Figury w układzie współrzędnych
4. Równanie ogólne prostej
Równanie kierunkowe prostej

jest przydatne w rozwiązywaniu zadań z geometrii analitycznej.
Pomimo wielu zalet (m.in. bardzo praktycznej interpretacji współczynników, która pozwala błyskawicznie przechodzić od równania do wykresu i z powrotem) ma jedną zasadniczą wadę: nie można nim opisać prostych, które nie są wykresami funkcji liniowej, czyli prostych równoległych do osi . Dlatego właśnie potrzebujemy innego rodzaju równania - takiego, które obejmie wszystkie proste narysowane w prostokątnym układzie współrzędnych.
Rozpoznasz prostą opisaną równaniem ogólnym.
Przekształcisz równanie kierunkowe prostej na równanie ogólne.
Przekształcisz równanie ogólne prostej na równanie kierunkowe.
Odczytasz z równania ogólnego prostej współrzędne jej wektora normalnego.
Równaniem kierunkowym
można opisać każdą prostą, która nie jest równoległa do osi . Proste równoległe do osi opisuje się równaniami postaci
W geometrii analitycznej często używa się tzw. równania ogólnego, które obejmuje każdą prostą narysowaną w układzie współrzędnych. Ma ono postać
gdzie , .
Warunek oznacza, że współczynniki i nie są równocześnie równe zeru. Czasami zapisuje się ten fakt inaczej:
Zauważmy, że warunek ten jest niezbędny, aby równanie opisywało prostą. Gdyby bowiem i były jednocześnie równe zeru, równanie opisywałoby:
zbiór pusty, gdy albo
całą płaszczyznę, gdy .
Zwróćmy jeszcze uwagę, że równanie opisuje:
Aby narysować prostą o danym równaniu ogólnym
wystarczy wyznaczyć współrzędne punktów przecięcia prostej z osiami układu współrzędnych. Współrzędne punktu przecięcia prostej z osią są postaci , zatem możemy do równania prostej podstawić
.
Wówczas otrzymujemy kolejno:
Zatem punkt przecięcia z osią ma współrzędne .
Współrzędne punktu przecięcia prostej z osią są postaci , zatem możemy do równania prostej podstawić
.
Wówczas otrzymujemy kolejno:
.
Zatem punkt przecięcia z osią ma współrzędne .
Wystarczy zatem poprowadzić prostą przez punkty i , aby otrzymać wykres równaniawykres równania

Równania kierunkowe prostejRównania kierunkowe prostej zapiszemy w postaci ogólnej.
Równanie kierunkowe prostej | Równanie ogólne prostej |
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
Aby równanie kierunkowe przekształcić do ogólnego, wystarczy przenieść wszystkie składniki na jedną stronę równania i uporządkować je tak, aby najpierw wystąpił składnik ze zmienną , później składnik ze zmienną , a na końcu wyraz wolny. Zwróćmy przy okazji uwagę, że jeśli prosta opisana jest równaniem kierunkowym, to jest ono tylko jedno. Natomiast każda prosta ma nieskończenie wiele równoważnych równań ogólnych.
Przekształcimy równanie ogólne prostejrównanie ogólne prostej na jej równanie kierunkowe.
Od obu stron równania odejmujemy i , otrzymując
Obie strony równania dzielimy przez , otrzymując
Zapoznaj się z poniższym filmem samouczkiem. Wykonaj polecenie znajdujące się poniżej.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RveuVdcEo1KQm
Film nawiązujący do treści lekcji dotyczącej równania ogólnego prostej.
- Każda prosta ma nieskończenie wiele równań Tu uzupełnij.
- Każda prosta, która nie jest równoległa do osi Y ma dokładnie jedno równanie Tu uzupełnij.
- Wektor normalny prostej to wektor do niej Tu uzupełnij.
- Współrzędne wektora normalnego można odczytać z równania ogólnego prostej: pierwsza współrzędna wektora normalnego jest równa Tu uzupełnij przy zmiennej x, zaś druga jest równa Tu uzupełnij przy y.
- Jeśli współczynnik przy zmiennej x jest równy zeru, przy czym współczynnik przy zmiennej y nie jest zerem, to prosta opisana przez to równanie jest Tu uzupełnij do osi Y.
- Jeśli współczynnik przy zmiennej y jest równy zeru, przy czym współczynnik przy zmiennej x nie jest zerem, to prosta opisana przez to równanie jest Tu uzupełnij do osi X.
- Prosta x, plus, y, minus, jeden, równa się, zero przecina oś X w punkcie x indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij oraz oś Y w punkcie y indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij.
- Prosta x, minus, y, plus, jeden, równa się, zero przecina oś X w punkcie x indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij oraz oś Y w punkcie y indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij.
- Prosta x, minus, y, minus, jeden, równa się, zero przecina oś X w punkcie x indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij oraz oś Y w punkcie y indeks dolny, zero, koniec indeksu dolnego, równa się Tu uzupełnij.
Wskaż wszystkie równania, których wykresem jest narysowana prosta.
Rysunek pierwszy. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią od minus czterech do czterech oraz z pionową osią od minus jeden do czterech. Na płaszczyźnie narysowana jest ukośna prosta przechodząca przez punkty: oraz .
Rysunek drugi. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią od minus czterech do czterech oraz z pionową osią od minus jeden do czterech. Na płaszczyźnie narysowana jest ukośna prosta przechodząca przez punkty: oraz .
Rysunek trzeci. Ilustracja przedstawia układ współrzędnych z poziomą osią od minus czterech do czterech oraz z pionową osią od minus jeden do czterech. Na płaszczyźnie narysowana jest ukośna prosta przechodząca przez punkty: oraz .
Dla podanego równania wskaż jego wykres.
- Czy prosta o równaniu trzy x, minus, dwa y, plus, jeden, równa się, zero przechodzi przez punkt nawias, zero, średnik, zero, zamknięcie nawiasu?
- tak
- nie
- Czy prosta o równaniu trzy x, minus, cztery y, plus, pięć, równa się, zero przechodzi przez punkt nawias, zero, średnik, jeden, zamknięcie nawiasu?
- tak
- nie
- Czy prosta o równaniu cztery x, minus, y, równa się, zero przechodzi przez punkt nawias, zero, średnik, zero, zamknięcie nawiasu?
- tak
- nie
- Czy prosta o równaniu x, minus, trzy, równa się, zero przechodzi przez punkt nawias, minus, trzy, średnik, zero, zamknięcie nawiasu?
- tak
- nie
Naszkicuj w prostokątnym układzie współrzędnych proste będące wykresami równań oraz określ ich wzajemne położenie.
Sprawdź położenie podanych poniżej par prostych i zaznacz w każdym przypadku poprawną odpowiedź.
Słownik
równanie postaci , gdzie współczynniki i nie są jednocześnie równe zeru; równaniem takiej postaci można opisać dowolną prostą narysowana w układzie współrzędnych
równanie postaci , gdzie ; równaniem takiej postaci można opisać dowolną prostą narysowaną w układzie współrzędnych, która nie jest równoległa do osi
zbiór wszystkich punktów, których współrzędne spełniają dane równanie
każdy wektor prostopadły do danej prostej
wektory: i , liczba oznaczana jako (gdzie znak oznacza mnożenie skalarne w odróżnieniu od zwykłego mnożenia), którą można wyznaczyć na dwa sposoby:
albo inaczej
gdzie to miara kąta pomiędzy wektorami i . Jeden z tych wzorów przyjmujemy jako definicję, zaś drugiego dowodzimy jako twierdzenie


