RueKm4CPKzKja
Ilustracja przedstawia ścianę z numerami 4, 5 , 6.

Rachunek prawdopodobieństwa

Źródło: Francesco Ungaro, dostępny w internecie: www.unsplash.com.

2. Przestrzeń zdarzeń elementarnych

R16fGjTsiY5Q0
Źródło: Minamdobrev, dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, licencja: CC BY-SA 4.0.

Wyobraź sobie, że jesteś kompozytorem i chcesz skomponować oryginalną melodię, która stanie się światowym przebojem. Czy w ogóle jest to możliwe? Być może wszystkie „lepsze” melodie już zostały stworzone!

A może opłacałoby się napisać program komputerowy, który odrzuci znane już melodie i spośród pozostałych wybierze te najciekawsze?

Ponieważ nie masz pomysłu, koncentrujesz się tylko nad refrenem, który ma składać się z 10 nut i próbujesz ułożyć je na różne sposoby.

Jak myślisz – ile co najmniej masz możliwości, jeśli uwzględnisz najpotrzebniejsze elementy – np. tonację, rytm?

Ktoś bardzo mądry obliczył (korzystając z narzędzi kombinatorycznych), że możesz w ten sposób stworzyć ponad 82·1018 prostych melodii. To całkiem sporo.

Dlaczego warto o tym wiedzieć? Bo w tym materiale będziemy między innymi wypisywać elementy danej przestrzeni zdarzeń elementarnych. Więc gdyby przyszło Ci do głowy jako przykład podać przestrzeń, której elementami są wszystkie możliwe melodie składające się z 10 nut, to wypisanie ich mogłoby zająć Ci całe lata...

Twoje cele
  • Określisz przestrzeń zdarzeń elementarnych.

  • Obliczysz moc zbioru zdarzeń elementarnych.

Doświadczeniem losowym nazywamy taki eksperyment, który można powtarzać wielokrotnie w jednakowych (lub bardzo zbliżonych warunkach) i którego wyniku nie można jednoznacznie przewidzieć.

Każdy wynik doświadczenia losowego to zdarzenie elementarne. Jeśli w doświadczeniu losowym podamy wszystkie możliwe zdarzenia, to mówimy, że określiliśmy przestrzeń zdarzeń elementarnych. Przestrzeń zdarzeń elementarnychprzestrzeń zdarzeń elementarnychPrzestrzeń zdarzeń elementarnych może być zbiorem skończonym bądź nieskończonym.

W aksjomatycznym ujęciu rachunku prawdopodobieństwa zdarzenie elementarne i przestrzeń zdarzeń elementarnych to pojęcia pierwotne. Aby jednak przybliżyć to ostatnie pojęcie, często przyjmuje się opisową definicję przestrzeni zdarzeń elementarnych.

Przestrzeń zdarzeń elementarnych
Definicja: Przestrzeń zdarzeń elementarnych

Przestrzenią zdarzeń elementarnych lub zbiorem zdarzeń elementarnych nazywamy zbiór wszystkich możliwych zdarzeń elementarnych dla danego doświadczenia losowego.

Zbiór zdarzeń elementarnych oznaczamy Ω.

W zastosowaniach praktycznych najczęściej interesuje nas nie pojedyncze zdarzenie elementarne rozpatrywanego doświadczenia losowego, ale zbiory tych zdarzeń, czyli podzbiory zbioru Ω. Każdy taki podzbiór (gdy przestrzeń Ω jest skończona), nazywamy zdarzeniem losowym (związanym z rozpatrywanym doświadczeniem losowym).

W dalszych rozważaniach będziemy zakładać, że zbiór Ω jest zbiorem skończonym, a liczbę jego elementów oznaczymy Ω.

Przykład 1

Rzucamy jednocześnie dwoma monetami. Za zdarzenia elementarne przyjmujemy uporządkowane pary wyników: reszka lub orzeł na pierwszej monecie, reszka lub orzeł na drugiej monecie. Wypiszmy wszystkie zdarzenia elementarne.

Ω=R, R, R, O, O, R, O, O

Są cztery zdarzenia elementarne, zatem

Ω=4.

Przykład 2

Rzucamy jednocześnie czworościenną kostką do gry, na ściankach której zapisane są liczby: 1, 1, 3, 5 oraz monetą.

Za zdarzenia elementarne przyjmujemy uporządkowane pary: 1, 3 lub 5 na kostce do gry, reszka lub orzeł na monecie.

Ω=1, R, 3, R, 5, R, 1, O, 3, O, 5, O

Jest sześć zdarzeń elementarnych.

Ω=6.

Przykład 3

Trzy osoby rzucają pierwszy raz w życiu piłką do kosza.

Rzut celny oznaczmy jako 1, niecelny jako 0. Za zdarzenie elementarne przyjmujemy uporządkowane trójki wyników rzutów danych osób.

Przy czym np. zapis 1, 1, 0 oznacza, że dwie pierwsze osoby trafiły piłką do kosza, a trzecia nie trafiła.

Ω=1,1,1, 1,1,0, 1,0,1, 0,1,1, 1,0,0, 0,1,0, 0,0,1, 0,0,0

Zbiór zdarzeń elementarnych składa się z ośmiu elementów.

Ω=8

W przypadku, gdy liczba zdarzeń elementarnych jest duża, nie wypisujemy ich bezpośrednio, ale staramy się znaleźć ich liczbę. Możemy wtedy posłużyć się modelem graficznym lub wzorami kombinatorycznymi.

Przykład 4

Rzucamy dwa razy kostką do gry.

Za zdarzenia elementarne przyjmujemy uporządkowane pary wyników rzutów: w pierwszym rzucie wypadła 1, 2, 3, 4, 5 lub 6, w drugim rzucie wypadła 1, 2, 3, 4, 5 lub 6.

Zbiór Ω określimy najpierw za pomocą tabelki.

W wierszach zapisujemy wyniki pierwszego rzutu, w kolumnach – drugiego rzutu.

Wyniki po dwóch rzutach kostką

1

2

3

4

5

6

1

1,1

2,1

3,1

4,1

5,1

6,1

2

1,2

2,2

3,2

4,2

5,2

6,2

3

1,3

2,3

3,3

4,3

5,3

6,3

4

1,4

2,4

3,4

4,4

5,4

6,4

5

1,5

2,5

3,5

4,5

5,5

6,5

6

1,6

2,6

3,6

4,6

5,6

6,6

Na podstawie tabelki określamy liczbę zdarzeń elementarnych: Ω=36.

Do określenia liczby zdarzeń elementarnych możemy wykorzystać też informację, że pierwszy element pary wyników wybieramy spośród liczb: 1, 2, 3, 4, 5, 6, więc można go wybrać na 6 sposobów.

Drugi element pary można wybrać również na 6 sposobów.

Zatem liczba wszystkich możliwych par, które możemy uzyskać jest równa 6·6.

Ω=W62=62=36

Przestrzeń zdarzeń elementarnychprzestrzeń zdarzeń elementarnychPrzestrzeń zdarzeń elementarnych składa się z 36 elementów.

Czasem do określenia liczby elementów przestrzeni zdarzeń elementarnych używamy określenia: moc zbioru.

Czyli w tym przypadku moc zbioru zdarzeń elementarnych jest równa 36.

Przykład 5

W pudełku leży 6 karteczek, na których zapisane są koleje cyfry: 1, 2, 3, 4, 5, 6.

Wyjmujemy kolejno z pudełka (bez zwracania) trzy karteczki i układamy je w kolejności losowania, tworząc liczby trzycyfrowe. Za zdarzenia elementarne przyjmujemy utworzone w ten sposób liczby. Obliczymy, ile jest zdarzeń elementarnych w tym doświadczeniu.

Dokonujemy wyboru kolejno – najpierw pierwszej cyfry, następnie drugiej i wreszcie trzeciej. Tworzymy więc 3 – wyrazowe ciągi z elementów zbioru 6 – elementowego.

Pierwszą cyfrę wybieramy spośród sześciu, drugą spośród pięciu, trzecią spośród czterech.

Ω=6·5·4=120

Odpowiedź:

Zbiór zdarzeń elementarnych składa się ze 120 elementów.

Animacja multimedialna

Zapoznaj się z animacją, pokazującą wykorzystanie wariacji bez powtórzeń do wyznaczania  liczb spełniających dane warunki. Określ w każdym przypadku doświadczenie losowe, przestrzeń zdarzeń elementarnych i jej moc.

Rlbg2XFPhzhc9
Film pokazuje różne metody wykorzystania wariacji bez powtórzeń do obliczania liczby liczb spełniających określone warunki.
Polecenie 1

Doświadczenie losowe polega na układaniu z cyfr 1, 2, 3, 4, 5, 6 liczb pięciocyfrowych o niepowtarzających się cyfrach. Zbiór zdarzeń elementarnych składa się ze wszystkich tak utworzonych liczb. Określ z ilu elementów składa się ten zbiór.

Zestaw ćwiczeń interaktywnych

1
Pokaż ćwiczenia:
R18G7vIeLq0Kp1
Ćwiczenie 1
Mamy cztery różne filiżanki. Doświadczenie polega na ustawianiu ich na półce w różnej kolejności. Ile jest równa moc zbioru zdarzeń elementarnych tego doświadczenia? Zaznacz poprawną odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. , 2. , 3. , 4.
R1ZpHYbubzInC1
Ćwiczenie 2
Agata ma dwie bluzki i w sposób losowy wkłada je do trzech różnych szuflad. Z ilu elementów składa się przestrzeń zbioru zdarzeń elementarnych tego doświadczenia? Zaznacz poprawną odpowiedź. Możliwe odpowiedzi: 1. pięć, 2. sześć, 3. osiem, 4. dziewięć
R1P5PimsuVdc22
Ćwiczenie 3
Doświadczenie polega na tworzeniu wyrazów dwuliterowych z liter słowa E L K A.
Uzupełnij zdania, wpisując odpowiednie liczby. Jeśli litery w tworzonych wyrazach nie mogą się powtarzać, to zbiór zdarzeń elementarnych składa się z Tu uzupełnij elementów. Jeśli litery w tworzonych wyrazach mogą się powtarzać, to zbiór zdarzeń elementarnych składa się z Tu uzupełnij elementów.
RfCIBJ1t2QUCc2
Ćwiczenie 4
Dostępne opcje do wyboru: cztery n indeks górny, dwa, plus, dwa n, nawias, dwa n, plus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, dwa n indeks górny, dwa, plus, n, n indeks górny, dwa, plus, jeden. Polecenie: W urnie znajduje się dwa n, plus, jeden kul, ponumerowanych jeden, dwa, trzy, cztery, . . ., dwa n, plus, jeden, gdzie n jest liczbą naturalną większą od dziesięć.
Doświadczenie polega na jednoczesnym wylosowaniu dwa kul.
Uzupełnij zdanie, przeciągając odpowiednie wyrażenie. Moc zbioru zdarzeń elementarnych jest równa luka do uzupełnienia .
2
Ćwiczenie 5

Podaj zbiór zdarzeń elementarnych w trzykrotnym rzucie monetą.

3
Ćwiczenie 6

Doświadczenie polega na tworzeniu liczb pięciocyfrowych z cyfr 0, 1, 2, 3, 4, przestawiając je w dowolny sposób.

Oblicz, ile elementów ma zbiór zdarzeń elementarnych w tym doświadczeniu.

3
Ćwiczenie 7

Na peronie do pociągu składającego się z dziesięciu wagonów wsiada sześciu pasażerów. Doświadczenie polega na wyborach wagonów przez pasażerów. Oblicz, ile jest zdarzeń elementarnych w tym doświadczeniu.

Słownik

przestrzeń zdarzeń elementarnych
przestrzeń zdarzeń elementarnych

przestrzenią  zdarzeń elementarnych lub zbiorem zdarzeń elementarnych nazywamy zbiór wszystkich możliwych zdarzeń elementarnych dla danego doświadczenia losowego