) |
III | lectus, -a -um - przeczytany, -a, -e (lego, -ere, legi, lectum) |
IV | auditus, -a, -um - usłyszany, -a, -e (audio, -ire, -ivi, -itum) |
Rozdziały poświecone supinum oraz participium perfecti passivi znajdziesz na platformie zpe kolejno pod linkami:
https://zpe.gov.pl/a/supinum/D1HSpM45E
https://zpe.gov.pl/a/participium-perfecti-passivi/DK0tBzaYJ
Participium perfecti passivi nie tylko wygląda jak przymiotnik deklinacji I i II, ale też łączy się z rzeczownikami i odmienia według tych samych zasad.
Aby się o tym przekonać wykonaj ćwiczenie.
Indicativus perfecti passivi oraz indicativus plusquamperfecti passivi - tryb oznajmujący czasu przeszłego dokonanego strony biernej oraz tryb oznajmujący czasu zaprzeszłego strony biernej
Przy pomocy participium perfecti passivi tworzy się formy złożone czasowników w stronie biernej, są to: perfectum oraz plusquamperfectum passivi.
Indicativus perfecti passivi składa się z participium perfecti passivi i formy czasownika sum, esse w czasie teraźniejszym.
Indicativus plusquamperfecti passivi składa się z participium perfecti passivi i formy czasownika sum, esse w czasie przeszłym niedokonanym (imperfectum).
Schemat przybliży ci sposób tworzenia tych form gramatycznych:
Mapa myśli.
Elementy należące do kategorii participium perfecti passivi
Nazwa kategorii: auditus, audita, auditum
Nazwa kategorii: imperfectum esse
Nazwa kategorii: praesens esse
Koniec elementów należących do kategorii participium perfecti passivi
Elementy należące do kategorii imperfectum esse
Nazwa kategorii: eram eramus eras eratis erat erant
Nazwa kategorii: indicativus plusquamperfecti passivi
Koniec elementów należących do kategorii imperfectum esse
Elementy należące do kategorii praesens esse
Nazwa kategorii: sum sumus es estis est sunt
Nazwa kategorii: indicativus perfecti passivi
Koniec elementów należących do kategorii praesens esse
Elementy należące do kategorii indicativus plusquamperfecti passivi
Nazwa kategorii: auditus,-a,-um eram auditi,-ae,-a eramus auditus,-a,-um eras auditi,-ae,-a eratis auditus,-a,-um erat auditi,-ae,-a erant
Koniec elementów należących do kategorii indicativus plusquamperfecti passivi
Tabele prezentują odmianę czasów perfectum i plusquamperfectum w stronie biernej.
liczba | singularis | pluralis |
|---|---|---|
1 | auditus,-a,-um sum – zostałem,-am usłyszany,-a,-e | auditi,-ae, -a sumus |
2 | auditus,-a,-um es | auditi,-ae, -a estis |
3 | auditus,-a,-um est | auditi,-ae, -a sunt |
liczba | singularis | pluralis |
|---|---|---|
1 | auditus,-a,-um eram – zostałem,-am usłyszany,-a,-e | auditi,-ae, -a eramus |
2 | auditus,-a,-um eras | auditi,-ae, -a eratis |
3 | auditus,-a,-um erat | auditi,-ae, -a erant |
Wykonaj zadania, aby przekonać się, że wszystko dobrze zrozumiałeś/zrozumiałaś.
Infinitivus perfecti passivi - bezokolicznik czasu przeszłego strony biernej
Infinitivus perfecti passivi składa się z participium perfecti passivi podanego w przypadku nominativus lub accusativus oraz bezokolicznika słowa posiłkowego.
Oto tabela z przykładami tworzenia bezokolicznika.
Koniugacja | singularis | pluralis |
|---|---|---|
I | amatus, a, um (i, ae, a) esse | że zostałem pokochany |
II | deletus, a, um (i, ae, a) esse | że zostałem utrzymany |
III | ductus, a, um (i, ae, a) esse | że zostałem poprowadzony |
IV | auditus, ae, um (i, ae, a) esse | że zostałem usłyszany |
Imiesłów podany jest w przypadkach nominativus lub accusativus, ponieważ, jak już była mowa, bezokoliczniki czasu przeszłego występują jedynie w konstrukcjach ACI i NCI. Stąd też bierze się tłumaczenie tych form za pomocą spójnika „że”.
Np. RomulusRomulus aa RemoRemo necatus essenecatus esse traditurtraditur. Przekazuje się, że Romulus został zabity przez Remusa.
ScimusScimus temporibustemporibus antiquisantiquis multamulta bellabella gesta essegesta esse. Wiemy, że w czasach starożytnych były prowadzone liczne wojny.
Od bezokoliczników: necatus esse i gesta esse utwórz formy infinitivus perfecti activi.
Aby zastosować nabytą wiedzę w praktyce, zapoznaj się z tekstem, który znajduje się w ilustracji interaktywnej, a następnie wykonaj ćwiczenia zamieszczone w teście.
Więcej o Romulusie i RemusieRomulusie i Remusie dowiesz się w rozdziale Z płonącej Troi drogi prowadzą do Rzymu, czyli o mitycznych początkach wiecznego miasta. „Eneida” Wergiliusza; moduł - Spuścizna literacka starożytnych Rzymian.
Na zakończenie przygody z tematami perfectum i supinum rozwiąż test. Zadania testowe utrwalą twoją wiedzę.
Temat perfectum i supinum
Cyceronowi udało się rozwiązać ten test, więc i ty z pewnością sobie poradzisz.

Słownik łacińsko‑polski
przez, od
kochać
antyczny, starożytny
słuchać, słyszeć
wojna
prowadzić wojnę
jest pewnym, wiadomo
wierzyć, ufać
zniszczyć, zburzyć
mówić
prowadzić
wieść, sława
nieść, znosić, wytrzmać
przymierze, ugoda
uciekać
nieść, sprawować
wróg, obcy, nieprzyjaciel
ten sam, ta sama, to samo
rozkazywać
bezprawie
ten, ta, to
łaciński
czytać
język
Marek; imię męskie
przypominać, ostrzegać, karać
poruszać, wzruszać
liczny
zabić
nic trudnego
nocą
lud
który, która, które
wracać
Remus; imię męskie
Romulus; imię męskie
rozerwać, niszczyć
wiedzieć
siedzieć, usiąść
senator
być
czas
przekazywać
przybyć, przyjść
droga, ulica
widzieć
Słownik pojęć
legendarny pasterz w mitologii rzymskiej, który znalazł i wychował wraz z żoną Romulusa i Remusa
żyjący w I w. p.n.e./I w. historyk rzymski, autor monumentalnego dzieła o historii Rzymu pt. Ab Urbe condita (Od założenia miasta)
w mitologii rzymskiej bóg wojny; uważany za ojca Romulusa i Remusa; greckim odpowiednikiem Marsa był Ares
bracia bliźniacy, legendarni założyciele Rzymu. Romulus, według legendy, był założycielem Rzymu i jego pierwszym władcą. Rzymianie uznawali ich za dzieci boga Marsa i Rei Sylwii wywodzącej się z królewskiego rodu