Zastanów się: Jak Anzelm definiuje Boga? Co jest „większe”: istnienie tylko w umyśle czy istnienie także w rzeczywistości? Co by wynikało z założenia, że Bóg istnieje tylko w naszym umyśle? Jaki wniosek o istnieniu Boga wyciąga z tego Anzelm?

Przykładowa odpowiedź:
Anzelm definiuje Boga jako „to, ponad co nic większego nie można pomyśleć”. Twierdzi, że taki byt istnieje przynajmniej w naszym umyśle. Gdyby jednak istniał tylko w umyśle, można byłoby pomyśleć o czymś większym – o takim bycie, który istnieje zarówno w umyśle, jak i w rzeczywistości. Byłoby to sprzeczne z definicją Boga jako istoty, ponad którą nic większego nie można pomyśleć. Dlatego Bóg musi istnieć także w rzeczywistości.
Schemat:
1. Bóg to byt, ponad który nic większego nie można pomyśleć.
2. Istnienie w rzeczywistości jest „większe” niż istnienie tylko w umyśle.
3. Gdyby Bóg istniał tylko w umyśle, można byłoby pomyśleć o czymś większym.
4. To prowadzi do sprzeczności z definicją Boga.
5. Wniosek: Bóg istnieje w rzeczywistości.

Zastanów się: Skąd, według argumentu moralnego, biorą się obiektywne zasady moralne? Jeśli istnieją obiektywne wartości moralne, to co może być ich źródłem? Czy z istnienia obiektywnych zasad moralnych rzeczywiście wynika istnienie Boga? Czy można podać inne wyjaśnienie istnienia moralności?

Przykładowa odpowiedź:
Argument moralny można przedstawić następująco: istnieją obiektywne normy moralne, które określają, co jest dobre, a co złe, niezależnie od ludzkich opinii. Jeśli takie obiektywne wartości istnieją, muszą mieć swoje źródło. Zwolennicy argumentu twierdzą, że źródłem obiektywnej moralności może być Bóg. Zatem istnienie obiektywnych wartości moralnych ma świadczyć o istnieniu Boga. Argument ten można jednak poddać krytyce. Można bowiem uznać, że obiektywne zasady moralne nie muszą pochodzić od Boga i próbować wyjaśnić ich istnienie w inny sposób. Dlatego samo istnienie moralności nie musi być wystarczającym dowodem na istnienie Boga.

Czy pamiętasz, że ten dowód zakłada, że wszystkie istniejące byty można pomyśleć jako pewną hierarchię doskonałości?

Dowód ontologiczny zakłada, że istnienie Boga da się udowodnić samym faktem pomyślenia pojęcia „Bóg”. Jeśli mogę pomyśleć „Bóg”, to już samo w sobie oznacza, że On istnieje.

Czy pamiętasz, że ten dowód opiera się na rozumowaniu, w myśl którego ktoś musi być gwarantem i egzekutorem obiektywnych cnót i wartości moralnych?

Argument moralny próbuje się podważać, wykazując, że albo cnoty nie są racjonalne czy obiektywne, albo że samo założenie o istnieniu kogoś, kto musi gwarantować ich obiektywność i je egzekwować, nie jest czymś koniecznym.

Czy pamiętasz, że sceptycyzm polega na zawieszaniu osądu?

Agnostycy są podobni do sceptyków w tym, że z powodu niemożliwości udowodnienia istnienia lub nieistnienia Boga nie wypowiadają się na ten temat.

Czy pamiętasz, że ten dowód wprowadza ontologiczną hierarchię bytów?

Według dowodu ontologicznego wszystkie byty można przedstawić w hierarchii od najmniej doskonałego do najdoskonalszego. Bytem najdoskonalszym jest z konieczności Bóg.

Czy pamiętasz, że ten dowód odnosił się do kwestii przyczynowości zjawisk i przedmiotów?

Zgodnie z twierdzeniem dowodu kosmologicznego, skoro wszystko we wszechświecie powstało z pewnej przyczyny, da się tworzyć tak długie łańcuchy przyczynowo‑skutkowe, aż dotrzemy do praprzyczyny wszystkiego. Jest nią Bóg.

Czy pamiętasz, że zgodnie z treścią tego dowodu ktoś musi być gwarantem i egzekutorem obiektywnych norm moralnych?

Dowód moralny podważa się na mocy stwierdzenia, że chociaż możemy starać się udowodnić racjonalność i obiektywność norm moralnych, to nie da się udowodnić, że zostały odgórnie wprowadzone przez Boga i są przez Niego egzekwowane.