R12X3H7SQD7MN
Na ilustracji widoczny jest chłopiec siedzący na kuli ziemskiej i trzymający w dłoniach tablet. Wokół niego znajdują się otwarte i zamknięte książki, symbol atomu, znak pierwiastka kwadratowego oraz elementy przypominające układy elektroniczne z mikroprocesorem pośrodku. Tło po lewej stronie ma jasne odcienie niebieskiego, żółtego i pomarańczowego, a po prawej jest jednolicie niebieskie. Po prawej stronie umieszczono duży napis CYFROWY UCZEŃ.

Mosty, grafy i modele 3D – jak matematyka prowadzi od pomysłu do prototypu konstrukcji

Karta pracy podsumowująca opanowanie treści zajęć realizowanych zgodnie z metodologią STEM w oparciu o zasoby Zintegrowanej Platformy Edukacyjnej, opracowana w ramach rządowego programu wspierania organów prowadzących szkoły i placówki w rozwijaniu umiejętności cyfrowych dzieci i młodzieży na lata 2025‑2029 – „Cyfrowy Uczeń” (Dz.U.2025.1254)

Imię i nazwisko autora:

Agnieszka Chomicka‑Bosy, Karolina Żelazowska‑Byczkowska

bg‑azure

Karta pracy

Wprowadzenie do karty pracy

Karta pracy została przygotowana jako podsumowanie treści realizowanych podczas zajęć i służy utrwaleniu najważniejszych pojęć, umiejętności oraz wniosków. Zawarte w niej zadania stanowią zestaw interaktywnych ćwiczeń z ZPE, odpowiadający zakresowi merytorycznemu scenariusza “Mosty, grafy i modele 3D – jak matematyka prowadzi od pomysłu do prototypu konstrukcji”.

1
Ćwiczenie 1
RK9Dw4ziCK88U
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Rx17refDuGllx
Możliwe odpowiedzi: 1. A., 2. B., 3. C., 4. D.
1]
Ćwiczenie 2
RMv6A83HbmWyQ
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
RsTR4sHE0ur19
Adam zbudował model domu za pomocą sześciu zapałek. Front domu jest kwadratem, a dach trójkątem równobocznym. Uporządkuj zapałki zgodnie z ruchem wskazówek zegara, wiedząc że pierwszą zapałką jest zapałka, która jest wspólnym bokiem kwadratu i trójkąta. Elementy do uszeregowania: 1. zapałka będąca prawym bokiem trójkąta, 2. zapałka będąca dolnym bokiem kwadratu, 3. zapałka będąca prawym bokiem kwadratu, 4. zapałka będąca lewym bokiem trójkąta, 5. zapałka będąca lewym bokiem kwadratu, 6. zapałka będąca wspólnym bokiem trójkąta i kwadratu
1
Ćwiczenie 3

Wykaż, że przedstawiona na rysunku figura jest łamaną, wprowadzając numerację kolejnych odcinków.

Rx0GYKBuhq9mS
2
Ćwiczenie 4
RtnJYDGbGX2uN
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
R1eHxmG7sc2S0
Łamana otwarta Możliwe odpowiedzi: 1. Łamana wiązana, 2. Łamana zwyczajna, 3. Łamana zwyczajna zamknięta, 4. Łamana otwarta Łamana wiązana Możliwe odpowiedzi: 1. Łamana wiązana, 2. Łamana zwyczajna, 3. Łamana zwyczajna zamknięta, 4. Łamana otwarta Łamana zwyczajna Możliwe odpowiedzi: 1. Łamana wiązana, 2. Łamana zwyczajna, 3. Łamana zwyczajna zamknięta, 4. Łamana otwarta Łamana zwyczajna zamknięta Możliwe odpowiedzi: 1. Łamana wiązana, 2. Łamana zwyczajna, 3. Łamana zwyczajna zamknięta, 4. Łamana otwarta
R1VlGvP6mkO8Q
Ćwiczenie 5
Łączenie par. . trzy, cztery, pięć. Możliwe odpowiedzi: , . pięć, dwanaście, trzynaście. Możliwe odpowiedzi: , . osiem, piętnaście, siedemnaście. Możliwe odpowiedzi: ,
2
Ćwiczenie 6

Wykaż, że iloraz izoporymetryczny figur podobnych jest sobie równy.

RlkJnKiUCtJ1O3
Ćwiczenie 7
Uporządkuj, w kolejności rosnącej, wielokąty foremne, względem ich ilorazu izoporymetrycznego. Elementy do uszeregowania: 1. Dziesięciokąt foremny, 2. Szesnastokąt foremny, 3. Dwunastokąt foremny, 4. Czternastokąt foremny
3
Ćwiczenie 8

Wykaż, że spośród trapezów o danych podstawach i danej wysokości najmniejszy obwód ma trapez równoramienny.

Polecenie 1

Zapoznaj się z prezentacją multimedialną i następnie wykonaj polecenia poniżej.

RIVzswpCUA1dW
Slajd 1. Nagłówek, twierdzenie. Napis, dla każdego nieforemnego wielokąta istnieje izoperymetryczny z nim wielokąt foremny o większym polu. Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap pierwszy. Ilustracja przedstawia wielokąt wypukły A B C D. Przez wszystkie wierzchołki poprowadzono równoległe do siebie poziome przerywane proste. Slajd 2. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap pierwszy. Ilustracja przedstawia wielokąt wypukły A B C D. Przerywane poziome równoległe do siebie proste poprowadzone z wszystkich wierzchołków przecinają ściany boczne figury w punktach E i F tworząc trójkąty A B F, C D E oraz trapez B E D F. Slajd 3. Napis Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap drugi. Punkty A oraz C w wielokącie wypukłym A B C D uległy takiemu przesunięciu, że odcinek A indeks dolny jeden koniec indeksu, C indeks dolny jeden koniec indeksu, który tworzą jest prostopadły do czterech wcześniejszych równoległych prostych. Odcinki D E i B F także zostały przesunięte równolegle do wcześniej wyznaczonych przerywanych prostych w taki sposób, że odcinek A indeks dolny jeden koniec indeksu, C indeks dolny jeden koniec indeksu, jest ich osią symetrii. Zostały zmienione oznaczenia punktów D E oraz B F na odpowiednio D indeks dolny jeden koniec indeksu, D indeks dolny dwa koniec indeksu, B indeks dolny jeden koniec indeksu, B indeks dolny dwa koniec indeksu. Slajd 4. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap trzeci. Przez punkty D indeks dolny jeden koniec indeksu, D indeks dolny dwa koniec indeksu, B indeks dolny jeden koniec indeksu, B indeks dolny dwa koniec indeksu, poprowadzona została prosta pionowa przerywana, równoległa do odcina A indeks dolny jeden koniec indeksu, C indeks dolny jeden koniec indeksu. Proste te utworzyły dwa trójkąty oraz dwa trapezy. Odcinki utworzone z punktami D indeks dolny jeden koniec indeksu, D indeks dolny dwa koniec indeksu są podstawami tych figur. Slajd 5. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap czwarty. Punkty B indeks dolny jeden koniec indeksu oraz punkt B indeks dolny dwa koniec indeksu oznaczono jako B bis jeden oraz B bis dwa. Odcinek ten przemieszczono w taki sposób, że jest prostopadły do wcześniej wyznaczonych czterech pionowych przerywanych prostych. Podstawy powstałych wielokątów przesuwamy równoległe do czterech pionowych przerywanych prostych w taki sposób, że odcinek jako B bis jeden oraz B bis dwa jest ich osią symetrii. A indeks dolny jeden koniec indeksu, C indeks dolny jeden koniec indeksu oznaczono jako A bis jeden oraz C bis jeden. Napis pod ilustracją. Możemy zauważyć, że otrzymany wielokąt ma dwie osie symetrii i liczbę boków mniejszą lub równą cztery × nawias, n, minus, dwa, zamknięcie nawiasu. Slajd 6. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap piąty. Punty C bis jeden, D bis dwa oraz B bis dwa oznaczano jako P, Q i R. Punkt O jest środkiem symetrii całej figury natomiast odcinek P R jest przeciwprostokątną trójkąta równoramiennego O P R. Slajd 7. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap szósty. Punkt Q przemieszczono równolegle do odcinka P R w taki sposób, że powstał trójkąt równoramienny Q indeks dolny jeden koniec indeksu, R P. Takie przemieszczenia wykonano we wszystkich czterech ćwiartkach figury. Slajd 8. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap siódmy. Poprowadzono dwusieczną kąta Q indeks dolny jeden koniec indeksu, O R. Następnie na otrzymaną dwusieczną z punktu Q indeks dolny jeden koniec indeksu upuszczono prostą prostopadłą. Miejsce przecięcia się prostej z odcinkiem O R oznaczono jako L. Przez punkt R poprowadzono prostą równoległą do odcinka Q indeks dolny jeden koniec indeksu L. Punkt R przemieszczono względem tej prostej w taki sposób, że powstał trójkąt równoramienny L Q indeks dolny jeden koniec indeksu U. Tę czynność powtórzono dla każdej z ośmiu symetrycznych części figury. Slajd 9. Napis, Symetryzacja Steinera- Endlera, Etap ósmy. Ilustracja przedstawia wielokąt o ośmiu osiach symetrii. Przesunięto boki tego wielokąta tak, że kąty miedzy tymi bokami są równe, dzięki czemu powstał wielokąt foremny. Napis pod ilustracją. Przeprowadzona konstrukcja pozwoliła zbudować wielokąt foremny, mając co najwyżej dwa indeks górny, n, minus, jeden, koniec indeksu górnego boków, nie mniejsze pole i nie większy obwód od wielokąta wyjściowego. Gdyby obwód był mniejszy, to można otrzymany wyżej wielokąt przekształcić przez jednokładność i otrzymać wielokąt foremny o obwodzie równym z wyjściowym, czyli z nim izoperymetryczny.