M_R_W10_M1 Wzór funkcji kwadratowej
3. Postać ogólna i kanoniczna wzoru funkcji kwadratowej.
W życiu codziennym spotykamy wiele kształtów, które przypominają fragment wykresu funkcji kwadratowej. Np. wlot do tunelu drogowego, czy łuk przęsła mostu. Funkcja kwadratowa ma wiele ciekawych własności, które można wykorzystać do rozwiązywania problemów matematycznych znajdujących zastosowanie w codziennych sytuacjach.
Obliczysz współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej.
Zapiszesz wzór funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej, mając dany wzór w postaci ogólnej.
Zinterpretujesz współczynniki liczbowe występujące we wzorze postaci kanonicznej funkcji kwadratowej.
Zastosujesz pojęcie wektora do wyznaczenia postaci kanonicznej wzoru funkcji kwadratowej.
Sporządzisz wykres funkcji kwadratowej zapisanej wzorem w postaci kanonicznej.
Wykorzystasz wzór funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej do rozwiązywania problemów matematycznych.
Postać
gdzie , oraz nazywamy postacią ogólną wzoru funkcji kwadratowej.
Wzór funkcji kwadratowej może też być zapisany za pomocą wzoru w postaci kanonicznej.
Parabolę, będącą wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem , otrzymujemy przez przekształcenie paraboli, będącej wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem , gdzie , poprzez:
przesunięcie wykresu o jednostek w lewo () lub jednostek w prawo () wzdłuż osi oraz o jednostek w górę () lub jednostek w dół () wzdłuż osi ,
przesunięcie wykresu o wektor .
Parabolę, będącą wykresem funkcji kwadratowej , określonej wzorem przesunięto o jednostki w prawo wzdłuż osi oraz o jednostki w dół wzdłuż osi i otrzymano parabolę, będącą wykresem funkcji . Podamy wzór tej funkcji.
Rozwiązanie:
Z treści zadania wynika, że , , , zatem:
.
Wprowadźmy definicję wyróżnika trójmianu kwadratowego.
Dany jest trójmian kwadratowy postaci , gdzie . Wyróżnikiem trójmianu kwadratowego nazywamy wyrażenie i zapisujemy jako:
Wzór funkcji kwadratowej zapisany w postaci ogólnej , gdzie oraz można zapisać za pomocą wzoru
gdzie:
,
,
.
Zauważmy, że jeżeli w postaci ogólnej wzoru funkcji kwadratowej wartość współczynnika , to funkcja opisana wzorem jest zapisana za pomocą wzoru zarówno w postaci ogólnej, jak i kanonicznej.
Przykłady wzorów funkcji kwadratowej, zapisanych w postaci zarazem ogólnej i kanonicznej to:
,
,
.
Zauważmy, że jeżeli postać ogólną wzoru funkcji kwadratowejpostać ogólną wzoru funkcji kwadratowej możemy przedstawić w postaci kwadratu sumy lub różnicy wyrażeń, to taka postać jest także postacią kanoniczną wzoru funkcji kwadratowej. Na przykład:
,
,
.
Zapiszemy wzór funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej.
Rozwiązanie:
Zauważmy, że jeżeli wykorzystamy wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy, to wzór funkcji możemy zapisać w ten sposób:
.
Wyznaczymy postać kanoniczną wzoru funkcji kwadratowejpostać kanoniczną wzoru funkcji kwadratowej, jeżeli:
a) ,
b) .
Rozwiązanie:
Wykorzystując wzory skróconego mnożenia na kwadrat sumy oraz kwadrat różnicy, mamy:
a) ,
b) .
Postać kanoniczną wzoru funkcji kwadratowej możemy znajdować za pomocą podanych wcześniej wzorów.
Zapiszemy wzór funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej.
Rozwiązanie:
Wypisujemy wartości współczynników: , , , a następnie obliczamy:
,
,
.
Obliczone wartości podstawiamy do wzoru na postać kanoniczną funkcji:
.
Wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem przesunięto o wektor , gdzie i . Otrzymano w ten sposób wykres pewnej funkcji kwadratowej , której postać kanoniczną wyznaczymy.
Rozwiązanie:
Wprowadźmy następujące oznaczenie:
- wzór funkcji w postaci kanonicznej (wykresem tej funkcji jest parabola uzyskana w wyniku przesunięcia wykresu funkcji jest o wektor ).
Wówczas oraz .
Wyznaczymy współrzędne wektora .
Zatem:
Wobec tego funkcja jest określona wzorem .
Wyznaczymy współrzędne wektora, o jaki należy przesunąć parabolę, będącą wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem tak, aby otrzymać parabolę, do której należą punkty o współrzędnych oraz .
Rozwiązanie:
Wprowadźmy następujące oznaczenia:
- współrzędne wektora, o jaki należy przesunąć wykres funkcji
- wzór funkcji powstałej po przesunięciu paraboli, będącej wykresem funkcji o wektor o współrzędnych
Ponieważ punkty o współrzędnych oraz należą do paraboli, będącej wykresem funkcji , zatem do wyznaczenia wartości i rozwiązujemy układ równań:
Wobec tego .
Szukany wektor ma współrzędne .
Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych, a następnie wykonaj poniższe polecenie.
Przedstaw wzory podanych funkcji kwadratowych w postaci kanonicznej.
a)
b)
c)
Dla funkcji kwadratowej określonej wzorem wyznaczymy:
przedziały monotoniczności funkcji ,
zbiór wartości funkcji .
Rozwiązanie:
Ponieważ funkcja jest określona wzorem w postaci kanonicznejwzorem w postaci kanonicznej, zatem ze wzoru odczytujemy, że:
, ,
Wobec tego:
funkcja jest rosnąca w przedziale ,
funkcja jest malejąca w przedziale ,zbiorem wartości funkcji jest przedział .
Dana jest funkcja kwadratowa określona wzorem . Do paraboli, będącej wykresem tej funkcji należy punkt o współrzędnych .
Wyznaczymy wartość oraz podamy współrzędne wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji .
Rozwiązanie:
Ponieważ punkt o współrzędnych należy do paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem , zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
, czyli .
Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji ma współrzędne .
Do paraboli, będącej wykresem funkcji określonej wzorem należy punkt o współrzędnych , a wierzchołkiem tej paraboli jest punkt o współrzędnych .
Wyznaczymy wzór funkcji , a następnie określimy liczbę rozwiązań równania , dla .
Rozwiązanie:
Jeżeli wierzchołkiem paraboli, będącej wykresem funkcji jest punkt o współrzędnych , to wzór funkcji możemy zapisać w postaci kanonicznej .
Jeżeli punkt o współrzędnych należy do paraboli, będącej wykresem funkcji , to do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Zatem .
Wzór funkcji zapisujemy w postaci .
Ponieważ , zatem ramiona paraboli, będącej wykresem funkcji są skierowane do dołu.
Ponieważ wierzchołkiem paraboli, będącej wykresem funkcji jest punkt o współrzędnych oraz ramiona tej paraboli są skierowane do dołu, to równanie , dla :
ma dwa rozwiązania dla ,
ma jedno rozwiązanie dla ,
nie ma rozwiązań dla .
Przedstawimy funkcję kwadratową określoną wzorem w postaci kanonicznej, a następnie wyznaczymy:
równanie osi symetrii paraboli, będącej wykresem funkcji ,
zbiór wartości funkcji .
Rozwiązanie
Obliczamy:
Wzór funkcji w postaci kanonicznej: .
Osią symetrii paraboli, będącej wykresem funkcji jest prosta o równaniu .
Zbiorem wartości funkcji jest przedział .
Wyznaczymy wzór funkcji w postaci kanonicznej, jeżeli miejscami zerowymi tej funkcji są liczby, będące rozwiązaniami równania .
Rozwiązanie:
Wyznaczymy miejsca zerowe funkcji :
oraz
Wobec tego miejscami zerowymi funkcji są liczby oraz .
Do wyznaczenia pierwszej współrzędnej wierzchołka paraboli, będącej wykresem funkcji wykorzystamy wzór .
Zatem .
Wobec tego postać kanoniczna funkcji wyraża się wzorem .
Ponieważ liczba jest miejscem zerowym funkcji , zatem do paraboli, będącej wykresem tej funkcji należy punkt o współrzędnych .
Wobec tego podstawiamy współrzędne punktu do wzoru funkcji :
, czyli
Wzór funkcji w postaci kanonicznej:
Wykażemy, że jeśli funkcja kwadratowa jest określona wzorem w postaci ogólnej oraz wzorem w postaci kanonicznej , gdzie , to .
Rozwiązanie:
Przekształcimy wzór , korzystając ze wzoru skróconego mnożenia.
Zatem
Porównując otrzymany wzór ze wzorem funkcji kwadratowej w postaci ogólnej otrzymujemy zależności:
, czyli
, czyli
Wobec tego:
Uruchom aplet, a następnie odczytaj współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem funkcji kwadratowej.
Zapoznaj się z poniższym opisem, w którym przedstawiono parabolę, która jest wykresem funkcji kwadratowej.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D41USGCDU
Na rysunkach przedstawiono parabole, będące wykresami funkcji kwadratowych określonych wzorami .
Odczytaj współrzędne wierzchołka paraboli, a następnie zapisz wzór funkcji w postaci kanonicznej.
R1dZrDwk74ibf 
R1S0mAqM7iWAU 
W poniższym schemacie przygotuj algorytm zamieniający wzór funkcji kwadratowej postaci na postać kanoniczną .
Przygotuj w języku Python algorytm zamieniający wzór funkcji kwadratowej postaci na postać kanoniczną .
Dana jest funkcja kwadratowa określona wzorem . Wyznaczymy:
a) współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem tej funkcji,
b) oś symetrii paraboli, która jest wykresem tej funkcji,
c) przedziały monotoniczności tej funkcji.
Rozwiązanie:
a) Wierzchołek tej paraboli ma współrzędne .
b) Ze wzoru funkcji możemy odczytać, że pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli, która jest wykresem funkcji to , zatem osią symetrii paraboli, która jest wykresem tej funkcji, jest prosta o równaniu .
c) Ponieważ , zatem ramiona paraboli, która jest wykresem tej funkcji, są skierowane do dołu.
Zatem funkcja jest:
rosnąca w przedziale ,
malejąca w przedziale .
Mając dany wykres funkcji kwadratowej, możemy wyznaczyć wzór tej funkcji.
Na rysunku przedstawiono wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem .

Wyznaczymy wzór tej funkcji.
Rozwiązanie:
Zauważmy, że prosta o równaniu jest osią symetrii tej paraboli, zatem .
Zbiorem wartości funkcji jest przedział , zatem .
Wzór funkcji możemy zapisać w postaci .
Z wykresu funkcji odczytujemy, że należy do niego punkt o współrzędnych .
Zatem aby wyznaczyć wartości współczynnika , rozwiązujemy równanie:
, więc .
Wzór funkcji przedstawionej na rysunku jest postaci .
Jeżeli mamy dane współrzędne punktu, który należy do wykresu funkcji kwadratowej oraz przedziały monotoniczności lub równanie osi symetrii jej wykresu, wówczas możemy wyznaczyć wzór tej funkcji.
Wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem spełnia następujące warunki:
do wykresu należy punkt o współrzędnych ,
osią symetrii paraboli, która jest wykresem tej funkcji, jest prosta o równaniu ,
zbiorem wartości funkcji jest przedział .
Wyznaczymy wzór tej funkcji.
Rozwiązanie:
Ponieważ osią symetrii paraboli, która jest wykresem tej funkcji, jest prosta o równaniu , zatem .
Jeżeli zbiorem wartości funkcji jest przedział , to .
Zatem wzór tej funkcji zapisujemy w postaci .
Ponieważ punkt o współrzednych należy do wykresu tej funkcji, zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
.
Zatem .
Wzór tej funkcji zapisujemy w postaci .
Dana jest funkcja kwadratowa określona wzorem .
Wyznaczymy:
a) równanie osi symetrii wykresu tej funkcji,
b) współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem tej funkcji,
c) przedziały monotoniczności tej funkcji.
Rozwiązanie:
Zauważmy, że wzór funkcji możemy zapisać w nastepującej postaci:
.
a) Ze wzoru funkcji możemy odczytać, że , zatem osią symetrii paraboli, która jest wykresem tej funkcji jest prosta o równaniu .
b) Wierzchołek paraboli, która jest wykresem tej funkcji ma współrzedne .
c) Ponieważ , zatem ramiona paraboli, która jest wykresem tej funkcji, są skierowane do dołu.
Funkcja jest:
rosnąca w przedziale ,
malejąca w przedziale .
Określimy liczbę rozwiązań równania , dla , gdy .
Rozwiązanie:
Ponieważ , zatem ramiona paraboli, która jest wykresem tej funkcji, są skierowane do dołu. Współrzędne wierzchołka tej funkcji wynoszą .
Zatem równanie , dla ma:
dwa rozwiązania, gdy ,
jedno rozwiązanie, gdy ,
zero rozwiązań, gdy .
Uruchom aplet, a następnie wykonaj poniższe polecenie. Zwróć uwagę na współrzędne wierzchołka paraboli oraz własności funkcji, które można odczytać za pomocą wykresu.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/D41USGCDU
Narysuj wykres funkcji kwadratowej określonej wzorem i określ kilka własności tej funkcji.
Wyznacz postać kanoniczną wzoru funkcji kwadratowej, której wykresem jest parabola przedstawiona na rysunku.

Postać kanoniczna wzoru funkcji wynosi f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się 1. dwa, 2. pięć, 3. jeden, 4. minus, cztery, 5. minus, pięć, 6. minus, jeden, 7. minus, dwa, 8. minus, trzy razy, nawias, x, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, pięć.
Wierzchołkiem paraboli, będącej wykresem funkcji kwadratowej określonej wzorem f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się, dwa x indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, dwanaście x, plus, czternaście jest punkt o współrzędnych nawias1. dwa, 2. pięć, 3. jeden, 4. minus, cztery, 5. minus, pięć, 6. minus, jeden, 7. minus, dwa, 8. minus, trzy przecinek1. dwa, 2. pięć, 3. jeden, 4. minus, cztery, 5. minus, pięć, 6. minus, jeden, 7. minus, dwa, 8. minus, trzyzamknięcie nawiasu.
Postać kanoniczna wzoru funkcji wynosi f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się 1. dwa, 2. pięć, 3. jeden, 4. minus, cztery, 5. minus, pięć, 6. minus, jeden, 7. minus, dwa, 8. minus, trzy razy, nawias, x, plus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, cztery.
Wykresem funkcji kwadratowej jest parabola o wierzchołku w punkcie o współrzędnych . Wyznacz wzór funkcji w postaci kanonicznej, jeżeli wiadomo, że do paraboli, będącej wykresem funkcji należy punkt o współrzędnych .
Na poniższym rysunku przedstawiono parabolę.

Na poniższym rysunku przedstawiono wykres funkcji kwadratowej.

Na rysunku przedstawiono wykresy oznaczone odpowiednio: i .
Na rysunku przedstawiono wykresy oznaczone odpowiednio: jedynką rzymską i dwójką rzymską.

Wtedy:
- wierzchołek paraboli, która jest wykresem tej funkcji ma współrzędne nawias1. cztery, 2. minus, trzy, 3. trzy, 4. jeden,1. cztery, 2. minus, trzy, 3. trzy, 4. jedenzamknięcie nawiasu,
- postacią kanoniczną wzoru funkcji jest f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się1. cztery, 2. minus, trzy, 3. trzy, 4. jedennawias, x, minus, jeden, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, trzy,
- równanie f nawias, x, zamknięcie nawiasu, równa się1. cztery, 2. minus, trzy, 3. trzy, 4. jeden nie ma rozwiązania.
Wykresem funkcji kwadratowej jest parabola o wierzchołku w punkcie . Wyznacz wzór tej funkcji w postaci kanonicznej, jeżeli wiadomo, że do wykresu tej funkcji należy punkt o współrzędnych .
Zapisz wzór funkcji w postaci kanonicznej, a następnie podaj:
zbiór wartości,
przedziały monotoniczności tej funkcji.
Słownik
gdzie:
oraz
gdzie:
,
,
