Fenomenologia
Pytanie o pewność wiedzy wielokrotnie powracało w historii filozofii. Poszukiwania wiedzy absolutnie pewnej i niepodważalnej, zapoczątkowane w epoce nowożytnej przez Kartezjusza podjął w XX wieku Edmund Husserl – twórca fenomenologii.
Podobnie jak Kartezjusz, Husserl widział źródło poznania w świadomości, nadał jej jednak inne znaczenie. Nie traktował jej jako ostatecznego fundamentu pewności wiedzy, lecz jako przestrzeń, w której ujawniają się istoty zjawisk. W jego filozofii kluczowe staje się więc pytanie o możliwość osiągnięcia wiedzy obiektywnej.
Wpływ idei Husserla na współczesną myśl jest znaczący. Stały się one podstawą wielu nurtów XX‑wiecznej filozofii, takich jak egzystencjalizm, a także wywarły istotny wpływ na rozwój nauk społecznych i humanistycznych, m.in. teorii literatury, socjologii czy antropologii kulturowej.
W tej części podręcznika dowiesz się, w jaki sposób Husserl próbował zagwarantować obiektywność poznania oraz na czym polegała kluczowa dla jego metody redukcja fenomenologiczna, nazywana także „wzięciem w nawias”.
Wyjaśnisz, na czym polega metoda fenomenologiczna Edmunda Husserla.
Wykorzystasz metodę fenomenologiczną do opisu konkretnych fenomenów.
Scharakteryzujesz genezę fenomenologii w kontekście sporu obiektywizmu z subiektywizmem.
Przeanalizujesz zastosowanie metody fenomenologicznej do badania fenomenu czasu
Przekonasz się, jakie znaczenie mają nasze uczucia w kontekście moralności.
Przedstawisz koncepcję sztuki Romana Ingardena
Scharakteryzujesz główne idee fenomenologii wartości Maksa Schelera.