Wpływ późnej sztuki renesansowej na nową estetykę rzeźby manierystycznej
Przestrzeń do odkrycia
W potocznym ujęciu „maniera” oznacza coś przesadnego, udziwnionego, czasem sztucznego – sposób zachowania lub tworzenia, który odbiega od naturalnej prostoty. Tak rozumiana „maniera” bywa kojarzona z efekciarstwem i przesadą.
W sztuce jednak słowo to nabiera zupełnie innego znaczenia. Po harmonijnym i spokojnym renesansie pojawia się nowy styl, w którym artyści zaczynają eksperymentować z formą, proporcjami i ekspresją. Postacie stają się bardziej dramatyczne, gesty bardziej skomplikowane, a kompozycje pełne napięcia. To zapowiedź kierunku, który będzie zaskakiwał i niepokoił, a jednocześnie fascynował swoją odwagą.
Za chwilę dowiesz się, jak ta „maniera” przełożyła się na rzeźbę i jak twórcy potrafili wydobyć w rzeźbach więcej niż tylko piękno: emocje, ruch i tajemnicę.