Rola żelaza w organizmie człowieka

W organizmie ludzkim żelazo występuje tylko w postaci jonowej bądź jest związane z innymi cząsteczkami, ale nie w formie atomowej. Mimo że często domyślnie używamy formy „żelazo” w miejsce formy „jony żelaza” w czasie opisywania wpływu tego pierwiastka na funkcjonowanie organizmu. Oglądając zatem reklamę telewizyjną, czytając informacje o składzie leku czy nawet analizują treść tej lekcji, pamiętaj, że w istocie żelazo wprowadzane do organizmu ma formę zjonizowaną, nie atomową.

R55FL9R14h41c1
Żelazo jest najistotniejszym składnikiem czerwonego barwnika krwi (hemoglobiny).
Źródło: allinonemovie, domena publiczna.

Żelazo jest niezbędne do prawidłowej budowy skóry, włosów, paznokci, ale również prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego. Pierwiastek ten jest także składnikiem wielu enzymów i białek, które biorą udział w metabolizmie.

Jony żelaza wchodzą w skład enzymów: katalaz, oksydaz, peroksydaz, uczestniczących w procesach, takich jak synteza kwasów nukleinowych oraz transport tlenu i elektronów. Jony żelaza(II) są bardzo istotnym składnikiem czerwonego barwnika krwi (hemoglobiny) oraz mioglobiny. Wiążą one tlenek węgla(IV) w hemoglobinie i transportują go do płuc, skąd jest usuwany.

Kolejne, równie istotne funkcje tego pierwiastka to udział w procesie tworzenia czerwonych ciałek krwi w szpiku kostnym czy udział w syntezie DNA i procesach oddychania komórkowego, a także wspomaganie pracy wątroby oraz odporności organizmu.

bg‑red

Białka związane z żelazem

R10OydjFdriU7
Hemoglobina Białko zbudowane z czterech łańcuchów, z których każdy zawiera hem wiążący jedną cząsteczkę tlenu. Hem zawiera jon żelaza(II) nawias F e indeks górny, dwa, plus, koniec indeksu górnego, zamknięcie nawiasu. Grafika przedstawiająca hemoglobinę, białko występujące w postaci czterech podjednostek białkowych utworzonych przez łańcuchy polipeptydowe, tworzące między innymi strukturę helisy. Każdej z czterech jednostek odpowiada jedna cząsteczka hemu. Model wstążkowy hemoglobiny
Autor: Zephyris. Źródło: wikipedia.org. Licencja: CC BY‑SA 3.0
, Mioglobina Białko występujące w mięśniach. Główną funkcją mioglobiny jest magazynowanie tlenu w mięśniach czerwonych (poprzecznie prążkowanych). Podczas nadmiernego wysiłku mioglobina uwalnia zmagazynowane cząsteczki O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego i pozwala mitochondriom na syntezę ATP. Grafika przedstawiająca model mioglobiny. Zbudowany z łańcucha polipeptydowego utworzonego przez osiem podjednostek o strukturze alfa helisy. Grupę prostetyczną w mioglobinie stanowi cząsteczka hemu. Model wstążkowy mioglobiny
Autor: AzaToth. Źródło: wikipedia.org. Licencja: CC 0
, Ferrytyna Białko, które kompleksuje jony żelaza(III) F e indeks górny, trzy, plus, koniec indeksu górnego, utrzymując żelazo w dostępnej i nieszkodliwej formie oraz przechowując je w wątrobie. Grafika przedstawiająca model ferrytyny. Białko globularne zbudowane z dwudziestu czterech podjednostek białkowych o strukturze alfa helisy. Model wstążkowy ferrytyny
Źródło: wikipedia.org
, Transferryna (TRF) Główne białko, które odpowiada za transport jonów żelaza w osoczu. Każda cząsteczka TRF wiąże tylko utlenioną formę — jon żelaza(III) (F e indeks górny, trzy, plus, koniec indeksu górnego). TRF syntetyzowana jest w wątrobie, a jej stężenie w osoczu regulowane jest w zależności od dostępności żelaza. Grafika przedstawiająca model wstążkowy transferryny. Białko zbudowane jest z dwóch głównych jednostek utworzonych przez strukturę białkową beta harmonijki oraz alfa helisy. Model wstążkowy transferryny
Autor: Emw. Źródło: wikipedia.org. Licencja: CC BY‑SA 3.0
, Haptoglobina Białko, które wiąże nieodwracalnie wolną hemoglobinę, a powstały kompleks jest fagocytowany i rozkładany w układzie siateczkowo‑śródbłonkowym. Grafika przedstawiająca model wstążkowy haptoglobiny. Białko zbudowane z dwóch łańcuchów alfa i dwóch beta połączonych mostkami disiarczkowymi. Model wstążkowy haptoglobiny
Autor: Ayacop. Źródło: wikipedia.org. Licencja: CC 0 1.0
, Hemosyderyna Białko, które powstaje, gdy pozajelitowe żelazo jest w nadmiarze. Zawiera ono żelazo w formie koloidalnej. Występuje w wątrobie, śledzionie i szpiku., Hepcydyna Hormon peptydowy produkowany w wątrobie, ma działanie przeciwgrzybicze., Laktoferyna Białko, które posiada właściwości przeciwbakteryjne (wyłapuje i blokuje dostępność żelaza dla bakterii). Współtworzy obronę organizmu przed patogenami. Występuje w organizmie w siarze, ślinie, mleku, łzach oraz neutrofilach.
RbuupKFeSWDGJ1
Do produktów pochodzenia roślinnego, które charakteryzują się dużą zawartością żelaza, należą: suche nasiona roślin strączkowych, natka pietruszki, kakao, orzechy, a także produkty zbożowe, warzywa i owoce.
Źródło: Engin_Akyurt, domena publiczna.

Organizm dorosłego zdrowego człowieka zawiera w przeliczeniu 3,5 – 4,2 g żelaza, z czego ok. 3 g są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, reszta to rezerwa znajdująca się w ferrytynie i hemosyderynie w hepatocytach i makrofagach.

Człowiek spożywa 10 – 15 mg żelaza w postaci hemowej i niehemowej, z czego wchłania się do krwi ok. 10%. Większa część żelaza (60–70%) pozostaje związana w hemoglobiniehemoglobina hemoglobinie erytrocytów, 5 – 6% wchodzi w skład mioglobiny oraz różnych enzymów.

Dzienna utrata żelaza to 0,6 – 1,6 mg, głównie ze złuszczającymi się komórkami, W pożywieniu znajduje się żelazo zarówno dwu-, jak i trójwartościowe. W żołądku jest uwalniane ze związków organicznych i w jego kwasowym środowisku redukowane do postaci Fe2+, która jest rozpuszczalna w wodzie i wchłaniana w jelicie, przy optymalnym pH.

bg‑red

Zawartość żelaza w organizmie

Pula całkowita
3‑4 g
40‑50 mgkg
osocze
3 mg
transferyna
erytrocyty
1800 mg
hemoglobina
szpik
300 mg
mięśnie
300 mg
mioglobina
wątroba
1000 mg
ferrytyna

Indeks dolny Źródło: Moon J., Weinberg E. D., Iron: The Most Toxic Metal, 2008. Indeks dolny koniec

Metabolizm żelaza w ustroju obejmuje żelazo hemowe (produkty zwierzęce), które jest lepiej przyswajalne, i żelazo niehemowe (produkty roślinne).

bg‑red

Etapy metabolizmu żelaza

  • absorpcja w przewodzie pokarmowym – redukcja w żołądku Fe3+ do Fe2+ (HCl);

  • transport do wszystkich komórek organizmu – wchłanianie Fe2+ przez enterocyty i utlenienie do Fe3+ następnie połączenie z ferrytyną;

  • przejście żelaza przez błonę komórkową; żelazo, przechodząc z komórek nabłonka do krwi, łączy się z transferyną; transferyna łączy się z receptorem błonowym erytroblastu (Fe do produkcji erytrocytów w szpiku);

  • udział w procesach metabolicznych;

  • odzyskiwanie żelaza z rozpadłych erytrocytów;

  • procesy magazynowania żelaza – nadmiar magazynowany wewnątrzkomórkowo – ferrytyna.

Rl4B7N7dvjuUi1
Grafika podzielona na dwie części. Lewa przedstawia schematyczny rysunek człowieka. Opisano: w całym organizmie człowieka stały poziom żelaza to około 3 do 5 gramów. Żelazo dostaje się do organizmu z pokarmem. Codziennie z pożywieniem przyjmujemy około 10 mg tego pierwiastka. W jelicie cienkim następuje wchłanianie żelaza z pokarmu, jest to jednak niewielka ilość – około 10% żelaza przyjętego z pożywieniem, to jest 1 miligram. Z jelita cienkiego żelazo dostaje się do krwi w formie białka transportowego – transferryny. W transferrynie stale zawarte są 3 miligramy żelaza. Prawa część grafiki przedstawia szkielet człowieka, wokół którego opisano: czerwone krwinki transportują tlen dzięki obecności hemoglobiny. Zawiera ona aż 1800 mg żelaza. Z krwi – (transferryny) żelazo dostaje się do narządów i tkanek, w tym szpiku kostnego. Nadmiar żelaza magazynowany jest w wątrobie (1000 mg) i w razie niedoboru uwalniany do krwi. Specjalne komórki makrofagi odzyskują żelazo ze starzejących się czerwonych krwinek i zawierając 800 miligramów żelaza.
Metabolizm żelaza w ustroju
Źródło: GroMar Sp. z o. o., licencja: CC BY-SA 3.0.
1
Symulacja 1

Czy wiesz, gdzie występują jony żelaza w organizmie człowieka oraz jaki wpływ mają one na procesy życiowe? Zapoznaj się z poniższą symulacją i sprawdź, jak wybrana dawka żelaza (czyli masa żelaza wyznaczona z jego procentowej zawartości w danym związku chemicznym, przeliczona na ilość czystego pierwiastka) wpływa na człowieka, w zależności od czasu jej przyjmowania. Przedstawiony w symulacji czas określa okres, w którym codziennie dostarczana była taka sama dawka żelaza. Następnie rozwiąż krótkie ćwiczenia sprawdzające.

Czy wiesz, gdzie występują jony żelaza w organizmie człowieka oraz jaki wpływ mają one na procesy życiowe? Zapoznaj się z opisem symulacji i sprawdź, jak wybrana dawka żelaza (czyli masa żelaza wyznaczona z jego procentowej zawartości w danym związku chemicznym, przeliczona na ilość czystego pierwiastka) wpływa na człowieka, w zależności od czasu jej przyjmowania. Przedstawiony w symulacji czas określa okres, w którym codziennie dostarczana była taka sama dawka żelaza. Następnie rozwiąż krótkie ćwiczenia sprawdzające.

R1Ged2NIxjerW1
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek człowieka. Obok znajduje się panel opisany: dobowa dawka żelaza: do wyboru 5 mg, 10 mg, 15 mg. Poniżej panel opisany: okres przyjmowania dobowej dawki żelaza: 1 doba, 1 miesiąc, 1 rok. 1. Dobowa dawka 5 mg, 1 doba, opis: rozwój niedoboru żelaza w organizmie. 2. Dobowa dawka 5 mg, 1 miesiąc, opis: mózg: osłabienie, uczucie zmęczenia, zawroty głowy; skóra: bladość skóry. 3. Dobowa dawka 5 mg, 1 rok, opis: mózg: osłabienie, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, omdlenia, zaburzenia neurologiczne; serce: zaburzenia rytmu serca; skóra: bladość skóry; jelita: problemy z przewodem pokarmowym; w czerwonej ramce znajduje się opis: ŚMIERĆ. 4. Dobowa dawka 10 mg, 1 doba, opis: prawidłowa dzienna ilość przyswajalnego żelaza. 5. Dobowa dawka 10 mg, 1 miesiąc, opis: mięśnie: optymalna praca mioglobiny w mięśniach; płuca: prawidłowy pobór tlenu i jego transport; kości: prawidłowe tworzenie krwinek czerwonych w szpiku kostnym. 6. Dobowa dawka 10 mg, 1 rok, opis: prawidłowe działanie systemu odpornościowego. Mięśnie: optymalna praca mioglobiny w mięśniach; płuca: prawidłowy pobór tlenu i jego transport; kości: prawidłowe tworzenie krwinek czerwonych w szpiku kostnym; mózg: prawidłowa praca układu nerwowego. 7. Dobowa dawka 15 mg, 1 doba, opis: nadmiar żelaza w organizmie. 8. Dobowa dawka 15 mg, 1 miesiąc, opis: mózg: zmęczenie, osłabienie, apatia; serce: zaburzenie układu sercowo naczyniowego; skóra: zanik owłosienia, brązowa skóra; jelita: bóle brzucha; kości: bóle stawów, zapalenie stawów. 9. Dobowa dawka 15 mg, 1 rok, opis: mózg: zmęczenie, osłabienie, apatia; serce: kardiomiopatia, zaburzenie układu sercowo naczyniowego; skóra: zanik owłosienia, brązowa skóra; jelita: bóle brzucha; trzustka: cukrzyca; wątroba: powiększenie wątroby, podwyższony poziom aminotransferaz ALAT, AspAT); kości: bóle stawów, zapalenie stawów; jądra: bezpłodność, niewydolność hormonalna jąder, impotencja.
Symulacja interaktywna pt. „Występowanie jonów żelaza w organizmie człowieka”
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
Podpowiedźgreenwhite
R1FCv0KqIrhrr
Ćwiczenie 1
Wstaw brakujące wyrazy w puste luki tak, aby powstałe zdania były prawdziwe. Bladość skóry, omdlenia, zaburzenia neurologiczne są często skutkami przyswajania 1. zbyt małej, 2. poniżej, 3. powyżej, 4. zbyt dużej dawki żelaza przez człowieka. Natomiast dawka żelaza 1. zbyt małej, 2. poniżej, 3. powyżej, 4. zbyt dużej 10 mg może doprowadzić do ból stawów, a także do brązowienia skóry.
RuUTtbcK5vng8
Ćwiczenie 2
Łączenie par. Oceń prawdziwość zdań. Zaznacz ,,prawda'', jeśli zdanie jest prawdziwe, lub ,,fałsz'', jeśli jest fałszywe.. Na początku procesu Bayera ruda boksytu ulega spaleniu w piecu obrotowym.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Przenośnik taśmowy dostarcza rudę boksytu do kruszarki, w której dochodzi do jej rozdrobnienia.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. W osadniku zachodzi proces fermentacji, w wyniku którego na dno aparatu opadają najlżejsze cząstki.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
bg‑blue

Notatnik

R17TY7A3VUjRk
(Uzupełnij).
Źródło: Gromar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
hemoglobina 
hemoglobina 

białko z grupy metaloproteidów, pełniące rolę czerwonego barwnika oddechowego; należy do białek złożonych zawierający żelazo Fe2+; wiąże się nietrwale z tlenem; występuje u kręgowców w postaci zamkniętej w komórkach krwi – erytrocytach lub w postaci rozpuszczonej w osoczu u niektórych bezkręgowców