RMQ8Q75R5D1S3
Fotografia przedstawia modernistyczny kompleks budynków o prostej, geometrycznej architekturze. Po lewej stronie znajduje się jasny, kilkukondygnacyjny budynek z dużymi oknami, po prawej – większy budynek z rozległą szklaną fasadą. Obie części łączy przeszklony, nadwieszony łącznik, pod którym prowadzi przejście. Przed kompleksem biegnie szeroka ulica, a chodniki są częściowo pokryte cienką warstwą śniegu. Wokół budynków rosną młode, bezlistne drzewa. Nad nimi rozciąga się bezchmurne, intensywnie niebieskie niebo.

Fundamenty nowoczesnej architektury - ekspresjonizm, styl międzynarodowy i szkoła Bauhausu 

Walter Gropius, Główny budynek Bauhausu, 1925‑1926, Dessau, Niemcy
Źródło: M H.DE, dostępny w internecie: Wikimedia.org, licencja: CC BY-SA 3.0.

Przestrzeń do odkrycia

Wyobraź sobie miasto przyszłości, w którym budynki nie przypominają dawnych pałaców ani świątyń. Tu forma wynika z technologii, z potrzeb mieszkańców, z przekonania, że przestrzeń może wpływać na sposób życia. Prosta bryła, duże przeszklenia, rytm konstrukcji - wszystko działa jak system, który organizuje świat bez nadmiaru ozdób. To obszar, w którym prostota staje się estetyką, a funkcja - zasadą. W tym ujęciu budynek działa jak manifest nowoczesności: przejrzysty, zdyscyplinowany, oparty na logice. Styl międzynarodowy nie dekoruje — porządkuje. Tworzy przestrzeń, która jest czytelna, otwarta i podporządkowana rytmowi życia, a nie tradycji. Tu rodzi się architektura, która nie naśladuje przeszłości, tworzy własny język, oparty na konstrukcji, świetle i funkcji.