W aplecie zamieszczono układ współrzędnych z poziomą osią X od minus sześciu do sześciu oraz z pionową osią Y od minus trzech do trzech. Na płaszczyźnie narysowana jest prosta zadana wzorem w postaci kierunkowej, czyli y, równa się, a x, plus, b. Poniżej układu współrzędnych znajduje się komentarz do apletu i dwa suwaki, czyli dwa poziome odcinki, a na każdym z nich znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając wartość danego parametru przypisanego do suwaka. Pod układem współrzędnych zawartym w aplecie umieszczono dwa suwaki. Ten położony po lewo przypisany jest do parametru alfa, który związany jest ze współczynnikiem kierunkowym a. Możemy zmieniać tu wartości od minus jeden stopnień (punkt przesuwamy najbardziej na lewo) do stu siedemdziesięciu dziewięciu stopni (punkt przesuwamy najbardziej na prawo). Wartości zmieniają się co jeden. Drugi suwak dotyczy wyrazu wolnego b . Wyraz ten może przyjąć wartości od minus pięciu do pięciu. Suwaki działają niezależnie, to znaczy, że wybór wartości dla alfa nie wpływa na wybór wartości dla b. Treść komentarza pod apletem: Równanie prostej y, równa się, a x, plus, b o współczynnikach: a równa się (przeliczona wartość w zależności od wybranej alfy) oraz b równa się (wybrana wartość b). Poniżesz umieszczono wzór prostej, który zmienia się automatycznie po wyborze nowych wartości. Wzór: y równa się (przeliczona wartość w zależności od wybranej alfy) razy x plus (wybrany parametr b). Opis apletu: Kąt alfa określa nachylenie prostej do osi X. Związek kąta ze współczynnikiem kierunkowym prostej określa wzór: a, równa się, tangens alfa. Wyraz wolny określa punkt przecięcia prostej i osi Y, mianowicie punkt ten ma współrzędne nawias, zero, średnik, b, zamknięcie nawiasu. Dla kąta o mierze zero stopni prosta będzie pozioma, a jej wzór przyjmie postać: y, równa się, b. Dla zakresu alfy od zera do dziewięćdziesięciu stopni bez tych dwóch granicznych wartości, mamy ostry kąt nachylenia prostej do osi X, a co za tym idzie, współczynnik kierunkowy a przyjmuje wartości dodatnie. Im większy kąt, tym większa wartość a od zera do plus nieskończoności. Dla wartości 90 stopni dla alfy, nasz wymieniony wcześniej wzór na współczynnik a przestaje działać, gdyż tangens z dziewięćdziesięciu stopni nie istnieje, co wynika z wykresu tej funkcji. Dla wartości alfy powyżej dziewięćdziesięciu stopni do możliwych to stu siedemdziesięciu dziewięciu mamy oczywiście prostą nachyloną pod kątem rozwartym do osi X, natomiast współczynnik kierunkowy a przyjmuje wartości ujemne w tym przedziale alfy. Tutaj również zachodzi związek, że im większa wartość kąta alfa, tym większa wartość współczynnika a od minus nieskończoności do wartości bliskich zeru dla maksymalnego kąta.