Obraz przedstawia młodą blondwłosą dziewczynę ukazaną z profilu, siedzącą lub pochyloną przy oknie. Ma jasne włosy związane z tyłu czerwoną wstążką i ubrana jest w białą sukienkę. Twarz dziewczyny jest zwrócona w prawą stronę, a wzrok skierowany ku dołowi. Po lewej stronie widoczne są ciemne ramy lub zasłony okna, natomiast tło po prawej wypełnia stonowana, brązowo‑zielona powierzchnia. Kompozycja utrzymana jest w ciepłej, przygaszonej kolorystyce, z wyraźnymi kontrastami między jasną postacią dziewczyny a ciemnym otoczeniem.
Intymność i symbolika w malarstwie Olgi Boznańskiej
Olga Boznańska, Imieniny babuni, 1889 r., Muzeum Narodowe w Warszawie
Źródło: Vert, cyfrowe.mnw.art.pl, dostępny w internecie: Wikipedia.org, domena publiczna.
Przestrzeń do odkrycia
Czy portret może opowiedzieć historię człowieka bez przedstawiania wielu szczegółów? Czy spojrzenie, gest, kolorystyka i atmosfera obrazu mogą powiedzieć więcej niż wierne odwzorowanie wyglądu?
Niektóre obrazy działają jak ciche rozmowy - nie narzucają się, nie próbują zdominować spojrzenia, lecz powoli odsłaniają swój nastrój. Spotkasz się z takim właśnie sposobem budowania przedstawienia - skupionym, powściągliwym, a jednocześnie pełnym wewnętrznej intensywności. To przestrzeń, w której znaczenie rodzi się z półtonów, z miękkiego światła, z nieoczywistego spojrzenia.