Renesans ottoński w architekturze i rzeźbie jako zwierciadło idei cesarskich i chrześcijańskich 

Materiał poświęcony jest renesansowi ottońskiemu w architekturze i rzeźbie, ukazując go jako świadome narzędzie wyrażania idei cesarskich oraz chrześcijańskiej wizji porządku świata w X i na początku XI wieku. Autor zwraca uwagę na ponowne zainteresowanie antykiem, które nie miało charakteru czysto naśladowczego, lecz służyło budowaniu symbolicznego języka władzy i sacrum. Architektura i rzeźba tego okresu łączą elementy rzymskiej monumentalności, geometrycznego ładu i osiowości z głęboką symboliką religijną, podporządkowaną idei cesarstwa chrześcijańskiego. Na wybranych przykładach ukazana zostaje sztuka ottońska jako świadoma strategia wizualna, w której forma artystyczna została podporządkowana jasno określonym celom ideowym. Materiał został dodatkowo wzbogacony o ćwiczenia i zadania z podpowiedziami oraz odpowiedziami, których celem jest utrwalenie wiedzy, rozwijanie umiejętności analizy dzieła sztuki oraz samodzielnego formułowania wniosków. Zadania te pozwalają uczniowi lub czytelnikowi świadomie pracować z treścią, łączyć informacje z różnych części materiału oraz przygotować się do sprawdzianów, egzaminów lub pogłębionej interpretacji sztuki ottońskiej.