Podstawowe własności funkcji
4. Miejsce zerowe funkcji
Czy wiesz, że słowo argument ma więcej niż jedno znaczenie? Zwróć uwagę, że każdy z nas w rozmowie używa argumentów. Najczęściej przez argument rozumiemy wypowiedź, która ma na celu potwierdzenie lub obalenie tezy. To również dowód i uzasadnienie, fakt, który za czymś przemawia.
Argument w matematyce, to element dziedziny funkcji. Zajmiemy się teraz szczególnymi argumentami funkcji, które nazywamy miejscami zerowymi.
Ile miejsc zerowych może posiadać funkcja?
Czy każda funkcja posiada miejsce zerowe?
W jaki sposób możemy wyznaczyć miejsce zerowe funkcji opisanej za pomocą grafu, tabelki, zbioru par uporządkowanych, wzoru lub wykresu?
Czy funkcja przedstawiona za pomocą opisu słownego też może posiadać miejsce zerowe?
Odpowiedzi na te pytania znajdziesz poniżej.
Wyznaczysz miejsce zerowe funkcji opisanej różnymi sposobami.
Sprawdzisz, czy dana liczba jest miejscem zerowym funkcji.
Udowodnisz, że dana liczba jest miejscem zerowym funkcji.
Miejscem zerowym funkcji nazywamy argument, dla którego wartość funkcji jest równa .
Wiemy, że funkcję możemy opisywać różnymi sposobami. Poznamy sposoby wyznaczania miejsca zerowego funkcji w zależności od sposobu jej opisu. Pomogą nam w tym poniższe przykłady.
Funkcja opisana jest za pomocą grafu.

Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Wśród wartości funkcji , które są umieszczone w prawej części grafu oznaczonej literą , szukamy liczby .
W następnym kroku przesuwamy się wzdłuż strzałki do lewej części grafu oznaczonej literą .
Liczba połączona jest z liczbą .
Stąd możemy zapisać, że miejscem zerowym funkcji jest liczba . Często miejsce zerowe oznaczamy . Możemy więc zapisać, że .
Funkcja opisana jest za pomocą tabelki.
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Wśród wartości funkcji, czyli w drugim wierszu, oznaczonym symbolem , szukamy liczby .
Następnie w wierszu pierwszym, oznaczonym symbolem , szukamy odpowiedniego argumentu.
Jest nim liczba .
Stąd możemy zapisać, że miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy to symbolicznie .
Funkcja przedstawiona jest za pomocą opisu słownego. Funkcja każdej liczbie rzeczywistej , takiej, że przyporządkowuje różnicę wartości bezwzględnej liczby i liczby .
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Przykład ten możemy rozwiązać dwoma sposobami.
Sposób pierwszy
Ponieważ do dziedziny należy tylko siedem liczb, to możemy wykonać tabelkę i z tabelki odczytać miejsce zerowe.
Zauważamy, że miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Sposób drugi
Zapiszemy funkcję za pomocą wzoru.
, gdy .
Rozwiążemy równanie .
lub .
Równanie jest spełnione przez dwie liczby i .
Sprawdzamy, która z liczb spełniających równanie, należy do dziedziny funkcji.
Do dziedziny funkcji należy liczba .
Stąd miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Funkcja opisana jest za pomocą zbioru par uporządkowanych.
Wyznaczymy miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji .
Rozwiązanie
Para uporządkowana jest postaci , tzn., że na pierwszym miejscu w każdej parze znajduje się element należący do dziedziny funkcji, a na drugim odpowiadająca temu elementowi wartość funkcji.
Wśród elementów zbioru par uporządkowanych wybieramy tę parę, w której na drugim miejscu jest .
Jest to para to para .
Stąd miejscem zerowym funkcji jest liczba .
Zapisujemy symbolicznie .
Ile miejsc zerowych może posiadać funkcja liczbowa?
Odpowiedź na to pytanie uzyskamy analizując kolejne przykłady.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznaczymy jej miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Odczytajmy z wykresu współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią .
Są to punkty: , , .
Miejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu funkcji i osi .
Są nimi liczby: , , .
Funkcja ma więc trzy miejsca zerowe: , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Wykres funkcji przecina oś w trzech punktach: , , .
Funkcja ta ma trzy miejsca zerowe: , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu, którego fragment przedstawiony jest na rysunku.

Na podstawie wykresu określimy jej miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Odczytajmy z wykresu funkcji współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią .
Są to punkty o współrzędnych: , , , .
Miejscami zerowymi funkcjiMiejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu funkcji i osi .
Funkcja ma cztery miejsca zerowe: , , , .
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Sprawdzimy, czy funkcja posiada miejsca zerowe.
Rozwiązanie
Wykres funkcji nie ma punktów wspólnych z osią .
Funkcja nie posiada miejsc zerowych.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Ile miejsc zerowych posiada funkcja ?
Rozwiązanie
Część wykresu funkcji pokrywa się z osią .
Stąd wniosek, że dla każdego argumentu , takiego, że funkcja ma wartość równą .
Czyli każda liczba należąca do przedziału obustronnie domkniętego jest miejscem zerowym funkcji .
Funkcja ma nieskończenie wiele miejsc zerowych.
.
Podsumowując, jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wykresu, to:
funkcja posiada miejsca zerowe wtedy, gdy wykres funkcji ma punkty wspólne z osią ,
funkcja nie posiada miejsc zerowych wtedy, gdy wykres funkcji nie ma punktów wspólnych z osią .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznaczymy jej miejsce zerowe.
Rozwiązanie
Aby wyznaczyć miejsce zerowe funkcji należy rozwiązać równanie i sprawdzić, czy otrzymane pierwiastki równania należą do dziedziny funkcji.
Otrzymaliśmy dwie liczby, które spełniają równanie .
Sprawdzamy, która z liczb należy do dziedziny funkcji .
Dziedziną funkcji jest przedział .
Zarówno liczba , jak i liczba należą do dziedziny funkcji.
Stąd wniosek, że funkcja ma dwa miejsca zerowe: i .
Zapisujemy to symbolicznie , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznaczymy miejsca zerowe (o ile istnieją) funkcji .
Rozwiązanie:
W celu wyznaczenia miejsc zerowych funkcjimiejsc zerowych funkcji rozwiążemy równanie
.
Iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero.
lub lub
Stąd , , .
Dziedziną funkcji jest zbiór liczb całkowitych, czyli funkcja posiada dwa miejsca zerowe.
Są nimi liczby: , .
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
a) , gdy ,
b) , gdy .
Wyznaczymy miejsca zerowe (o ile istnieją) funkcji .
Rozwiązanie:
Funkcja , w obu podpunktach, opisana jest za pomocą takiego samego wzoru. Różne są tylko dziedziny funkcji.
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji rozwiązując równanie
.
Skorzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na różnicę kwadratów .
Iloczyn jest równy zero wtedy, gdy co najmniej jeden z czynników jest równy zero.
lub
Stąd , .
Ad. a). Funkcja nie posiada miejsc zerowych, ponieważ dziedziną funkcji jest zbiór liczb wymiernych.
Ad. b). Funkcja ma dwa miejsca zerowe, ponieważ dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych.
Są nimi liczby: , .
Podsumujmy nasze wiadomości
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą grafu, to miejscem zerowym funkcji jest argument, należący do zbioru oznaczonego literą , który jest połączony strzałką z liczbą znajdującą się w zbiorze .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą tabelki, to miejscem zerowym funkcji jest argument, zapisany w wierszu pierwszym, oznaczonym symbolem , któremu odpowiada wartość funkcji równa .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wzoru, to miejscem zerowym funkcjimiejscem zerowym funkcji jest pierwiastek równania wtedy, gdy należy on do dziedziny funkcji .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą wykresu, to miejscem zerowym funkcji jest pierwsza współrzędna wykresu funkcji i osi .
Jeżeli funkcja opisana jest za pomocą zbioru par uporządkowanych, to miejscem zerowym funkcji jest liczba, zapisana na pierwszym miejscu w tej parze, w której na drugim miejscu znajduje się .
Materiały multimedialne
Przeanalizuj uważnie przykłady przedstawione w prezentacji multimedialnej. Wykonaj wszystkie wskazane w niej polecenia.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D6C77LVJL
Slajd pierwszy zawiera przykład pierwszy. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus sześciu do sześciu i pionową osią y od minus dwóch do dziewięciu. Kształt wykresu jest następujący: półprosta pojawiająca się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 3, 10, zamknięcie nawiasu biegnie do punktu początek nawiasu, minus 1, 5, zamknięcie nawiasu, stąd linia biegnie równolegle do osi x aż do punktu początek nawiasu, 3, 5, zamknięcie nawiasu. Z tego miejsca rozpoczyna się kolejna półprosta, która wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 5, 10, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd drugi zawiera kontynuację przykładu pierwszego. Na tym slajdzie znajduje się odpowiedź na zadane wcześniej pytanie, mianowicie: Wykres funkcji znajduje się w pierwszej i drugiej ćwiartce układu współrzędnych. Nie ma punktów wspólnych z osią x. Funkcja f nie posiada miejsc zerowych.
Slajd trzeci zawiera przykład drugi. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus sześciu do pięciu. Kształt wykresu jest następujący: wykres pojawia się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 2, 5, zamknięcie nawiasu biegnie po łuku do punktu początek nawiasu, 0, minus 1, zamknięcie nawiasu, po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z punktu początek nawiasu, 0, minus 1, zamknięcie nawiasu, linia biegnie przez punkt początek nawiasu, 1, minus 2, zamknięcie nawiasu i wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach początek nawiasu, 2, minus 6, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd czwarty zawiera kontynuację przykładu drugiego. Znajduje się na nim odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Wykres funkcji f przecina oś x w punkcie o współrzędnych początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Funkcja f posiada jedno miejsce zerowe. Miejscem zerowym funkcji jest pierwsza współrzędna punktu przecięcia wykresu z osią x.
Slajd piąty zawiera przykład trzeci. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres ma kształt paraboli o ramionach skierowanych do góry. Wykres pojawia się w drugiej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 3, 7, zamknięcie nawiasu biegnie po łuku do wierzchołka o współrzędnych początek nawiasu, 0, minus 4, zamknięcie nawiasu, po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z wierzchołka krzywa biegnie przez punkt początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu i wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach początek nawiasu, 3, 7, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd szósty zawiera kontynuację przykładu trzeciego. Znajduje się na nim odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Wykres funkcji f przecina oś x w dwóch punktach o współrzędnych początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu oraz początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Funkcja f posiada dwa miejsca zerowe. Miejscami zerowymi są pierwsze współrzędne punktów przecięcia wykresu z osią x. Czyli x zero jeden równa się minus dwa oraz x zero dwa równa się dwa.
Slajd siódmy zawiera przykład czwarty. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres ma następujący kształt: półprosta pojawia się w trzeciej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 4, minus 5, zamknięcie nawiasu biegnie punktu początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Stąd linia biegnie równolegle do osi x do punktu początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z tego punktu biegnie półprosta, która wychodzi poza płaszczyznę układu w okolicach punktu początek nawiasu, 4, 6, zamknięcie nawiasu. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się pytanie: Ile miejsc zerowych ma funkcja f?
Slajd ósmy zawiera kontynuację przykładu czwartego. Znajduje się tutaj odpowiedź na zadane wcześniej pytanie. Część wykresu pokrywa się z osią x. Każdy punkt tej części wykresu funkcji, która pokrywa się z osią x ma drugą współrzędną równą zero. Czyli pierwsza współrzędna tych punktów jest miejscem zerowym funkcji f. Funkcja f ma nieskończenie wiele miejsc zerowych. Zatem x zero należy do przedziału obustronnie domkniętego od minus dwóch do dwóch.
Slajd dziewiąty zawiera przykład piąty. Funkcja f opisana jest za pomocą wykresu, który znajduje się na płaszczyźnie układu współrzędnych z poziomą osią x od minus pięciu do pięciu i pionową osią y od minus pięciu do sześciu. Wykres znajdujący się na płaszczyźnie składa się z krzywych , a występujące wierzchołki są zaokrąglone. Wykres ma następujący przebieg: wykres zaczyna się w trzeciej ćwiartce układu w okolicach punktu początek nawiasu, minus 2, minus 5, zamknięcie nawiasu biegnie do pierwszego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, minus 1,5, 3,5, zamknięcie nawiasu przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z pierwszego wierzchołka krzywa biegnie do kolejnego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, minus 0,5, minus 4, zamknięcie nawiasu przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z drugiego wierzchołka krzywa biegnie do trzeciego wierzchołka w punkcie początek nawiasu, 1,5, 1, zamknięcie nawiasu, przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, 1, 0, zamknięcie nawiasu. Z trzeciego wierzchołka krzywa biegnie do ostatniego czwartego wierzchołka znajdującego się w punkcie początek nawiasu, 2,5, minus 2, zamknięcie nawiasu po drodze przecinając oś x w punkcie początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu. Z czwartego wierzchołka przez punkt początek nawiasu, 3, 0, zamknięcie nawiasu krzywa wybiega w pierwszej ćwiartce poza płaszczyznę układu współrzędnych. Funkcja jest podpisana y równa się f od x. Pod wykresem znajduje się napis: posługując się wykresem odczytajmy miejsca zerowe funkcji f.
Slajd dziesiąty zawiera kontynuację przykładu piątego. Znajduje się tutaj odpowiedź na rozważania zawarte na slajdzie dziewiątym. Wykres funkcji f ma pięć punktów wspólnych z osią x o współrzędnych początek nawiasu, minus 2, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, minus 1, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, 1, 0, zamknięcie nawiasu, początek nawiasu, 2, 0, zamknięcie nawiasu oraz początek nawiasu, 3, 0, zamknięcie nawiasu. Miejscami zerowymi funkcji są pierwsze współrzędne tych punktów. Czyli x zero należy do zbioru pięcioelementowego składającego się z liczb: minus 2, minus 1, 1, 2, 3.
Po przeanalizowaniu przykładów przedstawionych w prezentacji multimedialnej wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznacz jej miejsca zerowe (o ile istnieją).
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Sprawdź, czy liczba jest jej miejscem zerowym.
Przeanalizuj uważnie przykłady przedstawione w animacji. Spróbuj samodzielnie rozwiązać wskazane zadania, następnie porównaj swoje rozwiązania z tymi, które przedstawione są w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R73ECPSCNNV2X
Film nawiązujący do treści materiału dotyczącego miejsca zerowego funkcji.
Po przeanalizowaniu przykładów przedstawionych w animacji, wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
, gdy .
Wyznacz jej miejsce zerowe.
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Wyznacz jej miejsce zerowe.
Aby wyznaczyć miejsce zerowe funkcjimiejsce zerowe funkcji opisanej za pomocą wzoru należy rozwiązać równanie .
Przeanalizuj przykłady przedstawione w animacji. Spróbuj je rozwiązać samodzielnie, a następnie porównaj je z tymi, które są podane w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RLXDNVLTQPX1V
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej wyznaczania miejsca zerowego funkcji.
Po przeanalizowaniu animacji wykonaj poniższe polecenia.
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru.
Wyznacz jej dziedzinę oraz oblicz jej miejsca zerowe (o ile istnieją).
Zestaw ćwiczeń interaktywnych
nawias klamrowy nawias, minus, siedem przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias, minus, cztery, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias, minus, dwa przecinek jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias jeden przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias dwa, przecinek, minus, jeden zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias trzy przecinek zero zamknięcie nawiasu, przecinek, nawias cztery przecinek cztery zamknięcie nawiasu klamrowego zamknięcie nawiasu. Możliwe odpowiedzi: jeden, cztery, minus, cztery, trzy, dwa, minus, siedem, minus, dwa
f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, x indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego, minus, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, x, plus, dwa, przecinek, x, należy do, liczby rzeczywiste? Możliwe odpowiedzi: minus, trzy,jeden, minus, jeden,zero, trzy, minus, dwa, dwa
Funkcja opisana jest za pomocą wykresu.

Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
Rysunek przedstawia wykres funkcji .
f nawias x zamknięcie nawiasu, równa się nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, pierwiastek kwadratowy z dwa, minus, x koniec pierwiastka, minus, jeden, przecinek, koniec równania, pierwsze równanie, jeśli x, należy do, nawias, minus, nieskończoność, przecinek, dwa zamknięcie nawiasu ostrego, koniec równania, drugie równanie, trzy x, minus, x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, przecinek, koniec równania, drugie równanie, jeśli x, należy do, nawias dwa, przecinek, plus, nieskończoność zamknięcie nawiasu, koniec równania, koniec układu równań. Możliwe odpowiedzi: 1. minus, jeden, 2. zero, 3. jeden, 4. dwa, 5. trzy
Funkcja opisana jest za pomocą wzoru .
Zaznacz, czy zdanie jest prawdziwe czy fałszywe.
Słownik
argument, dla którego wartość funkcji jest równa zero