Skamandryci podzieleni. Jak Tuwim i Słonimski patrzyli na historię? (Kopia)
Element jest częścią wątku pt. "Dwudziestolecie międzywojenne (P)". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.
E‑materiał dotyczy refleksji nad rolą poezji i stosunkiem poetów do historii Polski po odzyskaniu niepodległości. Uczeń pozna dwa odmienne, ale uzupełniające się stanowiska skamandrytów: krytyczny i ironiczny głos Juliana Tuwima oraz deklarację zerwania z martyrologią u Antoniego Słonimskiego. Pozna wiersze: „Z wierszy o państwie” i „Czarna wiosna”. Nauczy się interpretować teksty poetyckie w kontekście historycznym i kulturowym. Rozpozna odwołania do tradycji romantycznej oraz ich funkcję w nowoczesnej poezji. Będzie potrafił także ocenić, jak zmienia się rola poety w wolnym państwie i jak literatura może komentować rzeczywistość polityczną i społeczną.
Bibliografia
- Źródło: Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2002, s. 53.
- Źródło: Jadwiga Zacharska, Słowo wstępne do „Skamandra”, [w:] Skamander, Warszawa 1977, s. 104–108.
- Źródło: Polityczność w literaturze i polityczność literatury. Z prof. Przemysławem Czaplińskim rozmawiają Filip Biały i Joanna Jastrzębska., „Refleksje” 2013, nr 8, s. 79.
- Źródło: Piotr Pietrych, „Czarna wiosna” Antoniego Słonimskiego jako „poemat rewolucyjny”, „Prace Polonistyczne Studies in Polish Literature” 1991, nr 47, s. 209.
- Źródło: Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2002, s. 58.
- Źródło: Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2002, s. 57.
- Źródło: Janusz Stradecki, W kręgu Skamandra, Warszawa 1977, s. 20.
- Źródło: Antoni Słonimski, Czarna wiosna (fragmenty), [w:] Jadwiga Zacharska, Skamander, Warszawa 1992, s. 133–138.
- Źródło: Julian Tuwim, Z wierszy o państwie, [w:] Wiersze, t. 2, oprac. Alina Kowalczykowa, Warszawa 1986, s. 268–269.
- Źródło: Julian Tuwim, Z wierszy o państwie, [w:] tegoż, Treść gorejąca.