Schemat przedstawia zasadę określania liczby rozwiązań układu z wykorzystaniem metody wyznacznikowej. Zatem mamy układ równań liniowych z dwoma niewiadomymi, który wygląda następująco nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, koniec równania, drugie równanie, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, x, plus, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, y, równa się, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec równania, koniec układu równań. Naszym celem jest określenie liczby rozwiązań układu równań przy wykorzystaniu metody wyznacznikowej. Najpierw podajemy wartości współczynników, dla każdego współczynnika a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, oraz a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego i c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego mamy możliwość wpisania dowolnej liczby. Wybieramy następujące współczynniki: a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, pięć, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, dziesięć, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, piętnaście, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, cztery oraz c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, sześć. Następnie przechodzimy do schematu blokowego. Schemat rozpoczyna się od bloku z napisem start. Kolejno pionowa strzałka prowadzi do bloku wejścia w którym znajdują się następujące dane: a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, pięć, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, dziesięć, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, piętnaście, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, cztery oraz c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, sześć. Stąd strzałka prowadzi do bloku wykonywania działań, w którym zapisane zostały następujące obliczenia: W, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, pięć, element, dwa jeden, dziesięć, element, jeden dwa, minus, dwa, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, pięć, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, razy, dziesięć, równa się, zero . zero. Kolejna strzałka prowadzi do bloku sprawdzającego warunek, jest w nim zapis W, równa się, zero. Następna strzałka, podpisana słowem TAK, prowadzi w prawą stronę i następnie w dół do następnego bloku wykonywania działań, w którym znajdują się następujące obliczenia: W indeks dolny, x, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, piętnaście, element, dwa jeden, dziesięć, element, jeden dwa, sześć, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, piętnaście, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, sześć, razy, dziesięć, równa się, minus, sto dwadzieścia przecinek zero zero oraz W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, pięć, element, dwa jeden, piętnaście, element, jeden dwa, minus, dwa, element, dwa dwa, sześć, koniec wartości bezwzględnej, równa się, pięć, razy, sześć, minus, nawias, minus, dwa, zamknięcie nawiasu, razy, piętnaście, równa się, sześćdziesiąt . zero. Następna strzałka prowadzi do kolejnego bloku sprawdzającego następujące warunki: W indeks dolny, x, koniec indeksu dolnego, równa się, zero oraz W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, równa się, zero. Z tego miejsca strzałka z podpisem NIE prowadzi w lewą stronę i w dół do bloku z napisem: Układ równań nie posiada rozwiązań, czyli jest to układ sprzeczny. Kolejna strzałka prowadzi to bloku z napisem Koniec. Sprawdźmy, jaki wynik uzyskamy wprowadzając inne wartości współczynników. Wprowadzamy a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, pięć, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, piętnaście, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, dziesięć, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, cztery oraz c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, sześć. Schemat rozpoczyna się od bloku wejścia z napisem start, następnie strzałka prowadzi do bloku, w którym znajdują się wybrane przez nas współczynniki. Następnie strzałka prowadzi do bloku wykonywania działań, w którym znajdują się następujące obliczenia: W, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, pięć, element, dwa jeden, piętnaście, element, jeden dwa, dwa, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, pięć, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, dwa, razy, piętnaście, równa się, minus, pięćdziesiąt . zero. Następnie przechodzimy do bloku, w którym sprawdzamy następujący warunek: W, równa się, zero. Z tego miejsca w lewą stronę prowadzi strzałka z podpisem NIE. Następnie przechodzimy do bloku, w którym znajdują się obliczenia: W indeks dolny, x, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, dziesięć, element, dwa jeden, piętnaście, element, jeden dwa, sześć, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, dziesięć, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, sześć, razy, piętnaście, równa się, minus, sto trzydzieści . zero oraz W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, pięć, element, dwa jeden, dziesięć, element, jeden dwa, dwa, element, dwa dwa, sześć, koniec wartości bezwzględnej, równa się, pięć, razy, sześć, minus, dwa, razy, dziesięć, równa się, dziesięć przecinek zero zero. Kolejna strzałka prowadzi nas do bloku z zapisem: Rozwiązaniem układu równań jest dosłownie jedna para liczb, czyli jest to układ oznaczony. nawias klamrowy, układ równań, pierwsze równanie, x, równa się, początek ułamka, W indeks dolny, zet, koniec indeksu dolnego, mianownik, W, koniec ułamka, koniec równania, drugie równanie, y, równa się, początek ułamka, W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, mianownik, W, koniec ułamka, koniec równania, koniec układu równań. Kolejna strzałka prowadzi do bloku z napisem Koniec. Teraz spróbujmy wprowadzić następujące współczynniki: a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, piętnaście, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, dziesięć, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, pięć, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, sześć, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, minus, cztery oraz c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, równa się, dwa. Nasz schemat znów rozpoczyna się od bloku z napisem start, w następnym wypisane są wprowadzone przez nas dane, a w kolejnym znajdują się następujące obliczenia W, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, piętnaście, element, dwa jeden, minus, dziesięć, element, jeden dwa, sześć, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, piętnaście, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, sześć, razy, nawias, minus, dziesięć, zamknięcie nawiasu, równa się, zero . zero. Następnie przechodzimy do bloku zawierającego warunek W, równa się, zero. Stąd w prawo do następnego bloku prowadzi strzałka z podpisem TAK. W kolejnym bloku znajdują się obliczenia: W indeks dolny, x, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, b indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, pięć, element, dwa jeden, minus, dziesięć, element, jeden dwa, dwa, element, dwa dwa, minus, cztery, koniec wartości bezwzględnej, równa się, pięć, razy, nawias, minus, cztery, zamknięcie nawiasu, minus, dwa, razy, nawias, minus, dziesięć, zamknięcie nawiasu, równa się, zero . zero oraz W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, dwa jeden, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, element, jeden dwa, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, element, dwa dwa, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, koniec wartości bezwzględnej, równa się, a indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, minus, a indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego, razy, c indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, równa się, wartość bezwzględna z, macierz, element, jeden jeden, piętnaście, element, dwa jeden, pięć, element, jeden dwa, sześć, element, dwa dwa, dwa, koniec wartości bezwzględnej, równa się, piętnaście, razy, dwa, minus, sześć, razy, pięć, równa się, zero . zero. Następnie przechodzimy do bloku sprawdzającego warunki: W indeks dolny, x, koniec indeksu dolnego, równa się, zero i W indeks dolny, y, koniec indeksu dolnego, równa się, zero. Z tego bloku do kolejnego prowadzi strzałka z podpisem TAK. W kolejnym bloku znajduje się zapis: Rozwiązaniem układu równań jest nieskończenie wiele par liczb, czyli układ ten jest nieoznaczony. Ostatnia strzałka prowadzi do bloku z napisem Koniec.