Zastosowanie układów równań liniowych
1. Zadania tekstowe prowadzące do układów równań liniowych
Pierwsze przykłady układów równań zapisanych na glinianych tabliczkach pismem klinowym pochodzą sprzed lat ze starożytnej Babilonii. Zapisane są pismem klinowym, które nie przypomina współczesnego zapisu. Jednak metody rozwiązania nie odbiegają od współczesnych.
Gdy rozwiązanie zadania tekstowego wymaga użycia układu równań, często okazuje się, że najtrudniejsze nie jest wcale rozwiązanie układu równań, a rozpoznanie niewiadomych i zapisanie zależności pomiędzy nimi. W tym materiale zaprezentujemy różne przykłady zadań tekstowych, które można rozwiązać przy pomocy układów równań.
Określisz niewiadome występujące w zadaniu tekstowym.
Zapiszesz zależności pomiędzy niewiadomymi w postaci równań.
Rozwiążesz zadania tekstowe prowadzące do układów równań.
Zacznijmy od prostych przykładów zadań tekstowych prowadzących do układów równań.
Na podwórku bawią się kury i koty. W sumie jest zwierząt, które razem mają nogi. Ile kotów bawi się na podwórku?
Rozwiązanie
Przystępując do rozwiązania zadania tekstowego, najpierw zastanawiamy się, czego nie wiemy. W naszym przykładzie końcowe pytanie wskazuje na pierwszą niewiadomą: ile kotów bawi się na podwórku? Oznaczmy więc przez liczbę kotów. Skoro liczba kotów jest pierwszą niewiadomą, to drugą niewiadomą jest liczba kur. Oznaczmy ją przez .
Pierwsza informacja płynąca z treści zadania, to że łączna liczba zwierząt jest równa . Możemy więc ułożyć pierwszą zależność:
.
Druga informacja dotyczy łącznej liczby nóg, liczba ta jest równa .
Każdy kot ma cztery łapy, więc koty mają w sumie „nóg”, a każda kura biega na dwóch nogach, więc kury mają w sumie nóg.
Teraz możemy już zapisać drugą zależność:
.
Pozostało już tylko zapisać układ równańukład równań i go rozwiązać.
Użyjemy metody przeciwnych współczynników i pomnożymy pierwsze równanie stronami przez .
Gdy dodamy do siebie pierwsze i drugie równanie, to wyeliminujemy zmienną i otrzymamy równanie z jedną niewiadomą:
,
którego rozwiązaniem jest . Teraz podstawiamy do pierwszego równania w miejsce liczbę i otrzymamy równanie , którego rozwiązaniem jest .
Sprawdźmy nasz wynik: kotów i kur to łącznie zwierząt, które mają nogi. Wszystko się zgadza, więc możemy już sformułować odpowiedź:
Na podwórku bawi się kotów i kur.
Wzorując się na powyższym przykładzie, rozwiązując zadnie tekstowe możemy postępować według schematu:
Ustalamy, które wielkości wymienione w treści zadania nie są znane. Może nam w tym pomóc pytanie na końcu zadania.
Oznaczamy nieznane wielkości – niewiadome – małymi literami alfabetu, np. , , , , ,
Próbujemy przedstawione w zadaniu informacje zapisane „słownie” przedstawić w postaci wyrażeń algebraicznych zawierających nazwy niewiadomych z poprzedniego kroku.
Z wyrażeń algebraicznych ułożonych w poprzednim kroku tworzymy układ równań.
Rozwiązujemy układ równań jedną ze znanych metod, np. metodą podstawianiametodą podstawiania lub przeciwnych współczynników.
Sprawdzamy, czy nasze rozwiązanie odpowiada treści zadania.
Formułujemy odpowiedź do zadania.
Często w ułożeniu zależności pomiędzy niewiadomymi przydatny jest rysunek pomocniczy. Zapoznajmy się z kolejnym przykładem.
Ola i Kuba znaleźli na strychu stary cylinder. Gdy Kuba założył cylinder, to był o wyższy od Oli. Gdy Ola włożyła cylinder, była wyższa od Kuby o . Ile centymetrów wysokości miał znaleziony przez nich cylinder?
Rozwiązanie
Po przeczytaniu pytania końcowego, wiemy już na pewno, że jedną z niewiadomych jest wysokość cylindra. Nie znamy także wzrostu Oli i Kuby.
Oznaczmy przez wysokość cylindra, przez wzrost Kuby, a przez wzrost Oli.
Szukamy informacji w treści zadania, analizując zdanie po zdaniu:
Ola i Kuba znaleźli na strychu stary cylinder. Ta informacja nie przyda nam się przy rozwiązaniu.
Gdy Kuba założył cylinder, to był o wyższy od Oli. To zdanie zawiera pierwszą informację, którą możemy zapisać w formie równania:
.Gdy Ola włożyła cylinder, była wyższa od Kuby o . Druga informacja, z której możemy ułożyć równanie:
.Ile centymetrów wysokości miał znaleziony przez nich cylinder? To już jest tylko pytanie, które nie zawiera żadnej informacji.
W tej chwili mamy trzy niewiadome, a tylko dwa równania. Zastanówmy się, czy wszystkie niewiadome są nam potrzebne. Zróbmy rysunek pomocniczy i spróbujmy coś zauważyć.
R3KM6OCPUPPA1 
Analizując powyższy rysunek, zwróćmy uwagę na fakt, że tak naprawdę nie musimy znać wzrostu Oli i Kuby. Wystarczy, że będziemy wiedzieć, o ile centymetrów Kuba jest wyższy od Oli. Więc wracamy do Punktu 2 i oznaczamy przez różnicę wzrostu Kuby i Oli.
Oznaczmy przez wysokość cylindra, przez różnicę wzrostu Kuby i Oli.
Teraz musimy zapisać nowe równania w punkcie trzecim.
Zamiast , będzie . Kuba jest wyższy od Oli o plus dodatkowe cylindra.
Zamiast , będzie . Ola w cylindrze jest tylko o wyższa od Kuby, więc wysokość cylindra przewyższa różnicę wzrostu pomiędzy Olą i Kubą o .
Zapiszmy układ równań:
Sam układ jest bardzo prosty do rozwiązania. Wystarczy, że dodamy do siebie równania stronami i otrzymamy
, a stąd .
Potem podstawmy do pierwszego równania, a otrzymamy
, więc .
Policzyliśmy, że Kuba jest o wyższy od Oli, a cylinder ma wysokości. W takim razie Kuba w cylindrze jest o wyższy od Oli, a Ola w cylindrze jest o wyższa od Kuby.
Możemy już napisać ostateczną odpowiedź:
Cylinder ma wysokości.
Tata jest o lat starszy od swojego syna Kuby. Sześć lat temu tata był osiem razy starszy od syna. Ile lat ma tata?
Rozwiązanie
Oznaczmy przez obecny wiek Kuby, a przez obecny wiek taty. Sześć lat temu Kuba miał , a tata lat. Zapiszmy układ równań:
Zastosujemy metodę podstawiania i do drugiego równania w miejsce wstawimy .
Odpowiedź:
Kuba ma lat, a tata .
Gdy Maciek miał tyle lat, co Artur ma teraz, to był od niego o połowę starszy. Gdy Artur będzie miał tyle lat, co Maciek teraz, to Maciek będzie miał lat. Jaka jest różnica wieku pomiędzy Maćkiem, a Arturem?
Rozwiązanie
Oznaczmy przez obecny wiek Maćka, a przez obecny wiek Artura. Gdy Maciek miał lat, to był o połowę starszy od Artura, a więc Artur miał lat. Uporządkujmy dane w tabeli:
osoba | przeszłość | teraźniejszość | przyszłość |
|---|---|---|---|
Maciek | |||
Artur |
Zauważmy, że w każdym okresie różnica wieku pomiędzy chłopcami zawsze jest taka sama, a więc równa . Zapiszmy układ równańukład równań:
Zastosujemy metodę przeciwnych współczynnikówprzeciwnych współczynników i pomnóżmy pierwsze równanie stronami przez :
Po dodaniu do siebie równań stronami, otrzymamy:
, .
Odpowiedź:
Maciek ma lata, a Artur , więc Maciek jest o lat starszy od Artura.
Ile kilogramów roztworów solnych o stężeniach odpowiednio i należy zmieszać, aby otrzymać roztworu solnego o stężeniu ?
Rozwiązanie
Oznaczmy przez ilość roztworu o stężeniu , a przez – ilość roztworu o stężeniu . W mieszaninie będzie plus soli, w sumie (tyle soli zawiera dziesięciokilowy roztwór o stężeniu ). Zapiszmy i rozwiążmy odpowiedni układ równań:
Gdy dodamy do siebie równania stronami otrzymamy: , a stąd i .
Więc aby otrzymać roztworu solnego o stężeniu należy zmieszać roztworu dziesięcioprocentowego i roztworu piętnastoprocentowego.
Wyznaczymy wzór funkcji liniowej, jeżeli wiadomo, że do prostej, będącej wykresem tej funkcji należy punkt o współrzędnych , a funkcja przyjmuje wartości dodatnie tylko dla argumentów większych od .
Rozwiązanie:
Jeżeli funkcja przyjmuje wartości dodatnie dla argumentów większych od , to do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych .
Funkcję liniową określamy wzorem , zatem do wyznaczenia wartości współczynników i rozwiązujemy układ równań:
Po rozwiązaniu układu równań otrzymujemy, że oraz .
Funkcja jest określona wzorem .
Wyznaczymy wzór funkcji liniowej, jeżeli wiadomo, że do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych , a prosta, będąca wykresem tej funkcji przecina oś w punkcie o odciętej równej .
Rozwiązanie:
Jeżeli prosta, będąca wykresem funkcji liniowej przecina oś w punkcie o odciętej równej , to do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych .
Funkcję liniową określamy wzorem , zatem do wyznaczenia i rozwiązujemy układ równań:
Po rozwiązaniu układu równań otrzymujemy, że oraz .
Wobec tego funkcja liniowa wyraża się wzorem .
Schemat interaktywny

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D69EX6T54
Wyznacz wzór funkcji liniowej, której wykres przedstawiono na poniższym rysunku.

Zestaw ćwiczeń interaktywnych
Wskaż układ równań, który może prowadzić do rozwiązania tego zadania. Tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, x, plus, y, mianownik, dwa, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 2. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, cztery x, plus, pięć y, mianownik, piętnaście, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 3. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, cztery x, plus, pięć y, mianownik, dwa, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, piętnaście, koniec równania, drugie równanie, początek ułamka, x, plus, y, mianownik, piętnaście, koniec ułamka, równa się, cztery przecinek osiem, koniec równania, koniec układu równań
Który z układów równań może prowadzić do rozwiązania powyższego zadania? Wskaż wszystkie poprawne odpowiedzi. Możliwe odpowiedzi: 1. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, drugie równanie, dwa x, plus, pięć y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, koniec układu równań, 2. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, drugie równanie, pięć x, plus, dwa y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, koniec układu równań, 3. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, plus, y, równa się, dwadzieścia, koniec równania, drugie równanie, dwa x, plus, pięć y, równa się, pięćdziesiąt pięć, koniec równania, koniec układu równań, 4. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, y, równa się, dwadzieścia, minus, x, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, początek ułamka, pięćdziesiąt pięć, minus, dwa x, mianownik, pięć, koniec ułamka, koniec równania, koniec układu równań
Odpowiedź: Jest Tu uzupełnij róż i Tu uzupełnij tulipanów.
Gdy wlano pewną ilość wody do metalowego zbiornika, to tak napełniony zbiornik był o cięższy od pustego zbiornika plastikowego. Gdyby tą samą ilość wody wlano do plastikowego zbiornika, to byłby on o lżejszy od pustego zbiornika metalowego. Ile ważyła woda wlana do metalowego zbiornika?
W pewnej firmie jest pracowników. Stosunek liczby mężczyzn do liczby kobiet zatrudnionych w tej firmie wynosi . Ile kobiet pracuje w tej firmie?
Odpowiedź: Tabliczka czekolady ma Tu uzupełnij g czekolady i Tu uzupełnij g bakalii.
- nawias, początek ułamka, pięć, mianownik, cztery, koniec ułamka, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu oraz nawias, zero przecinek pięć, zamknięcie nawiasu, to: a, równa sięTu uzupełnij b, równa sięTu uzupełnij
- nawias, minus, początek ułamka, dziewięć, mianownik, dwa, koniec ułamka, przecinek, zero, zamknięcie nawiasu oraz nawias, zero przecinek dziewięć, zamknięcie nawiasu, to: a, równa sięTu uzupełnij b, równa sięTu uzupełnij
Do wykresu funkcji liniowej należą punkty o współrzędnych oraz . Wyznacz wzór tej funkcji.
Słownik
układem dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi x, y nazywamy każdy układ równań, który da się doprowadzić do postaci:
nazywamy tak metodę rozwiązywania układów dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi, w której z jednego z równań wyznaczamy jedną z niewiadomych i podstawiamy do drugiego równania wyznaczone wyrażenie (w miejsce tej zmiennej). Otrzymane w ten sposób drugie równanie jest równaniem z jedną niewiadomą.
nazywamy tak metodę rozwiązywania układów dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi, w której mnożymy obydwa (lub jedno z równań) stronami przez takie liczby, aby przy jednej z niewiadomych otrzymać przeciwne współczynniki; wówczas po dodaniu do siebie równań stronami jedna ze zmiennych się redukuje, a do rozwiązania pozostaje równanie z jedną niewiadomą