Pomyśl, który z wymienionych mężczyzn był najbliżej związany z Munchiem w życiu prywatnym i pojawiał się w jego kręgu towarzyskim.

Zastanów się, które daty i nazwy pasują do najważniejszych etapów życia Muncha. Pierwsza szkoła to instytucja w Kristianii, nauczyciele to znani norwescy artyści, pobyt w Paryżu wiąże się z francuską szkołą sztuk pięknych, a cykl obrazów wystawiony w 1902 roku to jego najbardziej znany zestaw prac.

Zwróć uwagę na linię, kolor, kontur, deformację postaci, kompozycję i dynamikę form. Zastanów się, czy środki te służą wiernemu przedstawieniu rzeczywistości, czy raczej ukazaniu przeżyć bohatera.

Propozycja schematu odpowiedzi:

Teza: Munch wykorzystuje środki plastyczne nie do realistycznego odtwarzania świata, lecz do wyrażania stanów psychicznych.

Przykłady:

• „Krzyk”: faliste linie, deformacja postaci i intensywne zestawienia kolorystyczne potęgują wrażenie lęku, rozpaczy i osamotnienia.

• „Taniec życia”: sinusoidalne linie, układ postaci i symboliczne zestawienie kobiet wyrażają doświadczenie miłości, odrzucenia i przemijania.

Wniosek: forma obrazu staje się nośnikiem emocji, a nie tylko sposobem przedstawienia wyglądu rzeczy.

Porównaj sposób ukazania przedstawionego świata na obrazie z jego znaczeniem emocjonalnym. Zwróć uwagę na nienaturalne kształty, kolory, linie i proporcje.

Propozycja schematu odpowiedzi:

Teza: Munch świadomie deformuje rzeczywistość, ponieważ interesuje go przede wszystkim wewnętrzne doświadczenie człowieka.

Przykłady:

• „Krzyk”: nienaturalnie wygięta postać i falujące otoczenie nie przedstawiają świata realistycznie, ale obrazują narastający lęk i rozpacz.

• „Pocałunek”: zatarcie twarzy i połączenie sylwetek - odebranie postaciom indywidualnych cech, ukazanie uniwersalnego doświadczenia miłości.

• „Madonna”: nietypowe przedstawienie kobiecego ciała i czerwona aureola - połączenie miłości, ekstazy i cierpienia.

Wniosek: deformacja pozwala Munchowi przedstawić rzeczywistość psychiczną, której nie można ukazać za pomocą realistycznego odwzorowania.

Połącz wydarzenia z życia Muncha z tematami pojawiającymi się w jego sztuce: śmiercią, lękiem, samotnością, miłością, odrzuceniem i cierpieniem. Nie ograniczaj się do wymienienia wydarzeń – wyjaśnij, jak zostały przetworzone artystycznie.

Propozycja schematu odpowiedzi:

Teza: Munch wykorzystywał własne doświadczenia jako punkt wyjścia do przedstawiania emocji wspólnych wielu ludziom.

Odniesienie:

• własne doświadczenie Muncha - utrata bliskich (matki i siostry), samotność, zwątpienie, kryzys - obecność motywu śmierci w twórczości artysty.

Przykłady:

• „Chore dziecko”: osobiste doświadczenie śmierci siostry → przedstawienie choroby, cierpienia i bezsilności.

• „Krzyk”: osobiste poczucie osamotnienia i lęku → uniwersalny obraz ludzkiego przerażenia.

• „Taniec życia”: doświadczenie miłości i odrzucenia → symboliczna opowieść o różnych etapach miłości i ludzkich emocjach.

Wniosek: Munch przekształca prywatne doświadczenia w symbole odnoszące się do uniwersalnych problemów ludzkiej egzystencji.

Zastanów się, co jest ważniejsze w jego obrazach: wygląd świata czy przeżycia człowieka. Wykorzystaj przykłady dotyczące koloru, linii, deformacji i ekspresji.

Propozycja schematu odpowiedzi:

Teza: Munch zapowiada ekspresjonizm, ponieważ podporządkowuje przedstawienie rzeczywistości wyrażaniu silnych emocji i stanów psychicznych.

Środki wyrazu

• Deformacja: zmienione kształty postaci i przestrzeni → podporządkowanie wyglądu świata emocjom.

• Linia: mocna, falista, dynamiczna → budowanie napięcia i niepokoju.

• Kolor: nietypowe, intensywne zestawienia → wyrażanie stanów psychicznych zamiast odtwarzania rzeczywistych barw.

• Przykład dzieła:  „Krzyk” - wszystkie te środki współdziałają, aby przedstawić lęk i rozpacz.

Wniosek:wewnętrzne przeżycia człowieka: Munch przesuwa punkt ciężkości z obserwacji świata zewnętrznego na , co stanowi jedną z najważniejszych cech ekspresjonizmu.