Animacja

R1EVN5C3UTNUE1
Animacja informuje o różnych sposobach notowania.
Polecenie 1

Wyjaśnij, dlaczego nie powinno się notować słowo w słowo tego, co się usłyszy lub przeczyta.

RT6DNGC2SFQZR
Miejsce na odpowiedź ucznia.
Polecenie 2

Wyjaśnij, dlaczego nowe informacje warto łączyć z tym, co się już wie.

R19E5NC7EQQ8N
Miejsce na odpowiedź ucznia.
1
Polecenie 3

Wyjaśnij, dlaczego nowe informacje warto łączyć z tym, co się już wie.

R19E5NC7EQQ8N
Miejsce na odpowiedź ucznia.

Notatka wizualna

1
R1RNDQAGJOB36
Ilustracja przedstawia schemat notatki graficznej. W centralnej części znajduje się temat: hasło i słowa - klucze. W czterech rogach ilustracji powtarza się nagłówek: Słowo - klucz, a poniżej ramka z napisem bloki tekstowe. Ramki są wykonane w różnych stylach, nagłówki zapisane różnym charakterem pisma. Na grafice znajdują się również ozdobne ikony: żarówka, kot, kwiat, strzałki, serca, wykrzyknik, znak zapytania
Źródło: Learnetic SA, licencja: CC BY 4.0.

Ilustracja interaktywna

Ilustracja przedstawia schemat notatki graficznej. W centralnej części znajduje się temat: „Hasło i słowa‑klucze”. W czterech rogach ilustracji powtarza się nagłówek: „Słowo‑klucz”, a poniżej ramka z napisem „bloki tekstowe”. Ramki są wykonane w różnych stylach, nagłówki zapisane różnym charakterem pisma. Na grafice znajdują się również ozdobne ikony: żarówka, kot, kwiat, strzałki, serca, wykrzyknik, znak zapytania.

Z prawej strony ilustracji lista zatytułowana „notatka wizualna”. Poniżej lista zagadnień, która rozwija dodatkowe informacje po naciśnięciu na nie.

  • notatka wizualna
    Czym jest notatka wizualna?
    Notatka wizualna łączy słowa z obrazkami, pozwalając łatwo i przyjemnie przyswajać wiedzę. Za pomocą prostych słów i graficznych elementów zbiera się informacje na dany temat.
    Na jednej kartce papieru powinien się znaleźć zbiór informacji, które warto zrozumieć i zapamiętać.

  • słowa‑klucze
    Słowa‑klucze to najważniejsze pojęcia związane z hasłem. Umieszczamy je na całej kartce, wokół hasła.

  • bloki tekstowe
    Bloki tekstowe zawierają cytaty lub większe partie tekstu. Można zapisać je w punktach i umieścić w ramkach lub chmurkach.
    Pudełka
    Pudełka, to inaczej ramki, w których umieszcza się tekst. Ich zadaniem jest zwrócenie uwagi na to, co jest zapisane. Można w nich umieszczać cytaty, złote myśli, słowa kluczowe.
    Chmurki
    Różne kształty chmurek mają na celu wyróżnienie informacji.
    Układ i wielkość elementów
    W notatce stosuje się zasadę „od ogółu do szczegółu”. Na początku należy się zastanowić, co ma przykuć wzrok w pierwszej kolejności? Czytelność, przejrzystość notatki, nieprzeładowanie rysunkami jest bardzo ważne!
    Litery
    W notatce stosuje się różne kształty i wielkość liter, w zależności od tego, co chcemy podkreślić. Pismo musi być czytelne, z umiarem umieszcza się elementy ozdobne przy literach np. zawijasy. Duże, pogrubione litery w zapisie zwrócą uwagę na istotne, bazowe informacje. Małe litery można zastosować do treści mniej istotnych.
    Kolorystyka
    Dzięki kolorom można podkreślić ważne treści, wybić je na pierwszy plan, czy zaakcentować.
    Punktory
    Punktory porządkują wymieniane elementy, wprowadzają ład. Stosuje się je przy wyliczeniach jakichś elementów.

  • Ilustracje
    Ilustracje to nieodłączny element notatek wizualnych.
    Strzałki
    Wskazują, na pewne ważne elementy notatki, mogą wskazywać na cel lub kierunek, kilka strzałek może symbolizować siłę lub jej natężenie. Kolejność wykonywania zadań również można wyrazić strzałkami.
    Linie
    Linie w notatce podkreślają, oddzielają i łączą treści. Mogą być: przerywane, falowane, fastrygowane, podwójne, grube, cienkie. Łączą pola z tekstem, tworzą ramki zamykające treść, wydzielają bloki tekstu, łączą grupy tekstu.
    Banery
    Banery, czyli wstęgi, szarfy, na nich zapisuje się tytuł notatki lub wskazówki, na które warto zwrócić uwagę.
    Emotikony/ buźki
    Buźki służą do wyrażania emocji.
    Rysunki
    Rysunki powinny być schematyczne i jednoznaczne. Ułatwiają zrozumienie treści notatki. Zwykle mają na celu uzupełnienie przekazu notatki. Uwaga! nie mogą być tylko ozdobnikiem, gdyż odwracają uwagę od treści notatki.
    Ludziki
    Proste rysunki ludzików mogą wyrażać emocje, działania lub cechy.

Elementy, o których mowa w definicji, zostają podświetlone na ilustracji.

Polecenie 4

Przeczytaj tekst dotyczący zasad pisowni wyrazów z „ó”, a następnie zapoznaj się notatką wizualną sporządzoną na podstawie tego tekstu.

Ó piszemy w następujących sytuacjach:

  1. Gdy wymienia się na e, o lub a, np. pióro – pierze, siódemka – siedem, wóz – wozy, kózka – koza, wrócić – wracać, skrót – skracać.

  2. Na początku wyrazów, np. ów, ósmy, ówdzie, ówczesny.

  3. W zakończeniach -ów, -ówka, -ówna, np. bloków, stołówka, z wyjątkiem wyrazów: wsuwka, skuwka, zasuwka.

  4. W wyrazach, które trzeba po prostu zapamiętać: chór, córka, czółno, dopóty, dopóki, głównie, góra, jaskółka, Józef, kłótnia, król, krótki, który, mózg, ogólnie, ogórek, płótno, podróż, póki, późno, próżnia, rózga, róża, różnica, stróż, szczegół, tchórz, wiewiórka, wkrótce, wówczas, wróżka, skóra, źródło, żółw, żółty.

Ó nigdy nie występuje na końcu wyrazu.

R177GK7O3XOVT
Źródło: Learnetic S.A., licencja: CC BY 4.0.
Polecenie 5

Przeczytaj tekst dotyczący zasad pisowni z „ch”, a następnie na jego podstawie wykonaj notatkę wizualną.

Ch piszemy:

  1. Gdy w wyrazach pokrewnych wymienia się na sz, s lub ś (si), np. mucha – muszka, piachu – piasku, Stacha – Stasia

  2. Na końcu wyrazu, np. dach, gmach, piach, nogach. Wyjątek: druh.

  3. Po spółgłosce s, np. scharakteryzować, schować, schody.

  4. W wyrazach, których pisownię należy zapamiętać: chałwa, chatka, chemia, chirurg, chodzić, choinka, chomik, choroba, chór, chudy, chaber, chwalić,  chyba, chrypka, chrust, chustka, chorągiew, chrzan, puchar, kucharz, chmura, chłopiec, rachunek, tchórz, przychodnia, szlachta, zachwyt i w wielu innych.

RCP6F3R5JS96O
Źródło: Learnetic SA, licencja: CC BY 4.0.

Przeczytaj tekst dotyczący zasad pisowni z „ch”, a następnie na jego podstawie wykonaj notatkę w sposób, który najbardziej lubisz.

Ch piszemy:

  1. Gdy w wyrazach pokrewnych wymienia się na sz, s lub ś (si), np. mucha – muszka, piachu – piasku, Stacha – Stasia.

  2. Na końcu wyrazu, np. dach, gmach, piach, nogach. Wyjątek: druh.

  3. Po spółgłosce s, np. scharakteryzować, schować, schody.

  4. W wyrazach, których pisownię należy zapamiętać: chałwa, chatka, chemia, chirurg, chodzić, choinka, chomik, choroba, chór, chudy, chaber, chwalić,  chyba, chrypka, chrust, chustka, chorągiew, chrzan, puchar, kucharz, chmura, chłopiec, rachunek, tchórz, przychodnia, szlachta, zachwyt i w wielu innych.

R2Z3GA14HZ7V7
Miejsce na odpowiedź ucznia.